AUTUMN LEAVES

autumn leaves cover

 

ΧΗΡΕΣ

 

Βρήκα μια παλιάν εφημερίδα

γιομάτη ήρωες και χήρες

και τις χιλιάδες ορφανά

από ημέρες περασμένες

του χθεσινού πολέμου ή του ξεχασμένου

 

εφημερίδες που

περήφανα τα γράφουν πάντα

τα κατορθώματα των στρατηγών.

 

Στη δεύτερη σελίδα πρόσεξα

φωτογραφία ωραιότατης ηθοποιού

ημίγυμνο το υπέροχο κορμί

τ’ αστραφτερά της δόντια

να χαμογελούν λές

κι ενθαρύνανε τούς στρατιώτες

για χάρη της στο θάνατο να τρέξουν

ή στης πατρίδας το καθήκον

 

και τ’ αποτέλεσμα: ο ίδιος θάνατος

 

 

WIDOWS

 

 

I found an old newspaper

filled with heroes and widows

thousands of orphans

from bygone days

yesteryear’s war

 

newspapers that

always talk of brave

generals and their epaulets.

 

In the second page I noticed

picture of famous actress

beautiful body half naked

shining smile that

encouraged the soldiers

to fight for her safety or

duty to country

 

result: the same death always

Ποιές χώρες κινδυνεύουν περισσότερο με τρομοκρατικό χτύπημα – Η εκτίμηση για την Ελλάδα (χάρτης)

ΕΛΛΑΣ

xartisΑκόμα και πριν το μακελειό στις Βρυξέλλες, το Βέλγιο ήταν μία από τις 40 χώρες που βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο κινδύνου για τρομοκρατικό χτύπημα, σύμφωνα με το βρετανικό ΥΠΕΞ.

View original post 313 more words

25η Μαρτίου 1821-25η Μαρτίου 2016, βίοι παράλληλοι

Παιδείας Εγκώμιον

Του Γιώργου Καραμπελιά, Μαρτίου 18, 2016

http://www.presspublica.gr

Στις αρχές του 19ου αιώνα, λίγο πριν την Επανάσταση του ’21, ο Ιωάννης Καποδίστριας και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σε δύο υπομνήματα, ο πρώτος προς τον τσάρο το 1811 και ο δεύτερος προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις το 1820, υπολόγιζαν τον αριθμό των Ελλήνων σε 7 έως 9 εκατομ., ανάλογο με εκείνον των Τούρκων και με τα 9 εκατ. της κοσμοκράτειρας Αγγλίας την ίδια εποχή.

View original post 1,143 more words

Το 1821 ως πηγή προβληματισμού και βαθιάς περίσκεψης

ΕΛΛΑΣ

“Ψευτοέλληνες”

nekrikoi-dialogoi-708Του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας του Α.Π.Θ.

Σε λίγες μέρες θα αφήσουμε πίσω μας άλλη μια 25η Μαρτίου. Θα την «τιμήσουμε» και πάλι με τον ίδιο πάντοτε ανούσιο τρόπο: τις ίδιες παρελάσεις, τα ίδια αφιερώματα, τις ίδιες ανιαρές επετειακές αναφορές. Και για μια ακόμη φορά νομίζω πως θα χάσουμε την ευκαιρία να αντικρίσουμε αυτή τη μέρα στις πραγματικές της διαστάσεις, για να μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε τελικά με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό. Με έναν τρόπο που πολύ απλά καλεί σε προβληματισμό, σε βαθιά περίσκεψη ή ακόμη και σε μελαγχολία. Έχω άλλωστε την αίσθηση ότι 195 χρόνια μετά τη Μεγάλη μας Επανάσταση – και 186 από την επίσημη ίδρυση του θλιβερού προτεκτοράτου της Μελούνας – ο μόνος τρόπος για να τιμήσουμε ειλικρινά τους ηρωικούς αγωνιστές του ’21 περνάει πια αναγκαστικά μέσα από τον δρόμο της απόλυτης κατάθλιψης.

View original post 1,020 more words

Ο Κολοκοτρώνης για την έναρξη της Επανάστασης

ΕΛΛΑΣ

Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836. Υπαγόρευσε Θεόδωρος Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνης. [Κρατήσαμε την ορθογραφία της έκδοσης του 1846].

