Τάσος Λειβαδίτης//Tasos Livaditis

Tasos Livaditis_Vanilla

ΤΕΡΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟΣ

 

Ή μάλλον γιά νά `μαι πιο συγκεκριμένος όλα ξεκίνησαν απ’
αυτό το ρολόι, ένα ρολόι ηλίθιο και φαλακρό, εγώ τί έφταιξα —
απλώς καθόμουν τ’ απογεύματα ήσυχος στον καναπέ κι έτρωγα
τις θείες μου σε νεαρή ηλικία, αλλά μια μια, για να μη φανεί απότομα
η γύμνια του τοίχου ή μια φορά στο δρόμο έφτυσα αίμα, τόσο η
πόλη ήταν ακαλαίσθητη
και μόνον η έλλειψη κάθε ενδιαφέροντος για τους άλλους είναι
που έδωσε στη ζωή μας αυτό το ατέλειωτο βάθος.

AFTERNOON DELIGHTS

 

Or perhaps to be more accurate it all started by
this clock a stupid bald headed clock, it wasn’t my fault —
every afternoon I simply sat quietly on the sofa and ate my
young unties, however but one by one so that the emptiness
of the wall wouldn’t show or another time in the street I spat
blood so much the city was inelegant
that only the lack of interest for others gave our lives
this endless depth.

 

~Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη
~Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis
http://www.libroslibertad.ca
http://www.authormanolis.wordpress.com

Τhe Greek surplus – Ο μύθος του πλεονάσματος

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

pleonasmaΤουΠΑΝΟΥ Φ. ΚΑΚΟΥΡΗ

Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος στον προϋπολογισμό του 2013 δεν είναι κεντρικός στόχος μόνο της κυβέρνησης, αλλά και της τρόικας, μέσα από το οποίο επιδιώκει τον εξαγνισμό της πολιτικής που επέβαλε στη χώρα και στο πλαίσιο αυτό επιτρέπει την εφαρμογή πρωτότυπων δημοσιονομικών πρακτικών.

Πρόκειται για αυτοσκοπό και των ελεγκτών, προκειμένου να παρουσιάσουν μία «επιτυχία» του προγράμματος, το οποίο απέτυχε σε όλα τα υπόλοιπα, όπως η κατάρρευση του ΑΕΠ, η εκτίναξη της ανεργίας, η αύξηση του χρέους παρά τα δύο PSI και οι ατέλειωτες ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας. Θα το εμφανίσουν ως δημοσιονομική επιτυχία, επιδιώκοντας να πείσουν τις αγορές και τους πολίτες των χωρών της Ευρωζώνης ότι το ελληνικό πρόγραμμα οδηγεί σε διέξοδο, ύστερα από 3,5 χρόνια αστοχιών.

View original post 296 more words

Μέρες Αδέσποτες

Τα Κακώς Κείμενα

dogΣκύλιασαν οι άνθρωποι

Είχα κάμποσο καιρό να κατέβω προς το κέντρο της πόλης. Πήρα τους δρόμους έτσι, χωρίς να θέλω να πάω απαραίτητα κάπου συγκεκριμένα. Πέρασα από τα στέκια τα παλιά, τελευταία φορά που βρέθηκα εκεί ήταν τότε που ήμουν αρκετά πιο νέος. Για έναν περίεργο λόγο, θυμόμουν με λεπτομέρεια ποιες διαδρομές έπρεπε να ακολουθήσω, δεν χάθηκα ούτε στιγμή, αν και διαπίστωσα ότι είναι πολλά εκείνα που έχουν αλλάξει μετά από τόσα χρόνια. Τελικά είναι φοβερό πράγμα η μνήμη. Ειδικά αν την έχεις λιγάκι ενισχυμένη όπως εγώ. Έτσι και τώρα. Θυμήθηκα ακόμα και τις πιο καλά κρυμμένες γωνιές των δρόμων, τα ασπρόμαυρα μάρμαρα στις πλατείες, τα περίεργα εκείνα σχήματα πάνω στο φθαρμένο ξύλο από τα παγκάκια στο πάρκο. Μέχρι και μερικές φυσιογνωμίες αναγνώρισα αμέσως με το που τις συνάντησα, καθώς περνούσα έξω από σπίτια, πάγκους και μαγαζιά. Δεν έχει σημασία που κανείς τους δεν κατάλαβε ποιος ήμουν, είναι όλοι τους…

