Η γλώσσα η αμίλητη (Μαρία Κυρτζάκη)

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Δεν γίνεται ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα∙
σαν ψάρι έξω από τα νερά του
και σαν να βγήκε απ’ ό,τι τον προστάτευε
– την γλώσσα του.
Χτίζει τους κήπους τις αυλές
όχι το σπίτι
Κι η μοναξιά – δεν φτάνει δεν αρκεί
να φτιάξει μιας πατρίδας γη.

View original post 169 more words

Τὰ βυζαντινὰ κάστρα τῆς Θράκης…

ΕΛΛΑΣ

χωρίς τίτλο1Τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κάστρου τοῦ Πυθίου σὲ παλαιότερη φωτογραφία

Μαγικὰ σημεῖα συσσωρευμένης γνώσεως παλαιοτέρων ἐποχῶν καὶ αἴσθησης ζωῆς τοῦ παρελθόντος ἀποτελοῦν τὰ κάστρα. Ἡ γεωγραφία τοῦ χώρου καθορίζει τὸν τόπο τους, τὰ ὑλικὰ τῶν βουνῶν καθορίζουν τὸ κτίσιμό τους, τὸ χρῶμα τῆς πέτρας καθορίζει τὸ χρῶμα τους. Τὰ ἐρειπωμένα κάστρα μὲ τοὺς ἀκανόνιστους ὄγκους τους δύσκολα μπορεῖς νὰ τὰ ξεχωρίσῃς· ἀπὸ μακριὰ μοιάζουν νά ΄χουν γίνῃ ἕνα μὲ τὰ βράχια καὶ τὴν πέτρα τῆς περιοχῆς. Ἡ ἐπέμβαση τοῦ ἀνθρώπου δέθηκε μὲ τὸ ἔργο τῆς φύσεως.

View original post 483 more words

TΗι ΚΑΛΛΙΣΤΗι Ή ΤΗι ΑΡΙΣΤΗι;

ΕΛΛΑΣ

16011_ErisAppleΣτὴν Θεογονία τοῦ Ἠσιόδου μαθαίνουμε τὸ “γενεαλογικό” δέντρο τῆς Ἔριδος, ἡ ὁποία εἶναι κόρη τῆς Νυκτός. Ἀδέρφια τῆς Ἔριδος εἶναι ὁ στυγερὸς Μόρος, ἡ μαύρη Κήρα, ὁ Θάνατος, ὁ Ὕπνος, ὁ Μώμος, οἱ Μοίρες, ἡ Νέμεσις , ἡ Ἀπάτη, ἡ Φιλότητα καὶ ὁ Γῆρας. Παιδιὰ τῆς Ἔριδος εἶναι ὁ Πόνος, ἡ Λήθη, ἡ Πείνα, οἱ Ὀδύνες, οἱ Συμπλοκές, οἱ Μάχες, οἱ Φόνοι, οἱ Ανδροσκοτωμοί, οἱ Φιλονικείες, οἱ Ψευδολογίες, οἱ Διαφωνίες, ἡ Κακονομία (ἀναφέρεται στοὺς συμπαντικοὺς Νόμους), ἡ Ἄτη* καὶ ὁ Ὄρκος. Θεωρεῖται ὅτι εἶναι ἡ θεὰ τῆς ζήλιας, τῆς διχόνοιας καὶ τοῦ τσακωμού.

