Cloe and Alexandra

Cloe and Alexandra_cover_aug265

ΓΛΥΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Το σχήμα της πλατείας,
το σχήμα των σπιτιών που την καθόριζαν,
με φωτεινές καμάρες, υπαίθρια εστιατόρια
και καφετέριες.
Σ’ αυτόν τον χώρο συνωστίζονταν η νεολαία,
κατέκλυζε τα πεζοδρόμια,
δεν άφηνε τραπέζι για τραπέζι.
Η ματαιότητα κι τρυφηλή ζωή της πόλης
πνίγονταν, διαχέονταν
μες στο γλυκό απόγευμα.
Κι όμως ήταν αναπόφευκτο:
σ’ αυτόν τον χώρο που έπηζε η ομορφιά
μπήκα με δέος.

 

SWEET AFTERNOON

The shape of the square
the shape of the houses which delineate it,
with lit arcades, open air restaurants
and cafes.
Here the young people gather
flood the sidewalks
leave no empty table.
The futility and sensual life of the city
drowned together, dissolved
into the sweet afternoon.
And yet it was inescapable.
Here, where beauty thickened
I entered with awe.

~Cloe and Alexandra, Libros Libertad, Vancouver, BC, 2014

Impressions II

The Champagne Epicurean

The Homeless At Home

The television stares at her, watches her, flicks her over to the next channel – it goes loud, makes her giddy; but then she’s put on mute. Muted by the sunset that is seven o’clock. She runs up to her room and forces herself on her knees, kicking out at her toys as if they were cockroaches. Creaking stairs like a knife stabbed into fingernails. Her door hurricanes open. The inevitable question: have you said your prayers? Like a mouse she whispers yes, swallowing heavily, her stomach rumbling. Then get into bed. He slams the door and she’s alone.

He slams the door and she’s alone. She thinks she likes it. Happiness is synthetic, malleable, adaptable… there is pride in her desire for loneliness. She desires her lot. But she won’t desire it anymore when she learns there’s a world beyond loneliness.

Man Losing Faith

View original post 564 more words

Εργασία και Χαρά

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

ergasiakai

Η εργασία στον ελεύθερο ανταγωνισμό είναι η πιο σκληρή μορφή πορνείας. Εργάζομαι ως ελεύθερος επαγγελματίας σημαίνει εκπορνεύομαι και αλλοτριώνομαι. Πολλές φορές βεβαίως το ευχαριστιέμαι το γαμήσι αλλά δεν είναι παρά ένα γαμήσι για να βγάλω λεφτά.

Φράγκα απ’ τα οποία ένα μέρος θα πάει στα προσωπικά μου έξοδα κι ένα άλλο το μεγαλύτερο θα πάει στους νταβατζήδες μου. Κράτος, τράπεζες, αφεντικό και λοιπά.

Ανέκαθεν το θέμα εξέλιξης της δουλείας ήτο ακανθώδες και ζοφερό. Η κατάσταση του εργαζόμενου σύγχρονου δούλου μπορεί ασφαλώς να χαρακτηριστεί πορνική. Το γεγονός ότι ένα ανθρώπινο ον μπορεί να πουληθεί και να χρησιμοποιηθεί ως αντικείμενο, σαν πράγμα, παραδομένο απολύτως στο έλεος του άλλου, του ιδιοκτήτη του ή του αφέντη του, μας παρέχει το δικαίωμα να μιλάμε για οντολογική πορνογραφία.

Ο σύγχρονος ανταγωνισμός και ο καπιταλισμός της συνεχούς επέκτασης πήγε ένα βήμα πιο μπροστά. Τη μεγάλη και κρίσιμη μάζα του πληθυσμού την έκανε αφεντικό του εαυτού της.

Εσύ…

View original post 258 more words

Tα γονίδιά μας, είναι η μοίρα μας;

Ανθολόγιον Sapere aude!

