ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ

EPIS

ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΠΟΙΗΣΗ
Μια προσέγγιση στο βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού

«Γιατί γράφω ποίηση»
εκδόσεις Άγρα
Εξήντα δύο λόγους μας εξομολογείται ο Χάρης Βλαβιανός, προκειμένου να μας δείξει τι είναι αυτό που τον οδηγεί στη γέννηση του ποιητικού του λόγου. Εξήντα δύο, τη στιγμή που θα ήταν αποδεκτοί και πολλαπλάσιοι ακόμη, ή καλύτερα θα ήταν πιο ειλικρινής η παραδοχή πως το κάθε ποίημα έλκει την έμπνευσή του από κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Και, όπως δεν μπορείς να αποκωδικοποιήσεις απολύτως ένα ποίημα, έτσι δεν μπορείς να προσδιορίσεις με βεβαιότητα την αφορμή του.

Αν, φυσικά, το ερμηνεύσουμε αλλιώς, δηλαδή τι είναι αυτό που τον κάνει ποιητή, θα συμφωνήσουμε ότι μπορεί να απομονώσει τουλάχιστον αυτούς τους λόγους που καθοδηγούν (ή αρχικά καθοδήγησαν τη σκέψη του) στην κατεύθυνση της ποίησης.
Υπάρχουν πολλοί ορισμοί της ποίησης. Προτιμώ αυτόν που τη θεωρεί απότοκο μιας σύναξης στιγμιότυπων -αόρατων ίσως ή και ανάξιων λόγου για τους πολλούς- πολύτιμων για τη ματιά του ποιητή που θα εγγράψει μέσα του το ελάχιστο ίχνος τους και θα αφεθεί κατόπιν στη γοητευτική εσωτερική επεξεργασία τους.
Αυτές λοιπόν τις μικρές απεικονίσεις μάς αφήνει εδώ να δούμε ο Χάρης Βλαβιανός, καθιστώντας μας με αυτόν τον τρόπο κοινωνούς των διεργασιών που καταλήγουν στον ποιητικό λόγο. Αυτά τα ολιγόλογα αποτυπώματα που άφησαν μέσα του τα συναπαντήματα με άλλους ποιητές (όχι πάντα με τον στίχο τους)

«Επειδή μετά το εγκεφαλικό ο Σικε-
λιανός αναφώνησε: Είδα το απόλυτο
μαύρο και ήταν ανέκφραστα ωραίο»

βρίσκοντας στον λόγο του «εκτός του κόσμου τούτου» Άγγελου εκείνη την απόλυτη αλήθεια που διέπει τη ζωή. Γιατί και η ποίηση ξεκινάει από το σημείο που το μαύρο καθορίζει τη ματιά μας.

«Επειδή ο Μανούσος Φάσσης είναι
ο αγαπημένος μου Αναγνωστάκης»

γιατί εκείνο το σημείο που συναντιέται το πάθος της ζωής με τη σκωπτική ματιά είναι άλλο ένα σημείο εκκίνησης του ποιήματος.

Διαβάζει ακόμη τα αχνά πατήματα των παλιών αναμνήσεων, εικόνες αγαπημένων προσώπων, άλλες από μια θαλπωρή χαμένη ή από όνειρα και σχέδια ματαιωμένα ή αλλοιωμένα μέσα στον χρόνο.

«Επειδή ένας άγγελος μοιάζει
με όσα δεν έχουμε ξεχάσει»

