AUTUMN LEAVES

autumn leaves cover 

 

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

 

Άνοιξε την εφημερίδα

κάτω απ’ τη λάμπα της κουζίνας

να ρίξει λίγο φως πάνω στα νέα

ιδίως εκείνα τα ρεπορτάζ

για επιθέσεις και δολοφονίες

που γίναν χθές τη νύχτα.

 

Πήρε βαθειά αναπνοή

που κάπως είχε συνεισφέρει

στην ωραιοποίηση του άσχημου

μοντέρνου κόσμου της πόλης

κι ύστερα πήγε κι έβαλε καφέ

σαν νά ` χε μια φορά ακόμη

στον πόλεμο να πάει και χρειάζονταν

την πρωϊνή εξάσκησή του.

 

 

NEWSPAPER

 

He opened the newspaper

under the light of the kitchen

to brighten the news

of muggings, break ins and

murders of last night.

 

After he took a deep breath

knowing he contributed

in beautifying the world

to this ugly modern city

he put the coffee on

 

as if again he had to go to war

and needed his morning fix.

 

AUTUMN LEAVES, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2014

Έγκλειστος στο κλεινόν άστυ (Γιώργος Χ. Θεοχάρης)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Χρήστος Γκάρτζος & Σώτια Τσώτου, Αθήνα
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας / δίσκος: Οι Μάηδες οι ήλιοι μου (1978))

[Από την ενότητα Μνήμην άειδε…]

Άνοιξε
τη φυλακή της μνήμης
με το ανίκανο κλειδί
της λήθης.

Έγκλειστος στο κλεινόν άστυ

Στον Τριαντάφυλλο Οικονόμου

Κατέβηκε μικρός στης πόλης τις μυλόπετρες
μα η μνήμη είναι αρραβώνας από έρωτα.
Ξυπνάει στο υπόγειο το πρωί κι ανοίγει τα ματάκια του
ψάχνοντας στο φεγγίτη του φωταγωγού.
«Μάνα, πού είναι η λεμονιά;»
«Πού είναι, μάνα, η λεμονιά;» ρωτάει.

Μα δεν ανθίζουν στα τσιμέντα λεμονιές.
Δε δένουν, δεν καρπίζουν.

Αιγές, 13.10.2001

Από τη συλλογή Ενθύμιον(2004) του Γιώργου Χ. Θεοχάρη

View original post

Σωτήρης Παστάκας, Ο δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του

Ενύπνια Ψιχίων

 Πριν μερικά βράδια καθόμασταν με τη γυναίκα μου στην Πασαρέλα και βλέπαμε το Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας απολαμβάνοντας τα ποτά μας, βότκα λεμόνι και τζόνι με πάγο, όταν μεταξύ των άλλων γνωστών που έτυχε να περάσουν και να μας χαιρετήσουν πλησίασε κι ένας ποδηλάτης με αλογοουρά και βερμούδα. Ωραίος τυπάκος, αδύνατος, που μας κεντράριζε μέσα από τις δυο του παλάμες, σε σχήμα φωτογραφικής μηχανής. «Kρίμα», λέει στη γυναίκα μου, «που δεν έχω μαζί μου τη μηχανή, είστε για φωτογραφία». Δεν το θυμόμουν καθόλου, αλλά ο τυπάκος, γνωστός γνωστών, ένα χειμωνιάτικο βράδυ, πριν λίγους μήνες μάς είχε φωτογραφίσει, εμένα, τη γυναίκα μου και την παρέα μας, σε ένα άλλο γνωστό μπαρ της Λάρισας, στο Μαντάτο. Δεν αμφιβάλλω πως το δικό μου κενό θα το καλύψουν κάποια στιγμή οι φωτογραφίες του τυπάκου και ποιος ξέρει ποιες άλλες φωτογραφίες σε άλλα μπαρ θα βγουν κάποια στιγμή στη φόρα. (…) 