Είμαστε τα μόνα ζώα που μπορούμε να νικήσουμε τα γονίδιά μας. Όταν κάποιος (έστω γενετικά προσδιορισμένος) αλκοολικός αποφασίζει να κόψει το ποτό ή ένας με τάσεις παχυσαρκίας αποφασίζει να κάνει δίαιτα, τότε τα γονίδια υποκλίνονται στην ανθρώπινη θέληση…

genesO Jim Lewis και ο Jim Springer είναι δύο δίδυμα αδέλφια που πέντε εβδομάδων υιοθετήθηκαν από διαφορετικές οικογένειες στο Ohio. Όταν μετά από 39 χρόνια συναντήθηκαν για πρώτη φορά οι ομοιότητες ήταν εκπληκτικές. Πέρα από το ευνόητο γεγονός ότι και οι δύο είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά, ίδιο βάρος και ίδιο ύψος, διαπιστώθηκε πως μιλούσαν το ίδιο, έκαναν τις ίδιες χειρονομίες, κάπνιζαν τα ίδια τσιγάρα, έπιναν την ίδια μπίρα, οδηγούσαν το ίδιο μοντέλο αυτοκινήτου και πήγαιναν στην ίδια περιοχή της Florida για διακοπές.

View original post 1,181 more words

Το νεκροταφείο της Πέλλας γεννά χρυσάφι

ΕΛΛΑΣ

image001Χάλκινο κράνος πολεμιστή διακοσμημένο με χρυσά ελάσματα από τις ανασκαφές στην Πέλλα.

Χρυσοφόρα ήταν η σοδειά των αρχαιολόγων και κατά την εφετινή, δέκατη, συνεχή ανασκαφική χρονιά στο δυτικό νεκροταφείο του αρχαίου οικισμού στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το Αρχοντικό της Πέλλας και οι αρχαιολόγοι εικάζουν (καθώς δεν έχει εντοπισθεί ακόμη επιγραφή που να την ταυτοποιεί) ότι πρόκειται για την αρχαία πόλη Τύρισσα- την πόλη του τυριού.
Στους 50τάφους πολεμιστών των αρχαϊκών χρόνων, σε έκταση μικρότερη του ενός στρέμματος, που κατάφεραν να ερευνήσουν εφέτος οι αρχαιολόγοι ανασκαφείς εντοπίστηκαν και πάλι δεκάδες χρυσά, σιδερένια και χάλκινα κτερίσματα (μάσκες πολεμιστών, κράνη, ελάσματα και εντυπωσιακά κοσμήματα στις γυναικείες ταφές).«Ορισμένοι πολεμιστές εντυπωσιάζουν με τα σύμβολα της υπεροχής τους και την τεχνολογία του οπλισμού τους αποτελώντας εξαιρετικά παραδείγματα ταφών της αρχαϊκής περιόδου που, μαζί με τις αντίστοιχες γυναικείες, πιστοποιούν την ευημερούσα κοινωνία του Αρχοντικού, αλλά και τον ηρωικό χαρακτήρα και τον ηγετικό ρόλο ορισμένων…

View original post 344 more words

Arthur Schopenhauer, Περί ανάγνωσης και βιβλίων

Ενύπνια Ψιχίων

Υπάρχουν δύο είδη ιστορίας – η ιστορία της πολιτικής και η ιστορία της λογοτεχνίας και της τέχνης. Η μία είναι η ιστορία της βούλησης, η άλλη η ιστορία της νόησης. Ως εκ τούτου, η πρώτη εμπνέει πάντοτε ανησυχία, αν όχι τρόμο: απειλές, αγωνίες, απάτες και αποτρόπαιοι φόνοι, κατά κόρον. Αντίθετα, η άλλη είναι σε όλες της τις εκφάνσεις ιλαρή και αμέριμνη, όπως η απομονωμένη νόηση, ακόμα και όταν τυχόν αποτυπώνει λαθεμένες διαδρομές. Ο κύριος κλάδος της είναι η ιστορία της φιλοσοφίας. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι το θεμελιώδες μπάσο της, το οποίο συνηχεί ακόμα και στο άλλο ιστορικό είδος, όπου κατευθύνει επίσης τη σκέψη∙ αλλά αυτή είναι που κυβερνά τον κόσμο. Επομένως, εφόσον κατανοηθεί σωστά, η φιλοσοφία είναι κατά βάθος η πιο ισχυρή υλική δύναμη, έστω και αν έχει εξαιρετικά αργή δράση.

