ιδιωτική οδός

Αδέσποτος Σκύλος

Σήμερα που είσαι και που είμαι. Σήμερα που έχει φρένο και γκάζι και απότομη στροφή σήμερα είναι που υπάρχει ένα έμφραγμα στους δρόμους και μια πικρή γεύση στον ουρανίσκο και ένα ιδιωτικό χρέος στον ουρανό. Και σκέφτεσαι τί είναι καθημερινότητα και τί σημαίνει να κόψω. Να κόψω από ποιο κομμάτι της σάρκας μου και να δώσω ποιο προσωπικό μου χώρο. Και λες ότι με πήρε ξώφαλτσα αυτή η σφαίρα της κρίσης κι εγώ σε όλη αυτή τη μίζερη αυλή βρήκα ένα λουλούδι δικό μου κι από  όλες τις ασώματες κεφαλές διάλεξα ένα ολόκληρο παζλ με αισθήματα, με παρελθόν, με νεύρα, με ελαττώματα, με ένα δικό του βλέμμα. Κι  αυτό το λουλούδι με πήρε στο βάζο του και τού έγινα νερό και μού έγινε στολίδι. Και μετά αγχώνεσαι με τις παύσεις στο δρόμο και στα λόγια των άλλων, σταματάς στην άδεια τζαμαρία του γραφείου που τής έφυγε η ζωή, θυμώνεις για…

View original post 312 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s