Η Μνημοσύνη, κόρη…

View original post 214 more words

Η Σοφία Ζαραμπούκα για τον Γιαν Φαμπρ

dimart

zara ok

Από τη Σοφία Ζαραμπούκα, που ποτέ δεν ξέχασε την performance του κυρίου Φαμπρ εναντίον των γάτων…

* * *

Γάτες στον αέρα, τσιγκέλια και η τέχνη του κυρίου Φαμπρ

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

View original post

Στο Σαρίγερ μια βραδιά γέμισε η καρδιά του με χαρά

dimart

sariyer sq

Έγκλημα στην Πόλη #21 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40

—της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου—

Από το 1946 και μετά ο Τζεμάλ έγινε ένας από τους αριθμούς που συμπεριλαμβάνονται στους 214.000 ανθρώπους, οι οποίοι εγκατέλειψαν το χωριό τους και εγκαταστάθηκαν σε μία μεγάλη πόλη. Ο Τζεμάλ δεν ήξερε βέβαια —και ούτε αναρωτήθηκε, είναι η αλήθεια— ποιος ακριβώς αριθμός αντιστοιχούσε σε αυτόν. Σίγουρα δεν ήταν ο πρώτος, γιατί τα συγκεκριμένα στοιχεία αφορούν τους μετακινούμενους από το 1945 έως το 1950. Ούτε βέβαια και ο τελευταίος. Να ήταν το νούμερο 1.568 ή μήπως το 15.688 ή το 156.888; Μπορεί. Στη συνεχώς αυξανόμενη εσωτερική μετανάστευση, οι άνθρωποι που με την απόφασή τους να μετοικήσουν έζησαν μέσα στην αλήθεια και τα λάθη των στατιστικών στοιχείων, στατιστικά στοιχεία και οι ίδιοι, είχαν και μια ζωή να ζήσουν.

Πάντως όταν έφθασε στην Πόλη ο Τζεμάλ, την άνοιξη του 1947, ούτε ένα νούμερο τηλεφώνου είχε μαζί…

View original post 1,321 more words

Η ψυχολογία μας στην εποχή της κρίσης

Παιδείας Εγκώμιον

GREECE by Leonidafremov

leonidafremov

Του Νίκου Τσούλια

      Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη διεισδυτική ματιά για να προσεγγιστεί ένα γεγονός τόσο πασίδηλο όσο το συννεφιασμένο πρόσωπό μας αυτά τα τελευταία χρόνια της κρίσης και των μνημονίων. Δεν χρειάζεται και κάποια επιστημονική αντίληψη για να κατανοηθεί το τι συμβαίνει στο «ταξιδεμένο» και εν πολλοίς «χαμένο» βλέμμα μας.

View original post 813 more words

Οι άγνωστοι γυναικείοι Ολυμπιακοί αγώνες

ΕΛΛΑΣ

1209063_10151902899689889_1680388392_nΗ ύπαρξη γυναικείων αγώνων στην αρχαία Ολυμπία είναι ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της ιστορίας! Κι όμως, η ύπαρξή τους είναι τεκμηριωμένη πέρα από κάθε αμφιβολία. Άλλωστε, ο γυναικείος αθλητισμός ήταν διαδεδομένος σε πολλά μέρη της αρχαίας Ελλάδας: στη «μινωική» Κρήτη, στη Σπάρτη και τους Δελφούς, στη Χίο, ακόμη και στην Αττική.

View original post 1,960 more words

Η βιβλιοθήκη του ΑΠΘ στις δέκα καλύτερες του κόσμου

ΕΛΛΑΣ

i-bibliothiki-tou-apth-stis-deka-kaluteres-tou-kosmouΣτις δέκα καλύτερες θέσεις προβολής και προώθησης βιβλιοθηκών, στον 13ο διεθνή διαγωνισμό «IFLA BibLibre International Library marketing award 2016», κατατάχθηκε η Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης (ΒΚΠ) του ΑΠΘ.

View original post 94 more words