C. P. CAVAFY//Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

cavafy copy

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Έχασε τήν παληά του ορμή, τό θάρρος του.
Τού κουρασμένου σώματός του, τού άρρωστου

σχεδόν, θάχει κυρίως τήν φροντίδα. Κι’ ο επίλοιπος
βίος του θά διέλθει αμέριμνος. Αυτά ο Φίλιππος

τουλάχιστον διατείνεται. Απόψι κύβους παίζει
έχει όρεξι νά διασκεδάσει. Στό τραπέζι

βάλτε πολλά τριαντάφυλλα. Τί άν στήν Μαγνησία
ο Αντίοχος κατεστράφηκε. Λένε πανωλεθρία

έπεσ’ επάνω στού λαμπρού στρατεύματος τά πλήθια.
Μπορεί νά τά μεγαλώσαν όλα δέν θάναι αλήθεια.

Είθε. Γιατί αγκαλά κ’ εχθρός, ήσανε μιά φυλή.
Όμως ένα «είθε» είν’ αρκετό. Ίσως κιόλας πολύ.

Ο Φίλιππος τήν εορτή βέβαια δέν θ’ αναβάλει.
Όσο κι άν στάθηκε τού βίου του η κόπωσις μεγάλη

ένα καλό διατήρησεν, η μνήμη διόλου δέν τού λείπει.
Θυμάται πόσο στήν Συρία θρήνησαν τί είδος λύπη

είχαν, σάν έγινε σκουπίδι η μάνα των Μακεδονία.—
Ν’ αρχίσει τό τραπέζι. Δούλοι τούς αυλούς, τή φωταψία.

 
THE BATTLE OF MAGNESIA
He’s lost his old ardor, his courage.
His body, nearly ill with fatigue,

will be his only concern now. And the rest
of his life will go by without any worry. This

at least is what Philip contends. Tonight he plays
at dice to amuse himself, loads the table

with roses. What if Antiochos was destroyed
at Magnesia? They say complete carnage

crushed the ranks of his brilliant army. Perhaps
those claims were stretched a bit. Perhaps they are not all true.

Let us hope. Because, although enemies, they belong to our race.
However, one “perhaps” is enough. Maybe too much.

But of course Philip will not postpone the feast.
No matter how great the weariness of his life,

one good thing remains: his memory has not left him.
He remembers how much they mourned in Syria, that charade

of sorrow, when their Mother Macedonia fell to dust.—
Let the feast begin. Servants: the flutes, the lights!

 

http://www.libroslibertad.ca

http://www.ekstasiseditions.com

 

Οι Γλώσσες του Κόσμου, ομορφιά του Κόσμου

Παιδείας Εγκώμιον

http://leonidafremov.deviantart.com/art/Viljandi-in-Autumn-277386856

Γενική θεώρηση

Του Νίκου Τσούλια

      Βιολογικές αλλά κυρίως πολιτισμικές είναι οι ρίζες των χιλιάδων διαφορετικών γλωσσών των ανθρώπων. Γενετική κληρονομιά είναι η δυνατότητα του λόγου και της γλώσσας, αλλά το ποια θα είναι η γλώσσα του ανθρώπου θα συναρτηθεί από το πολιτισμικό του περιβάλλον των πρώτων χρόνων της ζωής του. Το ξεκίνημα της ανθρωποποίησης του είδους μας συμβαδίζει με την ανάπτυξη της γλώσσας, με τη συγκρότηση των κοινωνιών, με τη δημιουργία του πολιτισμού μας. Κοινό ακόμα παραμένει μέχρι το τέλος της ζωής του το βιολογικό ταξίδι του έμφρονα ανθρώπου με την πνευματική – γλωσσική καλλιέργειά του. Με τη γλώσσα μας κατανοούμε τον κόσμο και τον εαυτό μας, με τη γλώσσα μας αγαπάμε και πονάμε, με τη γλώσσα μας αισθανόμαστε και ερευνούμε…

View original post 788 more words

Mihalis Katsaros, My Testament

To Koskino

Resist
the one who builds a small home
and says I’m happy here.
Resist the one who returns home again
and says Glory be to God.
Resist
the Persian carpets in apartments
the little man in the office
the ‘imports-exports’ business
government education
taxation
myself even, the one telling you this.

Resist
the one who salutes the processions
for countless hours from the podium
the barren woman who gives away
prints of saints, incense and myrrh
myself even, the one telling you this.

Resist also all those who are called great
the president of the Court of Appeal resist
the bands, the drums and the parades
all the high conventions where they babble
and delegates and advisers drink coffee
all those who write speeches about the present age
in front of the heater in winter
flatteries, blessings and so many bows
from pen-pushers and cowards for their wise leader.

Resist…

View original post 280 more words

Έφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας

Ενύπνια Ψιχίων

.

.

Κι αν ο τοίχος
είναι κάτι περισσότερο

Ας πούμε
ένα τοπίο απέραντο
έρημος ή ναρκοπέδιο
που διασχίζεις
σαν δραπέτης συμβάντων
δραπέτης ζωής
συχνά με την πλάτη σύρριζα
κι άλλες
έχοντας κατά νου τον πυροβολισμό
ή μια έκρηξη ακαριαία
έτσι
χιλιοστό χιλιοστό
μέχρι το μαύρο δάσος
με τα πανύψηλα ρολόγια
και τα άφωνα πουλιά στους λεπτοδείχτες
τα άφωνα πουλιά
του φόβου.

