Αλεξάνδρα Μπακονίκα//Alexandra Bakonika

Cloe and Alexandra_cover_aug265

ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟΣ
Καθόταν στο διπλανό τραπέζι,
είχε δική του παρέα κι όμως κάθε τόσο
γύριζε να με κοιτάξει,
με έψαχνε στα μάτια.
Πριν καθίσει απέναντί μου
υπήρχε το νωχελικό φως του απογεύματος
που έλουζε τα τραπέζια,
τα καθαρά τραπεζομάντιλα
και πιο πέρα τις πέτρες και τα δένδρα.
Μα πριν συμβούν όλα αυτά
ήμουν βυθισμένη σε μια απέραντη νωχέλεια,
σε μια απέραντη ηρεμία
που προδιέθετε και προετοίμαζε
μια τέτοια απόλαυση:
μέσα στο εξαίσιο φως
ένας άνδρας να με κοιτάζει.
THE AFTERNOON LIGHT

 
He was sitting at the next table
engaged in his own affairs,
but every now and then
he turned to watch me,
staring me in the eyes.
Before he sat opposite me,
there was a languid afternoon light
which bathed the tables,
the clean tablecloths
and farther off the rocks and trees.
And before all this happened
I was sunk in an overwhelming languidness,
in an overwhelming peacefulness,
which predisposed and prepared me
for such a thing to relish:
in that wondrous light
a man looking at me.

Cloe Koutsoubelis//Χλόη Κουτσουμπέλη

Cloe and Alexandra_cover_aug265

 

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΕΡΝΟΥΝ

 

Όσο μεγαλώνουμε, τόσο τα ποιήματα γερνούν.

Η πλαδαρή τους γκρίζα σάρκα ασφυκτιά

οι περούκες και η πούδρα

δεν μπορούν να κρύψουν τις ρυτίδες

μία μαύρη γάτα αίλουρος

στιφογυρνάει ανάμεσα στις λέξεις

η ουρά της έβενος που πνίγει.

Μια κουνιστή πολυθρόνα

με ένα κουβάρι πάνω μένει άδεια.

Έρημοι πύργοι είναι τα ποιήματα

στην άκρη πάντα ενός νησιού

Κανείς μέσα τους δεν φοράει ένα κόκκινο φουστάνι

δεν χαιδεύει δεν χαιδεύεται

δεν εκσπερματώνει

δεν καίει

δεν περικλείει.

Όπως πίνακας ζωγράφου

που αυτός ζωγράφισε με αίμα

μπήγοντας το πινέλο μες την σάρκα του

και τώρα παγώνει σε μουσείο.

Γι αυτό όσο μεγαλώνω, αντιλαμβάνομαι.

Τα πιο όμορφα ποιήματα

συντελούνται αλλού

με τρίμματα πάγου στα μαλλιά

ζεστή κουβέρτα

και την αναπνοή σου στην χούφτα μου.

 

 

POEMS GROW OLD

 

Poems grow old

their flabby, gray flesh suffocates

hair pieces and powder

can’t hide their wrinkles

a black wildcat closes in

around the words its ebony tail

struggles them. A rocking chair

remains vacant and with

a spool of wool on it. Poems,

deserted castles, always by

the shore of an island. In them

no one wears a red dress

isn’t caressed, never caresses

never comes, never encloses

like a painting whose creator

used his blood dipping his brush

into his flesh. Now frozen

in the museum. And we sense

as we grow old

most beautiful poems unfold

elsewhere crushed ice on their hair

warm blanket and your breath in my palm

«Οι γυναίκες» του Γκαλεάνο

netakias

venus-praxiteles

Η Αφροδίτη ήταν η πρώτη γυμνή γυναίκα στην ιστορία της ελληνικής γλυπτικής. Ο Πραξιτέλης τη σμίλεψε με τον χιτώνα πεσμένο στα πόδια της, αλλά η Κως απαίτησε από τον γλύπτη να την ντύσει.

Ομως μια άλλη πόλη, η Κνίδος, την καλωσόρισε προσφέροντάς της έναν βωμό. Και στην Κνίδο έζησε η πιο γυναικεία θεά, η πιο θεϊκή γυναίκα. Μολονότι κλειδωμένη και καλά φυλαγμένη, οι φύλακες δεν μπορούσαν να αποτρέψουν την εισβολή ορισμένων τρελά ερωτευμένων μαζί της. Κάποια μέρα, μην αντέχοντας άλλο την παρενόχληση, η Αφροδίτη το ’σκασε…

View original post 374 more words

Η απάθεια του θεατή: Από το να “παρευρίσκεσαι” στο να “συμπαραστέκεσαι”

netakias

Η απάθεια του θεατή Από το να ‘παρευρίσκεσαι’ στο να ‘συμπαραστέκεσαι’

Αυτό το άρθρο έχει ως σκοπό να δώσει βασικές και χρήσιμες πληροφορίες σε όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για το κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο που οι κοινωνικοί ψυχολόγοι ονομάζουν και είναι γνωστό ως ‘απάθεια του θεατή’.

