Kiki Dimoula//Κική Δημουλά

kiki-dimoula

ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Σ’ ένα υπόγειο καφενείο
που αφάνεια συμπαθητική προσέφερε,
ώρες μεσημεριάτικες
συντονιστήκαμε.
Σε λίγο
το έντονο του έρωτα φορέσαμε,
που όπως φαίνεται
μας πήγαινε πολύ.
Γιατί μια ζωγραφιά του Αβέρωφ
και μια φωτογραφία του ιδιοκτήτη
(που διέκοπταν ηρωικά
του τοίχου την ανία)
μας έτερπαν περίσσια.

 

NOON

In a basement café
that offered pleasant privacy
around noon
we tuned ourselves.
Soon after
we felt lust taking over us
which suited us well
since an old painting of Averof
and a picture of the owner
(heroically interrupting
the boredom of the wall)
profusely entertained us.

 

~ΕΡΕΒΟΣ -EREBUS, by KIKI DIMOULA, ΙΚΑΡΟΣ, 1956, // translated by Manolis Aligizakis

Tristan Tzara, Κινηματογράφος – Ημερολόγιο της καρδιάς – Αφαίρεσις

To Koskino

361px-robert_delaunay_-_tzara

Άνεμος, πόθος, υπόγειο βουερό αυπνίας, τρικυμία ναός,
η πτώσις των υδάτων
και τ’ απότομο σάλτο των φωνηέντων,
μέσα στα βλέμματα, που ατενίζουν τις τελείες των αβύσσων,
μέλλοντα που θα υπερβληθούν, που έζησαν, που θα συλληφθούν,
φωνάζουν τ’ ανθρώπινα σώματα αλαφριά σαν τα σπίρτα,
μες σ’ όλες τις πυρκαιές, του φθινοπώρου, των δονήσεων
και των δέντρων
Ίδρωτας πετρελαίου.
Η ομίχλη έβαψε το μάτι,
που βάζει χρώμα στην όρασή μας,
με ελαφρόν αίμα και κουρασμένο σκιερό ποτό
μηχανοποιείται ο χορός των φερέτρων,
ή πολύχρωμα φύλλα αναπάντεχα μες στις φλέβες,
απολιθωμένη ρόδα γκρίζα χωρίς τα κλαριά της,
πράγματα που πηδούν αναμεσής της αποστάσεως,
ζω τα διαστήματα του υπόγειου θανάτου,
οι υπνωτισμένες λάμπες των αλατορυχίων
χλωμιάζουν, τα φτυσίματα μέσα στ’ άγρυπνα στόματα,
τα βαγόνια ακίνητα μέσα στον κύκλο του ζοδιακού,
ένα τέρας δείχνει το μυαλό του από καμμένα,
ο γυαλίκαι μοιάζει με την τρυγώνα του rag-time
χωρίς αντίθεση, στο πρώτο άρωμα, στις ιππικές κερδοσκοπίες

View original post 13 more words

Meredith Monk – Songs of Ascension

la prose du monde

“In a sense I think of myself as a vocal archeologist, trying to dig down to the most fundamental human utterances, the most elemental forms….
In the larger works, I combine forms weaving together music, movement, film object, light and ambiance.
This multi-dimensional approach hopefully creates a poetry of sound, image and movement
that increases the luminosity and radiance of the experience.”

– Meredith Monk –

“looking down” – The Tower, designed by Ann Hamilton, 2007

Η Μeredith Μonk είναι μια αμερικανίδα συνθέτρια, τραγουδίστρια, σκηνοθέτιδα και χορογράφος και υπήρξε πρωτοπόρος σε αυτό που σήμερα ονομάζεται “extended vocal technique“.

Με συνεχή παρουσία 50 και πλέον ετών (1960 έως και σήμερα), η Monk ξεκίνησε έχοντας ως όραμα την εξερεύνηση της ανθρώπινης φωνής, φέρνοντας στο φως τεχνικές και δυνατότητες μιας άλλης γλώσσας, της φωνής, προτρέποντάς μας να καταλάβουμε ότι η ανθρώπινη φωνή είναι μια αυτόνομη γλώσσα από μόνη της.

Ταυτόχρονα…

View original post 306 more words

Αγρός ή odor di femina

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

agros

Είμαι νεόφερτος σ’ αυτόν τον οίκο των οσμών. Κάτω απ’ τον ήλιο μπορώ να μυρίσω στην εξοχή τις πολλαπλές μυρουδιές της μασχάλης.

Να βυθιστώ μέσα στους βλεννογόνους αδένες θηλυκών, που το κορμί τους αποκαθηλώνει όλες αυτές τις νιόπαντρες οσμές, ακούγοντας τη λαγαρή νότα των φωνών του οργασμού των ανθρώπινων ζώων.

Γιασεμί και κουφοξυλιά σαν το γλυκόπικρο άρωμα των δαχτύλων που κράτησαν ανάμεσά τους τσιγάρο.

Μυρίζω τ’ αγαπημένα μου λουλούδια και κλείνω τα μάτια. Ανασαίνω βαθειά και τρέμω σύγκορμος. Τα αρώματα φτάνουν στα σπλάχνα μου, σκορπούν στην επικράτεια του κορμιού μου.