View original post 884 more words

Ποιά ήταν η τύχη των οστών των αγωνιστών του 1821;

ΕΛΛΑΣ

Κάποια πετάχτηκαν στη θάλασσα, άλλα «εξαφανίστηκαν» και για τα περισσότερα δεν υπήρξε μέριμνα.

μνημείοΜερικές δεκάδες μέτρα έξω από το σταθμό του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου «Νέο Φάληρο», δεσπόζει το μνημείο του ρουμελιώτη αρχιστράτηγου, Γεωργίου Καραΐσκάκη. Κανείς όμως μέχρι σήμερα δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν μέσα σε αυτό βρίσκονται όντως τα οστά του μεγάλου αγωνιστή.

View original post 709 more words

μέσα στο τσιμέντο

σημειωματαριο κηπων

Υπάρχει ένα απόσπασμα σε κείνο τό κεφάλαιο για τήν παλιά γειτονιά που αναφέρεται στην τσιμεντένια πισίνα τής εκκλησίας : στην πραγματικότητα, περισσότερο απ’ όλα θα ’πρεπε να αναφέρεται στο όνομα τής εκκλησίας, και στον χαρακτηρισμό της – στο όνομα με τήν έννοια ότι θα ’πρεπε να ξεκαθαριστεί, για ποιο λόγο τό όνομα δεν μπορούσε να αναφερθεί ποτέ (δεν υπήρχε τρόπος να αναφερθεί), και στον χαρακτηρισμό της, γιατί εξαιτίας αυτού τού χαρακτηρισμού χαρακτηρίστηκε μια μεγαλύτερη περιοχή, όχι πια τής πόλης ή τής χώρας, αλλά τού χάρτη – από τότε – κι ώσπου ν’ αλλάξουν οι χάρτες για τά καλά, εκείνος ο χαρακτηρισμός ήταν ο πρώτος (θ’ ακολουθούσαν ακόμα και κάποιοι δεύτεροι και τρίτοι) που θ’ αφορούσαν κάτι που θα ήταν πάντα «τό μεγαλύτερο τών βαλκανίων» – και πάντα έτσι θα λεγότανε, μ’ αυτήν τήν επισημότατη γενική που έδειχνε κάτι ξένο κι απόμακρο, κι επίσης ένα καμάρι που θα ξεκινούσε από περιφρόνηση…

View original post 2,619 more words

ευχαριστω, κυριε παπαδιαμαντη

σημειωματαριο κηπων

«Τον ειδα σκυμμενον ωρας ολοκλήρους εις γραφεια εφημεριδων, να μεταφραζη αρθρα, μυθιστορηματα, ειδησεις, τηλεγραφηματα, χαμενον παντα πισω απο ενα βουνον αγγλικων εφημεριδων, περιοδικων, βιβλιων.

Για τις εφημεριδες οπου συνεργασθηκε [ ] δεν ητανε ο μεγαλος διηγηματογραφος, ητανε [ ] ο ταπεινος μεταφραστης.

Στο “Αστυ” εφτανε αργα παντα, τρυπωνε στο γραφειο του, χωρις να πλησιαση  κανεναν και ριχνοτανε στη δουλειά, για να ξαναφυγη παντα με τον ιδιο τροπο. Καποτε τον εβλεπα μόνο να μπαινη μεσα στο γραφειο τού κ. Κακλαμάνου, αλαφροπατωντας σαν ησκιος, να προχωρη προς το τραπεζι τού διευθυντη, ν’ αφηνη τα χειρογραφα του, χωρις να πη λεξη, και να φευγη βιαστικα, περπατωντας συρριζα στον τοιχο, [ ] Οσοι δεν τον γνώριζαν, καθως ητανε κακοντυμενος, με ξεφτισμενες παντα τις ακρες τών μανικιων του, μπορουσαν να τον παρουν και για υπηρετη τού γραφειου. Και μόνο ο σεβασμος, με τον οποίον ο κ. Κακλαμανος τού ξαναλεγε, καθε φορά, παιρνοντας τα χειρογραφα…

View original post 1,626 more words