View original post 1,056 more words

Αποκαλύπτουμε τα δύο μεγάλα ψέμματα του ΔΝΤ που κάνουν σημαια ο υποστηρικτές του

netakias

20160405010643

Ως αποικιοκράτες, πουλάνε καθρεφτάκια στους ιθαγενείς…

Ιδού τα δύο ψέμματα του ΔΝΤ:

1. Το ΔΝΤ είναι σύμμαχος μας στην μάχη για κούρεμα του χρέους!

Η αλήθεια: Το ΔΝΤ θέτει όντως θέμα κουρέματος του χρέους ως εναλλακτική για τα σκληρά μέτρα, για να καταλήξει στα σκληρά μέτρα! Το ΔΝΤ γνωρίζει πολύ καλά για την υποθεση Pringle που εκδικάστηκε το 2011 με προσφυγή της Ιρλανδίας, όπου πλέον τα άρθρα 125 και 136 της συνθήκης λειτουργίας της ΕΕ, απαγορεύουν το κούρεμα. Η όποια τροποποίηση δύναται

View original post 125 more words

Ο χάλκινος πυγμάχος

ΕΛΛΑΣ

Η μύτη του έχει παραμορφωθεί από τα χτυπήματα. Τα αυτιά του και τα οστά του προσώπου του είναι κι αυτά παραμορφωμένα. Στο κεφάλι του διακρίνονται λιγοστά ίχνη από έναν κότινο, το στεφάνι ελιάς _ έπαθλο των νικητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η ταυτότητά του μπορεί να μην είναι γνωστή με βεβαιότητα, η ιδιότητά του όμως είναι σαφής. Το χάλκινο κεφάλι από το ανδρικό άγαλμα φυσικών διαστάσεων που είχε ανατεθεί στο Ιερό του Διός στην Ολυμπία _ και σήμερα βρίσκεται στο ισόγειο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου _ ανήκε σε έναν νικητή μεν, ταλαιπωρημένο όμως από τους αγώνες πυγμάχο και χρονολογείται στο 330-320 π.Χ.

View original post 388 more words

Η αναβίωση των αρχαίων Ηραίων

ΕΛΛΑΣ

“Των γυναικείων «Ολυμπιακών» αγώνων της αρχαιότητας προς τιμήν της Ήρας που το ναό της (το αρχαιότερο μνημειώδες κτίσμα στην άλτη) «ανέθηκαν» οι Σκιλλούντιοι”.

Κατασκευή και στήσιμο του κατακόρυφου «Ομηρικού» αργαλειού σε φυσικό μέγεθος


– Με τις λεπτομέρειες του σκύφου του Chiusi
– Με την λειτουργικότητα των στημόνων του κρατήρα απ το Pristicci
– Με την διάταξη των αγνύθων της λυκήθου της Νέας Υόρκης

Ύφανση του πέπλου


Τέσσερα χρόνια υφαίναμε – κόρες στον αργαλειό μας
τους στήμονες που απ’ τα αντιά – τεντώνουν οι αγνύθες
μία τραβώντας πίσω μπρος – με τέχνη τον κανόνα
και μια περνώντας σταυρωτά – την κρόκη απ τους μίτους
για της ολύμπιας θεάς – να πλέξουμε το πέπλο…

Πομπή του πέπλου


Και να που τώρα έφθασε – πάλι η γιορτή της Ήρας
κι όλες πομπή ας κάνουμε – κι όλες μαζί ας πάμε
μα πρώτα ας ξεχωρίσουμε – από τις νιες δεκάξι
οι οχτώ να ναι…

View original post 1,883 more words

Οικονομική κρίση και πραγματικότητα

αἰέν ἀριστεύειν

Τις περισσότερες φορές τα πράγματα «μιλάνε» από μόνα τους. Αρκεί να σταματήσεις λίγο το σερφάρισμα στα κοινωνικά δίκτυα προς άγραν κλικ. Αλλά για κάποιον περίεργο λόγο οι άνθρωποι αδιαφορούν και επιμένουν σε μία ονειρική περιγραφή του φυσικού κόσμου, η οποία «απέχει παρασάγγας» από την πραγματικότητα.

View original post 787 more words

Κουΐζ

αἰέν ἀριστεύειν

Τι κοινό έχουν αυτές οι δύο φωτογραφίες και ποια διαφορά.
Το κοινό σημείο είναι ότι και στις δύο υπάρχουν γκράφιτι σε τοίχο.
Στη πρώτη είναι το κτήριο της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο κέντρο της Αθήνας, στη δεύτερη φωτογραφία είναι η ζωγραφική της Ελληνικής Σημαίας σε τοίχο υδραγωγείου σε περιοχή της Ηγουμενίτσας, που προϋπήρχαν γραμμένα οπαδικά συνθήματα και βρισιές.
Η διαφορά είναι ότι για την πρώτη βεβήλωση καμία κρατική αρχή δεν ενδιαφέρθηκε να συλληφθούν οι δράστες, DSC00442ydra-3 ενώ για τη δεύτερη οι “δράστες” που είχαν το θράσος να ζωγραφίσουν την Ελληνική Σημαία, συνελήφθησαν από την αστυνομία.
Τώρα για το τι κράτος έχουμε ας κρίνει ο καθένας από μόνος του

View original post