George Seferis//Γιώργος Σεφέρης

220px-Giorgos_Seferis_1963

Γιώργος Σεφέρης – αποσπάσματα από την αλληλογραφία στην αγαπημένη του Μαρώ

«Η αυγή με κρυφοκοιτάζει από τα κλειστά παντζούρια. Ξύπνησα μέσα σε μια διακοπή-ένα λάκκο της λογικής μου και της ψυχραιμίας μου-είμαι μόνο μία φωνή και μία επιθυμία. Δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένας άνθρωπος που πονεί διαβολεμένα. Δεν ξέρω τίποτε άλλο παρά πως ξύπνησα καίγοντας και δεν ήσουν πλάι μου. Και είναι μεγάλη κόλαση αυτό, και μου είναι αδιάφορα όλα τα άλλα»
«Είμαι βαρύς από ένα σωρό συναισθήματα που δε θέλω να ξεσπάσουν. Μία μέρα, αργότερα-ποιος ξέρει αν μας είναι γραφτή λίγη γαλήνη ακόμη-θα είμαι κοντά σου, θα κλείσω τα μάτια και θα τα αφήσω να βγουν…φαίνεται σήμερα σ’ αγαπώ σιωπηλά.»
«όταν πάει να πάρει κανείς μια μεγάλη απόφαση, ποτέ δε μπορεί να τα δει όλα. Βλέπει έναν κύκλο σαν το μισοφέγγαρο, μισό φωτεινό και μισό σκοτεινό. Πάνω στο φωτεινό μέρος βάζει όλη του τη λογική. Πάνω στο σκοτεινό όλη του την παλικαριά και την πίστη….»
«Πόσα πράγματα που έχω να σου πώ ή να σου δείξω και που δε μ’ άφησε η λαχανιασμένη ζωή μας. Όλα τα πράγματα που λέει κανείς όταν πέσει λίγη μπουνάτσα, όταν ξεδιψάσει λίγο, και είναι σίγουρος πως δε θα χάσει τον άνθρωπό του…»
«…Αν είχα χρήματα, λες.
Μα αν είχα οτιδήποτε απ΄αυτά που δεν έχω, δε θα είχα εσένα.
Έτσι αγαπώ όλη μου τη ζωή γιατί ήρθε ως εσένα, τέτοια που ήταν κι όχι άλλη…»
«…Χτές πρώτη φορά, το βράδυ, ύστερα απο τόσον καιρό έπιασα λίγη λογοτεχνική δουλειά. Ήταν σα να είχες νυστάξει μέσα στη σκέψη μου και να σ΄είχε πάρει ο ύπνος.»
«…ξέρεις πόσο πολύ είναι για μένα οι λίγες στιγμές μαζί σου;»
«…σου είπα ένα σωρό πράγματα, αλλά εκείνο που ήθελα να πω και μ έκανε να μουντζουρώσω τόσο χαρτί δεν το είπα: είναι σκληρή η ζωή χωρίς εσένα και άδικη…»
«Σε συλλογίζομαι.
Σήμερα το πρωί ξυπνώντας ήσουν εκεί. Θα σε ξαναβρώ πάλι σε κάποια γωνιά του σπιτιού μου να ξεμυτίζεις.
Κι όλα αυτά είναι ο,τι είναι.
Κάποτε βαριά….»

Janet Galbraith, Invasion Day 2016

To Koskino

12644813_10208860353649451_5040245537081154830_n

Whose lands are these? I surely know.

The Nyoongar people tell me so.

I sit and watch the ocean blue

where ancestors were forced to go

by other’s ancestors, it’s true

they chained and hobbled, made a queue

of boys, young men and elders proud

took them hostage. Don’t misconstrue

the wadjela’s plans to enshroud

their brutality uncowed.

And now on this invasion day

I watch tourists to the isle crowd,

their own history disavowed,

instead their being is endowed

with memory that has disallowed

this genocide to be avowed.

View original post

Αγαπημένα Οκτωβρίου

style rive gauche

Ο Οκτώβρης φεύγει μαζί με τις πλυμμήρες και τα πρώτα κρυολογήματα του, όμως μας άφησε αρκετά για να τον θυμόμαστε!

