η σφαγή στο Πουσάν/ η μαύρη πεταλούδα του μοναστηριού του Πόρου

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

20140709-092352.jpg
Καθιστός ήμουν μα ανερχόμουν, με ήλιο κίτρινο, από τη νύχτα αυτής της πόλης. Καθιστός με δεμένα τα χέρια στο στήθος. Στη χαραμάδα της κορεατικής ακουαρέλλας με τους μενεξεδένιους κέδρους, βαθιά απ’ τα αμπάρια του Κόμπουκσον, αδειάζονται στον κρύο αέρα του Πουσάν, ένα φορτίο μαύρες πεταλούδες του μοναστηριού του Πόρου. Στον ισχυρό βοριά αναπετώντας ενώ χαράζει, χύνονται απ´ τα ανοιχτά σακιά που σέρνουν οι χαμάληδες, καβαλούν μια γραμμή με φως υπόλοιπο και πήγαινουν ψόφιες σιγανά, στου χρόνου το αντάμωμα.

-Από αυτόν το χρόνο, λέω/
θα μείνει ο ανθός/
τετηγμένος και ημίρευστος/
Όσο κι αν η ουλή του μυρμηγκιάζει/
στις ραφές θα ανοίγει μια κρήνη μέλι/
και σιρόπι ζεματιστό, θα πλημμυρίζει/
τις νύχτες που παλεύω με το κόκκινο λυκόσκυλο του κρύου/
εκεί όπου σάρωνα ασκεπής τις ώρες/
με τη χλαίνη λερωμένη γράσα και πετρέλαιο/
καλύτερα ο θάνατος/
ωμός/
παρά ετούτος ο διαρκής πνιγμός/
με τα υγρά της λήθης.

Έπειτα αρχίζει να βάλλει…

View original post 288 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s