Σημάδια ότι μπορείτε άφοβα να τον/ την ερωτευτείτε

Ανθολόγιον Sapere aude!

Γνωρίζεστε αρκετό καιρό

Αν έχετε ζήσει μερικά χρόνια επάνω σε αυτόν τον πλανήτη, πιθανότατα γνωρίζετε ότι αυτό που οι ρομαντικοί αποκαλούν «έρωτας με την πρώτη ματιά» είναι τις περισσότερες φορές ο συντομότερος δρόμος προς την κόλαση –την προσωπική σας κόλαση, όχι αυτή των χριστιανών. Τώρα θα σκεφτείτε ότι θα ήταν πολύ ωραία να μπορούσαμε να διαλέγουμε ποιους ερωτευόμαστε. Και δίκιο θα έχετε. Εμείς απλά λέμε ότι όσο καλύτερα γνωρίζετε κάποιον, τόσο λιγότερες δυσάρεστες εκπλήξεις και απογοητεύσεις ρισκάρετε άπαξ και τον ερωτευτείτε –ή τον ενημερώσετε πως τον ερωτευτήκατε.

love-trapΗ αγάπη είναι μια παγίδα. Όταν παρουσιάζεται, βλέπουμε μόνο το φως της, όχι τις σκιές της Πάουλο Κοέλο

View original post 614 more words

Από την Οθωμανική στην οικονομική υποδούλωση!

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

68464-_1_2«Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι ήμεθα, ούτε πως δεν έχομεν άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε, “πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιτοκάραβα βατσέλα”, αλλά, ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της Ελευθερίας μας…» Θ. Κολοκοτρώνης

Όταν επαναστάτησε ο λαός το 1821 εκτός από τους Τούρκους θέλανε να λευτερωθούνε κι από τους τσιφλικάδες, τους κοτζαμπάσηδες, τους προύχοντες, τους νησιώτες καραβοκύρηδες, τους χριστέμπορους της εποχής.

Ηδη από το 1924, ο Γιάννης Κορδάτος με το βιβλίο του «Η Κοινωνική Σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821» δείχνει το πραγματικό περιεχόμενο της επανάστασης: ήταν μια επανάσταση ενάντια στη φεουδαρχία και την καταπίεση, που εκφραστές της δεν ήταν μόνο οι Οθωμανοί πασάδες και μπέηδες αλλά και οι ντόπιοι προύχοντες, κοτζαμπάσηδες και δεσποτάδες.

Και ο Νίκος Μπελογιάννης συμπληρώνει στο βιβλίο του: «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα»: «οι αστοί…

View original post 812 more words

Οι άυλες διαφωνίες

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

kibour_300x200

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ο υπουργός Υποδομών ήταν απλώς το τελευταίο από τα μέλη της κυβέρνησης που κατά καιρούς δηλώνουν τη διαφωνία τους για πολιτικές τις οποίες εισηγούνται, υπογράφουν, ψηφίζουν και υλοποιούν (εν προκειμένω την πώληση των 14 αεροδρομίων). Δικαίωμά τους αδιαμφισβήτητο. Πολύ περισσότερο που στο σύνολό της η κυβέρνηση έχει διακηρύξει -και προεκλογικά, και μετεκλογικά- ότι διαφωνεί σχεδόν με το σύνολο της πολιτικής που υποχρεούται να εφαρμόσει μέχρι το τέλος της θητείας της. Δηλαδή με το τρίτο Μνημόνιο. Με βάση την αργκό των δανειστών και των θεσμών, η κυβέρνηση όφειλε όχι απλώς να εφαρμόσει, αλλά και να αναλάβει «την ιδιοκτησία του προγράμματος». Εδώ έχουμε μια ψυχοσυναισθηματική χρήση της έννοιας «ιδιοκτησία», που απαιτεί όχι μόνο τη σωματική – πολιτική, αλλά και την ψυχική – ιδεολογική ταύτιση με το Μνημόνιο και τη νεοφιλελεύθερη ουσία του. Μ’ αυτή την έννοια, η κυβέρνηση αρνείται την «ιδιοκτησία» του προγράμματος κι ας έχει την πλήρη χρησικτησία…

View original post 559 more words