CORONALS//ΣΤΕΦΑΝΑ

Manolis1_RGB_96_web
ΣΤΕΦΑΝΑ

Τα στέφανά τους μ’ ένα φύσημα
ξεσκόνισα λευκά σημάδια δυο δακρύων
την απουσία πέσαν να καλύψουν

που σιωπηλά σαν ενοχής κενό
στο στήθος μου γιγάντιο βάρος
έκατσε για να με σπρώξει κάτω

στα παλιά, πριχού το φως να δω
σταγόνα που ήμουν της δροσιάς,
ύμνος και κολυμπούσα στον αιθέρα

πριχού να το θελήσω και να μπω
σε σβόλο γης μικρό κι ασήμαντο
σε σιταριού σπυρί και σε ψωμιού

μπουκιά σε στόμα άντρα να γενώ
και μες το σπέρμα του να γεννηθώ

σε μήτρα να εισέλθω νιογέννητο
να συλληφθώ αγγελούδι

CORONALS

Their coronals with a blow I dusted
white dots of pearls my tears
dripped to surround their absence

silent as void and heavy as my guilt
gigantic boulder over my heart
pushing me down into

my pre-existence
a drop of mist in mid ether
a song among the stars

before I willed it and
entering a lump of earth

into the grain I hid
and to this man’s first bread

I willed it and a sperm I became
into her womb to be conceived

asking to just be born
an angel innocent

 

Συλλογή “ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ” εν εξελίξει

“The Purple Manifesto”, collection in progress

Κική Δημουλά (βιογραφικό)

Η Κική Δημουλά είναι Ελληνίδα ποιήτρια, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της Ποίησης. Γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα, όπου και ζεί. Παντρεύτηκε τον μαθηματικό και ποιητή Άθω Δημουλά, με τ…

Source: Κική Δημουλά (βιογραφικό)

Κική Δημουλά, Αυτοσυντήρηση

To Koskino

Θὰ πρέπει νὰ ἦταν ἄνοιξη
γιατὶ ἡ μνήμη αὐτὴ
ὑπερπηδώντας παπαροῦνες ἔρχεται.
Ἐκτὸς ἐὰν ἡ νοσταλγία ἀπὸ πολὺ βιασύνη,
παραγνώρισ᾿ ἐνθυμούμενο.
Μοιάζουνε τόσο μεταξύ τους ὅλα
ὅταν τὰ πάρει ὁ χαμός.
Ἀλλὰ μπορεῖ νά ῾ναι ξένο αὐτὸ τὸ φόντο,
νά ῾ναι παπαροῦνες δανεισμένες
ἀπὸ μιὰν ἄλλην ἱστορία,
δική μου ἢ ξένη.
Τὰ κάνει κάτι τέτοια ἡ ἀναπόληση.
Ἀπὸ φιλοκαλία κι ἔπαρση.

Ὅμως θὰ πρέπει νά ῾ταν ἄνοιξη
γιατὶ καὶ μέλισσες βλέπω
νὰ πετοῦν γύρω ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ μνήμη,
μὲ περιπάθεια καὶ πίστη
νὰ συνωστίζονται στὸν καλύκά της.
Ἐκτὸς ἂν εἶναι ὁ ὀργασμὸς
νόμος τοῦ παρελθόντος,
μηχανισμὸς τοῦ ἀνεπανάληπτου.
Ἂν μένει πάντα κάποια γῦρις
στὰ τελειωμένα πράγματα
γιὰ τὴν ἐπικονίαση
τῆς ἐμπειρίας, τῆς λύπης
καὶ τῆς ποίησης.

*Από την ποιητική συλλογή «Το λίγο του κόσμου» (1971)

View original post

χρόνος

Αδέσποτος Σκύλος

Τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. -Πού είσαι; Μου φάνηκε αιώνας. Περίμενα κάτω από μαρκίζες, από ομπρέλες, από μαγεμένα κλαδιά. Σαν να μην πέρασε μια μέρα μετά, στέγνωσε όλο το πάτωμα με το σφουγγάρισμα και άστραψε το ματ βερνίκι και το χρώμα του ξύλου γυάλισε. Ακόμη χτυπάει σαν δαιμονισμένο το ρολόι που έχεις στο μπάνιο. Κι αυτό το ξυπνητήρι σου που χτυπάει το δικού μου πάντοτε δυό λεπτά νωρίτερα. -Πού είσαι; Αιώνας μου φάνηκε.

Τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. Χρόνος. Κάποτε αν ζούσα στην Κίνα θα γιόρταζα σήμερα το 3120. Κάποτε αν ζούσα στο Βυζάντιο θα γιόρταζα σήμερα το 2837. Κάποτε αν ζούσα, θα έλεγα να ξεκινήσω από το μηδέν. Σύμβαση ο χρόνος που δε γυαλίζει από τη θαμπάδα. Επιλέγω και ζω το ένα, το δύο, το τρία, όταν είναι ένα, και δύο, και τρία. Και έτσι λέω να μηδενίσω και να πάρω πίσω το χαμένο χρονοδείκτη.

Τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. Έχω ανάγκη…

View original post 197 more words

Για τις “Νεφέλες” του Αριστοφάνη: (3.8) Ο Β᾽ Επιρρηματικός Αγώνας (1542-1674 Στ.)

Λωτοφάγοι

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ:


Slide19

Ο Β’ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΙΣ «ΝΕΦΕΛΕΣ»

Αν η ύπαρξη δεύτερης Παράβασης δεν είναι πρωτάκουστη, η ύπαρξη δεύτερου Επιρρηματικού Αγώνα Λόγων σε μια κωμωδία — και μάλιστα σε πλήρη ανάπτυξη, δηλαδή με όλα τα δομικά του συστατικά — είναι πολύ πιο σπάνια. Ακόμη πιο σπάνιο είναι το γεγονός…

View original post 702 more words

losing my religion

a/man/called/...

Λύσσαξες με τις ζέστες του Σεπτέμβρη. Φαγώθηκες με τον καθαρό ουρανό. Απόρησες που το καλοκαίρι ξεχείλωσε. Γκρίνιαξες που δεν μπορείς να διακρίνεις πια τις εποχές.

Και τώρα τι κατάλαβες;

Οι απρόσμενες ζέστες, ο γαλάζιος ουρανός, η άδεια παραλία που μάταια σε περιμένει αλλά ξέρεις πως είναι εκεί, οι νύχτες με ανοιχτή μπαλκονόπορτα, ένα σεντόνι ανάμεσα στα πόδια σου, μια μπίρα στο μπαλκόνι χαζεύοντας το φως απ’ την τηλεόραση των απέναντι, λίγο νερό στις γλάστρες, τα κινητά που ακούγονται να χτυπάνε από πάνω, από κάτω, από δίπλα, ο ηλίθιος Ρωμαίος που είναι παρκαρισμένος στη γωνία με ανοιχτά παράθυρα και Βέρτη στα κόκκινα- ούτε τις Ιουλιέττες τις φτιάχνουν όπως παλιά-, το κρύο νερό στο ψυγείο, δυο ρεσώ που φωτίζουν τη χαραμάδα ανάμεσα στα πόδια της, τα δάχτυλά σου που μυρίζουν βασιλικό και σκόρδο, μια βόλτα με τις σαγιονάρες στο γαλατάδικο για τσιγάρα, τα δυο, τρία τι-σερτ που επιμένεις μουλαρίσια -και καλά κάνεις-…

View original post 283 more words

στον καταψύκτη της Mary και του Merrin

a/man/called/...

34638046

Μεγάλη πόρτα θα διαβείς, Σεπτέμβρη θα συναντήσεις. Στο κρεβάτι, ντυμένον καλοκαιρινά, να παριστάνει κάτι που δεν είναι. Έφαγε το θέρος  -αυτό που άργησες να πας να βρεις- και πάει να σε ξεγελάσει, με χαμόγελο που κάνει τις νύχτες να ανατριχιάζουν.

Γιατί Ιούλιε δεν έχεις πια τόσο μεγάλες μέρες;

….

View original post

Μυστήρια στη σκιά του Ερεχθείου

ΕΛΛΑΣ

Μια διαφορετική μυθολογική προσέγγιση

erextheioΕισαγωγή

Το Ερέχθειον στέκει σεμνά δίπλα στον μεγαλόπρεπο Παρθενώνα καλυμμένο με ένα πέπλο μυστηρίου (ίσως σαν κι αυτό που προσφερόταν στην προστάτιδα θεά κατά τη διάρκεια των Παναθηναίων) κρύβοντας μέχρι σήμερα καλά τα μυστικά του. Το Ερέχθειον μαζί με ορισμένα σπήλαια της βόρειας πλευράς της Ακρόπολης –με σημαντικότερα εκείνα της Αγλαύρου ή Αγραύλου και των Αρρηφόρων- αποτελούσε το κομβικό σημείο μιας αρχέγονης λατρείας αναγόμενης σε χρόνους προ δωδεκαθέου, καθώς και της τέλεσης μυστηρίων προς τιμήν αρχέγονων δυνάμεων που συγκεντρώνονταν, τουλάχιστον φανερά, στο πρόσωπο της Παλλάδος Αθηνάς.

View original post 5,195 more words

Ανάδειξη αρχαιοτήτων σε οικόπεδο στην περιοχή Μακρυγιάννη

ΕΛΛΑΣ

ΜακρυγιάννηΟι αρχαιότητες στο οικόπεδο επί της Φαλήρου 5 θα αναδειχτούν κατά το πρότυπο των όμορων μνημείων (φωτ. αρχείου)   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Ένας μικρός επισκέψιμος χώρος με αρχαιότητες εντός ιδιωτικού οικοπέδου, αλλά με ξεχωριστή είσοδο για τους επισκέπτες, θα δημιουργηθεί επί της οδού Φαλήρου 5 στην περιοχή του Μακρυγιάννη. Στο σημείο έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα διαφόρων εποχών, από τη γεωμετρική ώς την υστερορωμαϊκή εποχή, ωστόσο τα πιο καλοδιατηρημένα είναι αυτά της τελευταίας περιόδου τα οποία και θα διατηρηθούν.

View original post 170 more words