Answering a Slovenian journalist’s questions on the Athens Spring

Yanis Varoufakis

When Syriza won the elections in Greece in January 2015, the Slovenian right wing leader, obviously afraid that Slovenia’s New Left could follow its steps, said: Luckily this experiment will fail in Greece and will not be put into practice in Slovenia. Any comment?

View original post 1,019 more words

Τάσος Λειβαδίτης//Tasos Livaditis

 

cover

ΚΙ ΙΣΩΣ αυτό, που ποτέ δεν καταλάβαμε, ήταν ότι έμεινε για

πάντοτε δικό μας,

γιατί ποιος κέρδισα ποτέ τη νύχτα ή τ’ όνειρο, και μες στο σπίτι ο

ένας με τον άλλον

ένα απλό κειμήλιο είμαστε, και μόνος του καθένας θα πεθάνει,

έτσι μέσα στο ανήσυχο βράδυ, αλλόκοτα φωτισμένο απ’ τους

πυρσούς,

είμαστε πάντοτε απροετοίμαστοι. Κι ήταν αυτή η συγκομιδή μας.

 

 

 

AND PERHAPS what we never understood was the only

thing left to us

because who could ever win the night or the dream and inside

the house one for the other

we were simply a heirloom and each of us will die

plainly in the disturbed evening, in a strange way lit by

the torches

we were always unprepared. And this was our harvest.

 

 

~Tasos Livaditis-Poems, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2014

www.libroslibertad.ca

Στο φως ανέβα

Σχεδία για μιά Νέκυια

Σκοτεινό ρούχο απλωμένο
στο σύρμα
η νύχτα ανοίγει
ποτίζει σκοτάδι και άρωμα

εκατόφυλλο σκοτάδι
ρόδι ο χρόνος
σπάει
στα πορφυρά του αστέρια

Χέρι που ευλογεί την κατάρα τσακίζει
Νύχτα για θεούς

View original post

Οφέλη ανυπόστατα

Είμαστε όλοι κλεισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης που ονομάζονται έθνη. Είμαστε αναγκασμένοι να υπακούμε σε νόμους για τους οποίους ποτέ δεν δώσαμε τη συγκατάθεσή μας και να πληρώνουμε υπέρογκους …

Source: Οφέλη ανυπόστατα

Τα χάρτινα γεύματα της Κάθριν Μάνσφιλντ

dimart

orangesouffle

—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου—

Η Κάθριν Μάνσφιλντ δεν είχε χρόνο για μαγείρεμα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχε χρόνο γενικώς, αφού πέθανε πολύ νέα, μόλις στα 34, από φυματίωση. Κι όμως, ο προσωπικός και συγγραφικός της βίος έμοιαζε σαν ένα διαρκές κυνηγητό με το φαγητό – και κυρίως με όσα αυτό συμβολίζει. Δηλαδή, τα πάντα.

KatherineMansfield_Large

Η Μάνσφιλντ έζησε την παιδική της ηλικία στην «επαρχιώτικη» Νέα Ζηλανδία και την ενήλικη στην Ευρώπη, αναζητώντας κάθε λογής συγκινήσεις — κοινωνικές, ερωτικές και γαστριμαργικές. Το φαγητό αποτελούσε ένα είδος εμμονής. Είναι ελάχιστα τα διηγήματά της από τα οποία λείπουν οι αναφορές σε γεύματα (πληθωρικά ή λειψά, μοναχικά ή αμήχανα), που γίνονται το ιδανικό σκηνικό της κοινωνικής της μυθοπλασίας. Οι επιστολές της είναι αντίστοιχα γεμάτες με εντυπώσεις, κρίσεις και επικρίσεις για πιάτα που δοκίμασε ανά την Ευρώπη. Χαρακτηριστική είναι η οργή της για την ελβετική κουζίνα, όπως έγραφε στη φίλη της Ανν Εστέλ…

View original post 200 more words