XARHS

Σελίδα τη σελίδα, και καθώς το ένα «επειδή» διαδέχεται το άλλο, ανιχνεύουμε κι εμείς κάποια σημάδια της ποίησης του Χάρη Βλαβιανού, εισχωρώντας με τη ματιά του αναγνώστη στον κόσμο του.
Ωστόσο, ας έχουμε στη σκέψη μας και το ενδεχόμενο όλα αυτά να μην είναι τίποτε άλλο από ένα παιχνίδι λέξεων και αφορμών που κατασκευάζει προσεκτικά ο ποιητής, στήνοντας τα πιόνια του με τη δική του διάταξη, καταγράφοντας εντελώς αυθαιρέτως τους όρους και προσκαλώντας μας να παίξουμε μια παρτίδα μαζί του. Γιατί, τι άλλο από παιγνιώδη διάθεση δείχνει αυτή η παράθεση εξήντα δύο λόγων που οδηγούν στον ποιητικό δρόμο; Μήπως όλα αυτά συνοψίζονται σε ένα και μόνο, αυτό το αναπόφευκτο της δημιουργίας, αυτή την ώθηση που νιώθει ένας αληθινός ποιητής μη μπορώντας να αναιρέσει μέσα του την ορμή για έκφραση; Ναι, αλλά τότε πώς κάνεις συνοδοιπόρους της πορείας σου τους αναγνώστες της ποίησής σου; Ετούτο το παιχνίδι απαιτεί συμπαίκτες, και αυτοί μόνο κάτω από αυτή την παράθεση των προσωπικών αποτυπωμάτων μπορούν να συμμετέχουν.
Διαβάζοντας τους λόγους που ώθησαν ή και ωθούν διαχρονικά τον συγκεκριμένο ποιητή στη δημιουργία, νιώθεις (ως συμπαίκτης πια) πως ίσως να σε αφορούν και σένα ως αναγνώστη της ποίησης. Έτσι όπως ο ποιητής καθορίζει τα πλαίσια της γραφής του, εσύ ο αναγνώστης, βρισκόμενος στην άλλη πλευρά της σελίδας (την εξωτερική) αρχίζεις να βλέπεις με τα μάτια του ποιητή, αρχίζεις να νιώθεις πως κομμάτια αυτών των εικόνων αποτελούν και όστρακα του δικού σου κόσμου. Και ίσως κάποια αυτά ή κάτι ανάλογο με αυτά είναι που καθιστούν και σένα συμμέτοχο στην υπόθεση της ποίησης. Και κυρίως, αναζητάς στα απαιτητικά ποιητικά διαβάσματα αυτό που δανείζεται εδώ ο ποιητής από τον Mallarmé:
«la fleur…l’ absente de tous bouquets»

Ο ποιητής καταθέτει τους λόγους που τον κάνουν ποιητή. Και ο αναγνώστης δικαιούται να διαβάζει τους λόγους (ή κάποιους απ’ αυτούς) που τον κάνουν αναγνώστη της ποίησης.

Διώνη Δημητριάδου

http://www.cantfus.blogspot.com

Oh, I do like to be beside the seaside: οι μουσικές και οι συμπτώσεις μιας παλιάς ακρογιαλιάς (μέρος Α)

at the corner of Grace and Rapture way

Πήγαμε, τελευταία – στα ωραία μέρη τα αγγλικώς παραθαλάσσια, παρέα με την Τριανταφυλλίτσα. Και μου τραγούδαγε το χαρωπό, το μουζικάντικο σκοπό παλιού οργανοπαίχτη, και τώρα δα, αμέσως να το βάλουμε να παίζει, για να τ’ ακούσετε και σεις, να μπαίνουμε στο κλίμα!

Oh I do like to be beside the seaside
I do like to be beside the sea
I do like to stroll upon the Prom, Prom, Prom
Where the brass bands play
Tiddely-om-pom-pom
So just let me be beside the seaside
I’ll be beside myself with glee
And there’s lots of girls besides
I should like to be beside
Beside the seaside, beside the sea.

Το τραγουδούσαν λέει, κάποτε (με το μπαμπά της φαντάζομαι, ξέρω ότι το κοριτσάκι διακατέχεται από μεγάλες νοσταλγίες, κάθε Χριστού, κάθε Λαμπρή – πού να τη χάνεις και πού να τηνε βρίσκεις, εκεί να τρώγεται με το μπαμπά αυτόν που άλλοτε είναι αρμοστής, άλλοτε…