View original post 388 more words

Ερνέστο Σάμπατο, Περί ηρώων και τάφων

Ενύπνια Ψιχίων

Ένιωσα τότε (στο όνειρό μου σίγουρα) το μουρμουρητό του ποταμού του Νεκρού Ινδιάνου, που περνά από το αγρόκτημά μας «Καπιτάν Όλμος», ξεσπά πάνω στα βράχια και χύνεται στο Ρίο Αρεσίφες. Εγώ ήμουν ξαπλωμένος στο λιβάδι, ένα καλοκαιρινό δειλινό, ακούγοντας από μακριά, σαν να ερχόταν από πάρα πολύ μακριά, τη φωνή της μητέρας μου, που, όπως συνήθιζε, ψιλοτραγουδούσε κάτι την ώρα που έκανε το μπάνιο της στο ποτάμι. Αυτό το τραγούδι που άκουγα τώρα έμοιαζε χαρούμενο στην αρχή, όμως στη συνέχεια γινόταν όλο και πιο αγχωτικό: ήθελα να το ακούσω, αλλά παρ’ όλη την προσπάθειά μου δεν τα κατάφερνα, κι έτσι το άγχος μου γινόταν όλο και πιο ανυπόφορο, επειδή πίστευα ότι τα λόγια του τραγουδιού είχαν αποφασιστική σημασία, σημασία ζωής ή θανάτου. Ξύπνησα ξεφωνίζοντας: «Δεν μπορώ να καταλάβω! Δεν μπορώ να καταλάβω!»

Όπως μας συμβαίνει συνήθως όταν ξυπνάμε από έναν εφιάλτη, επιχείρησα να συνειδητοποιήσω το μέρος όπου βρισκόμουν και την…

View original post 420 more words

Έντιμος Κανιβαλισμός

Τα Κακώς Κείμενα

Άνθρωποι ανθρωποφάγοι

Είναι κάποιες στιγμές που ειλικρινά απορώ κι εγώ με τον εαυτό μου. Δεν ξέρω, ίσως φταίει αυτή η συνεχόμενη μονοτονία τριγύρω, θέλεις να βρεις να κάνεις κάτι που να σε εξιτάρει, να κινήσει λιγάκι την αδρεναλίνη στο αίμα σου, να ψαχτείς διαφορετικά. Να αποκτήσει ο εγκέφαλός σου βαθύτερα ερεθίσματα με σκοπό να προσπαθήσεις να καταλάβεις πως τελικά λειτουργεί αυτός ο μυστήριος ανθρώπινος εγκέφαλος. Για παράδειγμα, εδώ και κάτι χρόνια, εκεί γύρω κοντά στα μεσάνυχτα, κάθομαι και διαβάζω για εγκλήματα φοβερά και τρομερά που συγκλόνισαν τούτο τον τόπο αλλά και τόπους άλλους, μακρινούς. Μπαίνω σε ιστοσελίδες που σίγουρα θέλουν δυνατό στομάχι για να επεξεργαστείς τα δεδομένα τους. Μιλάνε για πράξεις φρικτές, για ψυχοπαθείς και κατά συρροή δολοφόνους, έχουν μέχρι και φωτογραφίες από ιατροδικαστικές εξετάσεις των πτωμάτων, δείχνουν τα άμοιρα τα θύματα και σε ποια στάση βρέθηκαν στον τόπο του εγκλήματος, έτσι, ξαπλωμένα μπρούμυτα τις περισσότερες φορές, αιματοβαμμένα από την…

View original post 1,281 more words

Renzo Novatore, Intellectual Vagabonds

ΚΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

Renzo Novatore
(1890 – 1922)


Intellectual Vagabonds

000

“All who appear suspicious, hostile and dangerous to the good bourgeois,” Stirner said, “could be brought together under the name ‘vagabond’; every vagabond way of life displeases the bourgeoisie. And there are also intellectual vagabonds, to whom the hereditary dwelling place of their fathers seems too cramped in and oppressive for them to be content any more with its restricted space and so go to find more space and light far away. Instead of remaining curled up in the family cave stirring the ashes of moderate opinion, instead of accepting what has given comfort and relief to thousands of generations as irrefutable truth, they go beyond all the boundaries of tradition and run wild with their impudent criticism and untamed mania for doubt. These extravagant vagabonds form the class of the unstable, the restless, the volatile, formed from the proletariat; and…

View original post 1,279 more words