χρόνος

Αδέσποτος Σκύλος

Τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. -Πού είσαι; Μου φάνηκε αιώνας. Περίμενα κάτω από μαρκίζες, από ομπρέλες, από μαγεμένα κλαδιά. Σαν να μην πέρασε μια μέρα μετά, στέγνωσε όλο το πάτωμα με το σφουγγάρισμα και άστραψε το ματ βερνίκι και το χρώμα του ξύλου γυάλισε. Ακόμη χτυπάει σαν δαιμονισμένο το ρολόι που έχεις στο μπάνιο. Κι αυτό το ξυπνητήρι σου που χτυπάει το δικού μου πάντοτε δυό λεπτά νωρίτερα. -Πού είσαι; Αιώνας μου φάνηκε.

Τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. Χρόνος. Κάποτε αν ζούσα στην Κίνα θα γιόρταζα σήμερα το 3120. Κάποτε αν ζούσα στο Βυζάντιο θα γιόρταζα σήμερα το 2837. Κάποτε αν ζούσα, θα έλεγα να ξεκινήσω από το μηδέν. Σύμβαση ο χρόνος που δε γυαλίζει από τη θαμπάδα. Επιλέγω και ζω το ένα, το δύο, το τρία, όταν είναι ένα, και δύο, και τρία. Και έτσι λέω να μηδενίσω και να πάρω πίσω το χαμένο χρονοδείκτη.

Τρία, τέσσερα, πέντε λεπτά. Έχω ανάγκη…

View original post 197 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s