View original post 569 more words

Έχει συμβεί στο νότο του χειμώνα

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

20131124-080748.jpg
Έχει συμβεί στο νότο του χειμώνα/
ένα παιδί που το έτεκεν η εφηβεία/
και το παράτησε να μεγαλώνει αντίστροφα/
σταμάτησε το ξύρισμα/
ήπιε τις πληγές του/
και σώπασε τα λόγια του/
έως να καταλήξει βρέφος/
εκεί στη δειλή ανυπαρξία του θανάτου πίσω/
επανέκτησε/
τον οίστρο του έρωτα/
του φρέσκου σπέρματος τη θεία λειτουργία/
κι ενώ το δέρμα του τανύζονταν βουβά/
της όστριας αντηρίδα/
απάνω στην απόχη της/
όλη τη γύμνια της αφήνιασε στο δάκρυ του/
κι έμπηξε δόντια στο λευκό λαιμό της/
κι αντρώθηκε ανύπαρκτο/
κι έγινε κοτσύφι/
και κάθε μια ριπή/
το σβούριζε γλυκά στης μικρομάνας τη φωλιά/
και στο καυτό της φύλο/
κι άφηνε το φεγγάρι της/
στυλίτη απισχνούμενο στου βάλτου το σεντόνι/
να γράφει τη βουτιά του/
σε ένα τεφτέρι αριθμών/
Εκεί βγήκε και φώναξε:
-Δε θα αλυχτήσω την ψυχή μου να τη βρώ
μες στο κορμί σου!
Θα περιμένω εκείνη να με ξετρυπώσει,
κι ας κάνει…

View original post 46 more words

Ο φόβος της δέσμευσης

Ανθολόγιον Sapere aude!

Τι σημαίνει ότι φοβάμαι να δεσμευτώ; Στη πραγματικότητα σημαίνει ότι για κάποιο λόγο δεν μπορούμε να κάνουμε, με κάποιον/α που είμαστε σε οποιαδήποτε σχέση, το επόμενο βήμα.

essential-open-relationship-rules-to-know Πώς λοιπόν θα πρέπει να γνωρίζουμε εάν εμείς ή ο άλλος φοβάται τη δέσμευση; Πώς θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν είναι κάτι άλλο; Υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο ούτως ή άλλως;

View original post 365 more words

Ηλιθιότητα και Εξουσία

Ανθολόγιον Sapere aude!

the_basic_laws_of_human_stupidityΌπως όλα τα ανθρώπινα όντα, έτσι και οι ηλίθιοι άνθρωποι παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις αναφορικά με τη δυνατότητά τους να επηρεάζουν τους συνανθρώπους τους. Ορισμένοι ηλίθιοι άνθρωποι υπό φυσιολογικές συνθήκες προκαλούν μόνο περιορισμένες ζημίες, ενώ άλλοι καταφανώς επιτυγχάνουν να προκαλούν ανείπωτες και εκτεταμένες καταστροφές όχι απλά σε ένα ή δύο άτομα αλλά σε ολόκληρες κοινότητες ή κοινωνίες.

Το καταστρεπτικό δυναμικό του ηλίθιου ατόμου συναρτάται από δύο κύριους παράγοντες.

View original post 487 more words

Πρωταπριλιά

Τα Κακώς Κείμενα

fingersΜικρά αθώα ψέματα

Για ακόμα μια Κυριακή δραπέτευσα στο πατρικό μου, μακριά από τη βοή της πόλης. Εκεί που πάντα ο νους μοιάζει διαυγέστερος, τα χρώματα πιο ζωηρά, οι χειραψίες πιο ουσιαστικές. Εκεί που οι γείτονες σε φιλούν σχεδόν στο στόμα για να σε καλημερίσουν. Όχι, δεν το κάνω ψυχαναγκαστικά, δεν πάω εκεί για να αισθανθώ ότι διεύρυνα την ακίνητή μου περιουσία, ούτε για να νιώσω ότι έχω καβάτζες. Το κάνω γιατί θέλω πάλι να προκαλέσω αυτήν την επιστροφή που βιώνω κάθε φορά όταν ανοίγω την πόρτα και έρχονται οι μυρωδιές της παιδικής μου ηλικίας και κάθονται απευθείας πάνω στον ουρανίσκο. Το κάνω γιατί με συγκινεί εκείνο το στιγμιαίο ταξίδι σε πρόσωπα, καταστάσεις, εποχές, καθώς κοιτάζω τις κορνίζες και τα κάδρα σαν στραβοκάθονται στους τοίχους. Πάλι δεν θα αντισταθώ και θα ψιλαφίσω εκείνη την παλιά πολυθρόνα, για να ανακαλέσω όλες τις φορές που έσφιξα τα ακλόνητα μπράτσα της, για χίλιους…