Φωτό: Jerry Uelsmann

Έφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας, Εκδόσεις Ποιείν, 2015

.

.


View original post

Το παιδί που το έλεγαν Μίσος

Τα Κακώς Κείμενα

Στις πόσες σφαίρες παίρνω την ιθαγένεια;

Όλα ήταν κανονισμένα από την αρχή. Ήμασταν συνεπείς στο ραντεβού μας με τη μοίρα. Με τυλίξανε με μια κουβέρτα που ήταν μούσκεμα απ’ τη βροχή κι απ’ τα κύμματα και όλοι μαζί ανεβήκαμε στη σάπια βάρκα τής προσφυγιάς. Φύγαμε ένα βράδυ, στα κλεφτά, καθώς βροντές από βόμβες ταρακουνούσαν γη και θάλασσα μαζί, ενώ αόρατα αεροπλάνα πετούσαν από επάνω μας και σχίζανε τον ουρανό σε κομμάτια. Αποχαιρετήσαμε τη δική μας Αλεξάνδρεια την ώρα που δεν έμενε τίποτα όρθιο κι όλα γινόντουσαν καπνός και αίμα και στάχτη ξοπίσω μας. Σφίγγαμε το στομάχι για μερόνυχτα ολόκληρα αλλά είχαμε αποφασίσει ότι θα κάναμε υπομονή και πως θα αντέχαμε όλες τις κακουχίες κι ας μη βλέπαμε την ώρα να φιλήσουμε τη γη των ονείρων μας, να αγκαλιάσουμε τη νέα μας πατρίδα, να γίνουμε επιτέλους πολίτες μιας χώρας, με ταυτότητα, με ονοματεπώνυμο. Δεν τα καταφέραμε όλοι. Είδα τη μάνα μου…

View original post 939 more words

Τράπεζα της Ελλάδος – 9. Η περίοδος Τσουδερού

Ελεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

1952, κυβέρνηση Συναγερμού: Ο Τσουδερός, ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, πλάι στον Αλέξ. Παπάγο (δεξιά). Δίπλα του, με την σειρά: Παν.Κανελλόπουλος, Σπ.Μαρκεζίνης, Στέφ.Στεφανόπουλος, Κων.Καραμανλής κ.ά.

Είπαμε χτες ότι τον παραιτηθέντα Διομήδη διαδέχτηκε ο Εμμανουήλ Τσουδερός. Όπως ο προκάτοχός του, έτσι κι ο Τσουδερός ήταν παλιά καραβάνα των Φιλελευθέρων του Βενιζέλου. Όταν ο Διομήδης ήταν διοικητής τής Εθνικής Τράπεζας, ο Τσουδερός ήταν υποδιοικητής του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι δυο άνδρες κουμαντάριζαν τα ίδια μυαλά. Σε αντίθεση με τον Διομήδη, ο οποίος ήταν χαμηλών τόνων, ο Τσουδερός ήταν αυτό που λέει ο λαός “ζουλάπι” και είχε πολλές αντιπάθειες. Ο τότε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Ιωάννης Δροσόπουλος δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την εκλογή Τσουδερού ως “εθνική συμφορά” ενώ η εφημερίδα Εστία απευθύνθηκε στους μετόχους της ΤτΕ ως εξής: “Εάν καταψηφίσετε τον Τσουδερόν, θα σώσετε το υπόλοιπον της περιουσίας σας, την δραχμήν και την κυβέρνησιν Βενιζέλου από μίαν δεινήν περιπέτειαν, την οποίαν ούτε…

View original post 934 more words

Απολογισμός

ΚΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

article-2555181-0050DD0A1000044C-305_470x313

Κι αφού όλοι γράφουνε λίστες αυτές τις μέρες, ας καταθέσω κι εγώ τις αγαπημένες μου 10 + 1 ποιητικές συλλογές της νεότερης ποιητικής γενιάς σε αυτήν την πρώτη δεκαπενταετία του 21ου αι. που τελειώνει σε λίγες ώρες βαρυγκωμώντας και τραβώντας μαζί της στα τάρταρα την επόμενη…

—-
(Η παρουσίαση είναι αυστηρά χρονολογική και κατά κανέναν τρόπο αξιολογική)

—-

1.) Χρυσή Καρπαθιωτάκη, Χάντρες – οχτώ εξομολογήσεις κι ένας επίλογος, Πάροδος, 2004.
2.) Γιάννης Στίγκας, Η αλητεία του αίματος, Γαβριηλίδης, 2004. 127653
3.) Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Συμεών Βάλας, Μελάνι, 2010.254799-big
4.) Σταμάτης Πολενάκης, Τα σκαλοπάτια της Οδησσού, Μικρή Άρκτος, 2012.

polenakis-exofyllo
5.) Άννα Γρίβα, Οι μέρες που ήμασταν άγριοι, Γαβριηλίδης, 2012.0282037
6.) Νικόλας Ευαντινός, Ενεός, Μανδραγόρας, 2012.

vakxikon_issue_22_aggelis22
7.) Αθανασία Κρατημένου, Μνημόπολη, Ενδυμίων, 2012.7392291c4bfdf7ce8e8548613d7a203e_L.jpg
8.) Γιώργος Πρεβεδουράκης, Κλέφτικο, Πανοπτικόν, 2013.index
9.) Δημήτρης Πέτρου, Α΄ Παθολογική, Μικρή Άρκτος, 2013.thumbnail
10.) Σαμσών Ρακάς, Ψυττάλεια Β (Γραφή Α΄), αυτοέκδοση…

View original post 11 more words