Το μεγάλο πνεύμα επικαλώ
να `ρθει στο είναι μου να μπει
σύμμαχος κι ήθος μου καθώς

υμνώ το χαρακτήρα του ανθρώπου
που ξάφνου απ’ την πηγή μου πήγασε

την κεφαλή του κτήνους να στολίσει
με ρόδα και γαρύφαλλα
τις Πύλες του Παραδείσου

μ’ ευωδία για ν’ ανοίξει και να μπει
ξυπόλυτος κι αγνός σαν όνειρο
αλήτης του καιρού και τραγουδιού

που ήταν στον Παράδεισο
και στο θυμό του πανάρχαιου θεού τους
άντρες των καραβιών εγωϊστές

στην επιφανειακή τους γνώση
ικανοποιημένοι ας είναι
και στη μελίρρυτή τους άγνοια

κι ας με αφήσουν μακριά
ολομόναχο της αύρας αγαπητικό



I evoke the Great Spirit
to descend into my essence
to enter an ally of my ethos and

I hymn the character of man who
suddenly sprang out of my body

the head of beast to decorate
with roses and carnations
fragrant the Gates of Heaven

to open and enter barefoot
pure as in his dream
rascal of weather and song

as he was in heaven and
in the hatred of their primeval God
men of the boats who boasted
about their shallow knowledge

let them be satisfied in
their sweet ignorance and

let me dwell with my aloof lover
lonely in the arms of breeze


~ CHTHONIAN BODIES, Paintings by Ken Kirkby, poems by Manolis Aligizakis, Libros



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s