View original post 980 more words

Μυστική Κρήτη

ΕΛΛΑΣ

Agios-NikolaosΤρεις φορές έχω κάνει τον γύρο της Κρήτης, μαζί με φίλους και συνεργάτες, για εξερευνητικούς σκοπούς, αναζητώντας τη Μυστική Κρήτη. Το γενικό συμπέρασμα που έχω βγάλει είναι ότι τα μεγάλα μυστικά – όσο και οι μεγάλες ομορφιές – του νησιού, είναι στην ορεινή Κρήτη. Η Κρήτη είναι ένας τόπος μοναδικός στην Ελλάδα και στον κόσμο, που συνδυάζει τόσα πολλά επίπεδα ατμοσφαιρών για τον ονειροπόλο ταξιδιώτη, που δεν θα μου έφτανε ένα ολόκληρο βιβλίο για να αναλύσω τα πράγματα που έμαθα και είδα εκεί, τα πράγματα που «διδάχθηκα» από την Κρητική γη κι από τους Κρητικούς.

View original post 3,553 more words

Αμφίονας και Ζήθος: Οι θρυλικοί ήρωες της Βοιωτίας

ΕΛΛΑΣ

Αμφίονας και ΖήθοςΟ Αμφίονας και ο Ζήθος γεννήθηκαν μέσα σε μια σπηλιά, κοντά στις Ελευθερές, στα όρια της Αττικής με τη Βοιωτία. Η Αντιόπη η μητέρα τους καταδιωκόταν από τον πατέρα της, τον Νυκτέα, επειδή είχε μείνει έγκυος από τον Δία. Η Αντιόπη ηταν ξακουστή για την ομορφιά της και οταν βλέποντάς την ο Δίας, έμεινε έκθαμβος και θέλησε να την κατακτήσει μεταμορφωμενος σε σάτυρο. Την είχε συλλάβει ο θείος της ο Λύκος μετά από όρκο που είχε δώσει στον πατέρα της πριν τον θάνατο του τελευταίου, και την πήγαινε στη Θήβα. Στον δρόμο την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού και οι συνοδοί της αναγκάσθηκαν να την αφήσουν να γεννήσει στη σπηλιά τους δίδυμους Αμφίονα και Ζήθο. Ο Λύκος εγκατέλειψε μόνα τα νεογέννητα σε φαράγγι του Κιθαιρώνα και έφυγε με τη μητέρα τους στη Θήβα.

View original post 1,599 more words

Κων. Δεσποτόπουλος: «Οι νέοι να μην αποθαρρύνονται, χρειάζεται αγώνας»

Παιδείας Εγκώμιον

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Φεβρουαρίου 7, 2016

«Η κρίση στη ζωή της σημερινής ανθρωπότητας οφείλεται, σε ένα μεγάλο μέρος, στην ανεπάρκεια των πολιτικών ηγετών συγκριτικά προς το μέγεθος των προβλημάτων. Επίσης στην έλλειψη συντονισμού της οικονομικής πολιτικής των κρατών, στη δυσανάλογη ανάπτυξη της οικονομίας και του πολιτισμού στις διάφορες χώρες της οικουμένης και στον υπερπληθυσμό σε κάποιες από αυτές. Πιθανολογώ, ότι αυτές είναι οι κύριες αιτίες».

View original post 796 more words

Η γοητεία της Εξελικτικής Θεωρίας

Παιδείας Εγκώμιον

Darwinyoungold

Του Νίκου Τσούλια

      Είναι πλέον η πιο προβεβλημένη επιστημονική θεωρία από κοινωνικής και κοσμοθεωρητικής  άποψης. Είναι η πιο μεγάλη και η πιο ουσιώδης “αφήγηση” που μπορεί να διατυπωθεί στην ιστορία του ανθρώπου, αφού αφορά την αφήγηση του μεγάλου ταξιδιού της ζωής στον πλανήτη μας. Είναι η πιο πολύπαθη επιστημονική θεωρία που συνάντησε και εξακολουθεί να συναντά με ολοένα και μικρότερη ένταση όμως τις σφοδρότερες ενστάσεις από τα θρησκευτικά δόγματα και δη από την Καθολική εκκλησία.

View original post 1,004 more words