‘An effort to grasp endlessness through creative collaboration’ by Manolis

Manolis

In the process of writing ‘Roots’ for his collaborative work Vespers with BC Artist Ken Kirby, Manolis describes Vespers as a ‘a book of such elegance and grace, a book of such warmth and endless light, merging into a delightful balance of both art forms, intermingling in an almost liturgical celebration of the cosmos with all its greatness in its mega or its micro expression.

Now, Manolis shares his attempt to capture the vastness so dominant in Kirby’s painting of the inukshuk, through his poem ‘Roots’.

The poem ‘Roots’
‘My effort was to grasp endlessness, expressed by the Inukshuk’s open arms, and bring it forth, close by, before the observer-reader. To do so I had to find its staticity, or to use a different word, to find a base, a foundation for the image; henceforth the title ‘Roots’.

As a result the symbol, Inukshuk, turns into a liaison between…

View original post 135 more words

Ingersoll: Free Will

The Great Conversation

Commenting on the notion of free will, 19th century American thinker Robert G. Ingersoll writes, “People are under the necessity of feeding, clothing, and sheltering themselves. To the extent of their actual wants, they are not free. Every limitation is a master. Every finite being is a prisoner, and no man has ever yet looked above or beyond the prison walls.” In this video, we will discuss Ingersoll’s argument that free will does not exist.

View original post 403 more words

PLATO: The Republic [Book X]

The Great Conversation

In Book X of Plato’s Republic, Socrates banishes all artists from his ideal State. He argues that the creations of art are farthest removed from truth; and therefore, art turns the mind of the spectator away from truth and toward the realm of becoming. For example, there are several instances of tables in the world, but only one idea of a table. A table-maker can make a table, but he cannot make the idea of a table. Even farther removed from the true idea of a table than the table of a table-maker is the painting of a table. “Tables, then, are of three kinds, and there are three artists who superintend them: God, the maker of the table, and the painter.”

View original post 792 more words

Μιλτος Σαχτούρης, Ποιήματα από “Τα φάσματα ή η χαρά στον άλλο δρόμο” (1958)

To Koskino

tumblr_lhr728tiIM1qcwfxxo1_1280

ΙΣΤΟΡΙΑ

Όταν άνοιξε η σκουριασμένη πόρτα σαν αυλαία
έτρεξε
όπως σάπιο καράβι σε κακό λιμάνι
πρόβαλε γελασμένο το πρόσωπο του κοριτσιού
μέσα στο άρωμα της φωτιάς και του καπνού
η φωνή της
σα σκοτεινή αίθουσα κινηματογράφου
πρόβαλε γελασμένη
κι εγώ
ένα πουκάμισο στον αέρα μέσα στο χαλασμό
κρεμασμένο
ετοιμαζόταν να πετάξει
το κορίτσι
ένα ζωντανό λουλούδι
ένα λουλούδι αναμμένο
ένα ωραίο τέρας
ανάποδα γυρισμένο το στόμα
τα μάτια
τα φρύδια
ένα ωραίο τέρας
που χτυπούσε
σα μαγικό ρολόι
το βράδυ αυτό το μαγικό
τέλος προχώρησε
η νύχτα
το κορίτσι έσπασε μέσα στον καθρέφτη
ύστερα
φάνηκαν πάλι
τεράστια
το πρόσωπό μου
το πρόσωπό της
παραμορφωμένα
άγρια ματωμένα
σαν κινηματογράφος

***

Ο ΣΚΥΛΟΣ

Ο σκύλος αυτός πρόβαλε πρώτη φορά σε δρόμο
σκισμένο από κοφτερά γυαλιά
ύστερα φάνηκε στον ουρανό
μέσα σε ένα σκοτεινό πηγάδι τ’ ουρανού
έπινε ένα φως αστραφτερό σκυλίσιο
συνόδεψε ένα χέρι λίγα βήματα
ύστερα γίνηκε φωτιά
έκλαιγε σαν κακό…

View original post 65 more words

ALBERT CAMUS-QUOTES

images
Quotes by Albert Camus//Γνωμικά του Αλμπέρτου Καμύ

“But in the end one needs more courage to live than to kill oneself.”

“The only way to deal with an unfree world is to become so absolutely free that your very existence is an act of rebellion.”

“When I look at my life and its secret colours, I feel like bursting into tears.”

“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.”

“Blessed are the hearts that can bend; they shall never be broken.”

“An intellectual? Yes. And never deny it. An intellectual is someone whose mind watches itself. I like this, because I am happy to be both halves, the watcher and the watched. “Can they be brought together?” This is a practical question. We must get down to it. “I despise intelligence” really means: “I cannot bear my doubts.”

“Autumn is a second spring when every leaf is a flower.”

“To be happy, we must not be too concerned with others.”
~Τελικά χρειάζεσαι πιο πολύ θάρρος να ζήσεις παρά ν’ αυτοκτονήσεις

~Ο μόνος τρόπος ν’ αντιμετωπίσεις έναν ανελεύθερο κόσμο είναι να νιώσεις τόσο ελεύθερος που η κάθε σου πράξη να `ναι μια πράξη εξέγερσης

~Όταν παρατηρώ τη ζωή μου και τα κρυφά της χρώματα, νιώθω την ανάγκη να κλάψω

~Πραγματική μελλοντική γεναιοδωρία είναι να τα δίνεις όλα στο παρόν

~Ευλογημένες οι καρδιές που λυγίζουν γιατί ποτέ δεν θα σπάσουν

~Διανοούμενος; Ναι και μην το αρνηθείς ποτέ. Διανοούμενος είναι αυτός που το μυαλό του προσέχει τον εαυτό του. Κι αυτό μ’ αρέσει γιατί προτιμώ να `μαι δύο μισά, ο παρατηρηρτής κι ο παρατηρούμενος. ‘Μπορούν άραγε να ταυτιστούν;’ Αυτή είναι πρακτική ερώτηση. Ας την εξετάσουμε. ‘Απεχθάνομαι την ευφυία’ στην πραγματικότητα σημαίνει ‘δεν μπορώ να υπομένω τις αμφιβολίες μου’

~Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη όταν το κάθε φύλλο είναι κι ένα λουλούδι

~Να νιώσεις ευτυχής σημαίνει ν’ αδιαφορείς για τους άλλους
~ Μετάφραση στα ελληνικά ΜΑΝΩΛΗ ΑΛΥΓΙΖΑΚΗ / translation by MANOLIS ALIGIZAKIS

 

Albert Camus (1913—1960)
Albert Camus was a French-Algerian journalist, playwright, novelist, writer of philosophical essays, and Nobel laureate. Though neither by advanced training nor profession a philosopher, Camus nevertheless through his literary works and in numerous reviews, articles, essays, and speeches made important, forceful contributions to a wide range of issues in moral philosophy – from terrorism and political violence to suicide and the death penalty. In awarding him its prize for literature in 1957, the Nobel committee cited the author’s persistent efforts to “illuminate the problem of the human conscience in our time,” and it is pre-eminently as a writer of conscience and as a champion of imaginative literature as a vehicle of philosophical insight and moral truth that Camus was honored by his own generation and is still admired today. He was at the height of his career, at work on an autobiographical novel, planning new projects for theatre, film, and television, and still seeking a solution to the lacerating political turmoil in his native Algeria, when he died tragically in an automobile accident in January, 1960.