Στεφανώνω αυτή τη μύχια σχέση ανάμεσα στην όσφρηση και την ηδονή. Σκύβω και μυρίζω τα λουλούδια του αγρού. Μυρουδιά γαυριώντων ζώων. Μυρουδιά των μαλλιών και της μασχάλης, μυρουδιά του περινέου, μυρουδιά κατσίκας και μυρουδιά τράγου.

Μυρίζω τη φύση που δεν προσφεύγει στην καθαριότητα και τα καλλυντικά για να αποτρέψει την αποκάλυψη των συγκινήσεών της.

Μυρίζω τη φύση που δεν κρύβει…

View original post 123 more words

Ο Κ. Π. Καβάφης σε γραφή braille

dimart

Το Αρχείο Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση σε συνεργασία με το ΚΕΑΤ (Κέντρο Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών) προχωρά στην εκτύπωση ανθολογίας ποιημάτων του Κ. Π. Καβάφη σε γραφή braille. Η ανθολογία θα διανεμηθεί από τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και το ΚΕΑΤ. Ένας ανεκτίμητος ιστορικός και φιλολογικός θησαυρός, το Αρχείο Καβάφη, είναι το νέο απόκτημα που μπαίνει κάτω από την ομπρέλα προστασίας του Ιδρύματος Ωνάση. Πρόκειται για μια ενέργεια εθνικής σημασίας στους σημερινούς δύσκολους καιρούς, στο κατώφλι του 2013, το οποίο έχει ανακηρυχθεί Έτος Κωνσταντίνου Καβάφη, καθώς συμπληρώνονται 150 χρόνια από τη γέννηση και 80 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή.

Στόχοι του Ιδρύματος είναι να αποτελέσει το Αρχείο σημείο αναφοράς και ανοικτής πρόσβασης για το ευρύ κοινό και, επιπλέον, να αναδειχθεί ο διεθνής χαρακτήρας της ποίησης και της προσωπικότητας του Καβάφη. Επιδίωξη του Ιδρύματος είναι, επίσης, να προσελκύσει τις νεότερες γενιές με μια σύγχρονη προσέγγιση του έργου του…

View original post 646 more words

Άννα Αχμάτοβα, ανθεκτική σαν την ποίηση

dimart

Σαν σήμερα πριν από 50 χρόνια, στις 5 Μαρτίου 1966, πέθανε στα 76 της, σε ένα σανατόριο νότια της Μόσχας, η Άννα Αχμάτοβα.

Copy of Anna with legs folded

Η Άννα Αχμάτοβα (Анна Ахматова) —ψευδώνυμο της ρωσίδας Άννας Αντρέγιεβνα Γκορένκο (Анна Андреевна Горенко), γεννήθηκε το 1889. Μαζί με τον Οσίπ Μαντελστάμ ηγήθηκαν του κινήματος των ακμεϊστών, οι οποίοι, σε αντίθεση με τους συμβολιστές, επιζητούσαν η ποιητική γλώσσα να μεταφέρει ακριβή νοήματα. Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Απόγευμα εκδόθηκε το 1912 και ακολούθησαν μεταξύ άλλων Το ροζάριο (1914), Anno domini MCMΧΧΙ (1922). Από τότε η φωνή της, την οποία δεν εγκρίνει το νέο σοβιετικό καθεστώς, σίγησε. Από το 1922 όμως, και για δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια, το καθεστώς τής απαγόρευσε να ξαναδημοσιεύσει ποιήματα, καταδικάζοντάς τη στη σιωπή και την απομόνωση, ενώ το 1946 τη διέγραψαν από το σύνδεσμο των συγγραφέων· ο γιος της Λεβ καταδιώχτηκε επίσης και φυλακίστηκε για πολλά χρόνια.

Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει…

View original post 1,868 more words

Αχ! ρε Μάνα σε λάθος κόσμο με έφερες…

αἰέν ἀριστεύειν

46dadbb515284730e76923b1745694d9_L

Γράφει η Μάρω Βερλή

Αχ! ρε Μάνα σε λάθος κόσμο με έφερες. Εμένα δεν μου μάθατε αυτά… Ποτέ δεν μου μιλήσατε για όλα αυτά και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω.
Εμένα μου έμαθες πως τα μικρότερα παιδιά στο σχολείο τα προσέχουμε και όταν τα άλλα παιδάκια τα «εκτάκια» δεν τους φέρονται καλά και τα κοροϊδεύουν την ώρα του διαλείμματος, μου έμαθες να τα υπερασπίζομαι.

View original post 694 more words

Αν θες να μάθεις έναν άνθρωπο δώσε του εξουσία.

αἰέν ἀριστεύειν

p.txt

«Αν θες να δοκιμάσεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου, δώσε του εξουσία» είπε κάποτε ο Αβραάμ Λίνκολν. Ίσως είναι το μόνο απόφθεγμα περί εξουσίας που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Δεν ξέρω γιατί μα ποτέ δεν ακουγόταν ωραία στ’ αφτιά μου η συγκεκριμένη λέξη, πάντα την είχα στο μυαλό μου ως κάτι αρνητικό.

View original post 614 more words