Μια διαφορετική επέτειος

Πότε-πότε την Κυριακή

Ήσουν 15 χρόνων όταν η μητέρα σου αποφάσισε να σε αρραβωνιάσει με τον γιο ενός συγχωριανού σου. Δεν ήξερες τίποτα απ’ αυτά και φοβόσουν πολύ. Πήγες κλαίγοντας στον πατέρα σου, γιατί δεν ήθελες να φύγεις απ’ το σπίτι. Ακολούθησε μεγάλος καβγάς· ο πατέρας να παίρνει το μέρος σου, να λέει πως είσαι πολύ μικρή και δεν σε δίνει, η μητέρα σου ανένδοτη. Είχες μεγαλώσει και τα περιθώρια στο σπίτι στένευαν, ένα στόμα είναι πάντα ένα στόμα. Άλλωστε, είχε δώσει τον λόγο της και το βράδυ θα έρχονταν για τους αρραβώνες. Σκληρή γυναίκα η μάνα σου.

Κλείστηκες στο δωμάτιο σου κι έκλαιγες, μέχρι που βράδιασε κι ήρθε η ώρα να ετοιμαστείς. Φόρεσες το μοναδικό καλό φόρεμα που είχες αν και σε στένευε, πια, στο στήθος. Ειδικά σήμερα, αυτό σ’ έκανε να νιώθεις ακόμα πιο άβολα αλλά δεν είχες κι άλλη επιλογή. Το φόρεσες, χτενίστηκες και βγήκες.

Τον Αλέξανδρο τον ήξερες φυσικά…

View original post 404 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s