Εμείς και ο Κόσμος

Ο Οκτώβρης ήταν ο μήνας πρόληψης για τον Καρκίνο του Μαστού και η Έλενα, εκτός από το καταπληκτικό στυλ της, μας έδωσε μερικές συμβουλές που πρέπει να γνωρίζουμε όλες οι γυναίκες! Βουρκώσαμε με το κείμενο της Σοφίας! Ταξιδέψαμε στην Κοπεγχάγη με την Φανή και μεθύσαμε από το φλυτζάνι της Μαριλένας! Μετά περάσαμε από 44ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο με την Κατερίνα και επισκεφτήκαμε το βιβλιοπωλείο “Ο Σταθμός” με την γλυκήτατη Γεωργία! Γνωρίσαμε, επίσης, καλύτερα το το τι εστί Μετάφραση από την Φωτεινή και μάθαμε ακόμα περισσότερα από την συνέντευξη που έδωσε στην Μαριάννα! Φυσικά, δεν θα μπορούσα να ξεχάσω την αγαπημένη Ελένη, που μας έδωσε 12 ιδέες για το τι θα έπρεπε να μας έχουν μάθει στο σχολείο!

Εμείς και εμείς

View original post 101 more words

Μανώλης Καλομοίρης

ΕΛΛΑΣ

foto2tghv

Ο μεγάλος αυτός Έλληνας συνθέτης πλησίασε την λαϊκή μουσική, το δημοτικό τραγούδι, με την κλασσική φόρμα κι έδωσε αθάνατα δείγματα καθαρά Ελληνικής μουσικής, γεμάτα παλμό, πίστη κι αφοσίωση στην Ελλάδα. Όταν ο Καλομοίρης ομολογούσε ότι : “Ελληνική μουσική θα πει Ελληνική ψυχή”, τούτο σήμαινε ότι με την μουσική του, ζητούσε να εκφράσει κάτι το συγκεκριμένο (παρατηρεί ο μουσικοκριτικός Δ. Χαλουδόπουλος). Κι αυτό το συγκεκριμένο είναι η ακλόνητη πίστη στην Ελλάδα και στις ακατάλυτες δυνάμεις που κρύβει ο Ελληνισμός, που όσο κι αν λανθάνουν ή κρύβονται ή λαγοκοιμούνται, είναι έτοιμες να ξεπηδήσουν σαν χείμαρρος και να παρασύρουν τα πάντα, σαν ηφαιστειακή λάβα, στο πέρασμά τους. Η εποχή που διαμορφώνεται το πιστεύω του Καλομοίρη και βλέπουν το φως τα πρώτα του έργα, είναι η εποχή του αναγεννητικού ρεύματος, που ξεπήδησε από την επανάσταση στο Γουδί στα 1909, είναι η εποχή των Βαλκανικών πολέμων, που αρχίζει να πραγματώνεται εδαφικά η Μεγάλη Ιδέα.

View original post 572 more words

O μύθος της κοινής κουλτούρας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ

theofilos-1

της Νατάσσας Πολονύ (εκπαιδευτικός – δημοσιογράφος)

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΡΔΗΝ, τεύχος 63.

«Το κυρίαρχο πάθος είναι να ζεις για τη στιγμή – να ζεις για τον εαυτό σου, όχι για τους προγόνους ή τους απογόνους σου. Χάνουμε γοργά την αίσθηση ότι ανήκουμε σε μια διαδοχή γενεών που ξεκίνησαν από το παρελθόν και προεκτείνονται στο μέλλον»

Ήδη από το 1979, ο Christopher Lash είχε διαγνώσει την αρρώστια των σύγχρονων κοινωνιών μέσα από τη μορφή του ναρκισσιστικού ατόμου, που είναι ανίκανο να τοποθετήσει τον εαυτό του στον κατακόρυφο άξονα ενός γενεαλογικού δέντρου, ανίκανο να δει πιο πέρα από τη δική του ζωή. Του ατόμου-μονάδα, που ταξιδεύει μόνο του στον ακύμαντο ωκεανό της καταναλωτικής κοινωνίας. Αυτό το άτομο, που το παρουσιάζουμε σαν πρότυπο στους νέους, ξέρει μόνο τον οριζόντιο άξονα του δικτύου. Αξίες του είναι το «σήμερα» και η ισότητα. Όχι οι κάθετες γραμμές, η δια­δοχή, η κληρονομιά. Το αίσθημα της…

View original post 1,834 more words