Kiki Dimoula//Κική Δημουλά



Και ιδιαίτερα για μένα γραφικός.
Κάτι σας άψυχος, κάτι σαν ξένος
μ’ αγαπημένος.
Η βιάση του ματαιωμένος όρθρος.
Στενό του πάθους μας το οίκημα
κι ένας πικρός συνωστισμός τα σχήματά μας.
Χαμηλοτάβανα τα σχέδιά μας
δίχρωμος της καρδιάς ο φωτισμός
κι αλλόκοτα της σκέψης μας τα κάδρα.

Ήταν περαστικός.


He was a passerby
and he looked very odd to me
a bit hollow a bit foreigner
yet loveable.
His haste was like a canceled matins.
We suffocated.
The dwelling too small for our passion
and bitter crowding our shapes.
Our plans of low esteem
two colored the light of our hearts
and the frames of our minds were bizarre.

He was a passerby.
~ΕΡΕΒΟΣ -EREBUS, by KIKI DIMOULA, ΙΚΑΡΟΣ, 1956, // translated by Manolis Aligizakis