Arthur Schopenhauer, Περί ανάγνωσης και βιβλίων, Η τέχνη της αποχής από την ανάγνωση, σελ. 19-20, μτφρ.: Γιάννης Καλιφατίδης, Εκδόσεις…

View original post 12 more words

Η φωνή του τρίχορδου και εμείς: Κώστας Παπαδόπουλος / Πριγκηπέσσα (Θεσσαλονίκη), 2 & 3 Δεκεμβρίου 2014

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η φωνή του τρίχορδου και εμείς: Κώστας Παπαδόπουλος (μουσική παράσταση)

Μια παρέα είμαστε ο Ανδρέας Καρακότας (τραγούδι), ο Αλέξης Βάκης (πιάνο) και εγώ (Βίκυ Παπαπροδρόμου: επιμέλεια & παρουσίαση προγράμματος) και πλαισιώνουμε έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες μουσικούς όλων των εποχών, τον Κώστα Παπαδόπουλο και το θρυλικό τρίχορδο μπουζούκι του. 

Η φωνή του τρίχορδου του Κώστα είναι η δική μας φωνή που τραγουδάει τα επιτεύγματα μα και τα φιάσκα, τους καημούς μα και τις χαρές, τα άδικα μα και τα δίκια, τις συμφορές μα και τη δράση και την αντίδραση της φυλής μας μέσα από τραγούδια που έπαιξε και μας χάραξε βαθιά κι ανεξίτηλα στην ψυχή ο Κώστας Παπαδόπουλος. 

Ξέθαψα απ’ το σεντούκι της παρακαταθήκης που μας αφήνει με τα 50.000 τραγούδια που δισκογράφησε ο Κώστας Παπαδόπουλος σε διάστημα τουλάχιστον 50 ετών μια σειρά από μουσικές δημιουργίες που αγαπήσαμε λίγο ή περισσότερο, άλλες λιγάκι ξεχασμένες, άλλες πολύ ξεχασμένες και…

View original post 394 more words

Βιβλιοπρόταση: “Νίκος Καββαδίας, Γυναίκα- Θάλασσα- Ζωή” του Μήτσου Κασόλα

Amphibian Fate

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ.

Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που δεν αφορά την βιογραφία του Νίκου Καββαδία αλλά την γενικότερη συμπεριφορά του. Μέσα από αυτό το πανέμορφο βιβλίο θα δει κανείς τον ταπεινό και ευθύ χαρακτήρα του μεγάλου αυτού ποιητή αλλά θα ακούσει και ιστορίες από τα ταξίδια του.

Είναι ένα βιβλίο που μιμείται την ποίηση του ” Μαραμπού”, όπως αποκαλούσαν τον ποιητή οι φίλοι του, δηλαδή σε κάνει να ταξιδεύεις μαζί του στα καράβια και να γεύεσαι την αλμύρα της θάλασσας. Μέσα στο συγκεκριμένο πόνημα του Μήτσου Κασόλα θα δει κανείς και χειρόγραφα του Καββαδία καθώς και γράμματα που έχει στείλει στην αδερφή του…

Όπως λέει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας στο οπισθόφυλλο, το βιβλίο αυτό είναι ξεχωριστό καθώς μιλάει ο ίδιος ο ποιητής, αφού είναι αποτυπωμένες στο μαγνητόφωνο του.

Σας προτείνουμε αυτό το βιβλίο μέχρι την επόμενη βιβλιοπρότασή μας.

Μέχρι τότε καλό διάβασμα.

*Παρμένο από το…

View original post 1 more word