View original post 1,116 more words

Κική Δημουλά: Η ευτυχία δεν βγάζει ποίηση

Παιδείας Εγκώμιον

Κική Δημουλά: Η ευτυχία δεν βγάζει ποίηση

Η κορυφαία ποιήτρια μιλά για την εξαπάτηση του σώματος, τις μνήμες του Εμφυλίου, τον Καβάφη και το κίνητρο για να γράφουμε μουσική και ποιήματα

Μ. Προβατάς, ΤΟ ΒΗΜΑ, 27/09/2015

View original post 2,167 more words

η σφαγή στο Πουσάν/ η μαύρη πεταλούδα του μοναστηριού του Πόρου

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

20140709-092352.jpg
Καθιστός ήμουν μα ανερχόμουν, με ήλιο κίτρινο, από τη νύχτα αυτής της πόλης. Καθιστός με δεμένα τα χέρια στο στήθος. Στη χαραμάδα της κορεατικής ακουαρέλλας με τους μενεξεδένιους κέδρους, βαθιά απ’ τα αμπάρια του Κόμπουκσον, αδειάζονται στον κρύο αέρα του Πουσάν, ένα φορτίο μαύρες πεταλούδες του μοναστηριού του Πόρου. Στον ισχυρό βοριά αναπετώντας ενώ χαράζει, χύνονται απ´ τα ανοιχτά σακιά που σέρνουν οι χαμάληδες, καβαλούν μια γραμμή με φως υπόλοιπο και πήγαινουν ψόφιες σιγανά, στου χρόνου το αντάμωμα.

-Από αυτόν το χρόνο, λέω/
θα μείνει ο ανθός/
τετηγμένος και ημίρευστος/
Όσο κι αν η ουλή του μυρμηγκιάζει/
στις ραφές θα ανοίγει μια κρήνη μέλι/
και σιρόπι ζεματιστό, θα πλημμυρίζει/
τις νύχτες που παλεύω με το κόκκινο λυκόσκυλο του κρύου/
εκεί όπου σάρωνα ασκεπής τις ώρες/
με τη χλαίνη λερωμένη γράσα και πετρέλαιο/
καλύτερα ο θάνατος/
ωμός/
παρά ετούτος ο διαρκής πνιγμός/
με τα υγρά της λήθης.

Έπειτα αρχίζει να βάλλει…

View original post 288 more words

Project Romanticism: Friedrich Schlegel

ΚΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

Friedrich Schlegel

(1772 – 1829)


Αποσπάσματα


Η ρομαντική ποίηση είναι προοδευτική οικουμενική ποίηση. Προορισμός της δεν είναι μόνο να ενώσει πάλι όλα τα μεμονωμένα είδη ποίησης και να εμπλουτίσει την ποίηση με φιλοσοφία και ρητορική. Θέλει και οφείλει να συγχωνεύσει ποίηση και πρόζα, μεγαλοφυΐα και κριτική, τεχνητό και φυσικό ύφος στην ποίηση, να δώσει στην ποίηση ζωντάνια και συντροφικότητα, να κάνει τη ζωή και την κοινωνία ποιητική, να εμφυσήσει ποίηση στο ευφυολόγημα, να διαποτίσει με ευδόκιμο παιδευτικό υλικό πάσης φύσεως κάθε μορφή τέχνης μέχρι κορεσμού και να αναταράξει την τέχνη με τις δονήσεις τους χιούμορ. Στους κόλπους της εγκλείει όλα αυτά που μπορούν να αποτελέσουν ποίηση, από τα μεγαλύτερα συστήματα τέχνης, τα οποία περιλαμβάνουν μέσα τους και άλλα επιπλέον συστήματα, μέχρι και τον λυγμό, το φιλί που αποπνέει το παιδί στο άτεχνο τραγούδι του. Έχει τη δυνατότητα να χάνεται στην αναπαράσταση της με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να πιστεύει κανείς…

View original post 949 more words