The Second Advent of Zeus

 

merging dimensions cover

ΑΡΗΣ

 

Ο Άρης γύρισε τα μάτια του στο πλάι

 

όταν σήκωσα το χέρι μου να σταματήσω

σαν νανούρισμα ρυακιού

του κυμάτου τον αφρό

στη απαλή άμμο

και τ’ ατέλειωτο θρόισμα των φύλλων

στη μνήμη μου εύηχη μελωδία

μέσα απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο

 

ένα κόκκινο σταμνί

ένα ξύλινο σκαμνί

αστέρια και ύμνοι

που άφησαν σκέψεις

 

ανεξήγητα μελαγχολικές

όταν ο βοριάς

κάλπασε κάτω την βουνοπλαγιά

να καταπατήσει

την ειρηνική ζωή μου

 

σ’ ένα σπίτι από λάσπη και πέτρα

με οροφή από καλάμια και χώμα

μ’ ένα παράθυρο πάντα ανοιχτό

και μια πόρτα καταφαγωμένη

 

διάτρητα συναισθήματα

σ’ αυτό το παλάτι

που μου σέρβιραν

το βασιλικό μου φαγητό

κι αυτό ήταν το πρώτο μου κλάμα

στην ερημιά του δίκαιου τούτου κόσμου

 

 

ARIS

 

 

Aris turned His eyes to the side when

 

I raised my arm to stop

the lullaby of a creek

wave froth on smooth

sand and the endless

rustle of tree leaves in my memory

melodies recanted

through the open window shutter

a red water pitcher

 

one wooden stool

stars and chants

that left thoughts

 

inexplicably saddening

when the harsh north wind

galloped down

the mountainside

to claim its right

on my peaceful existence

 

in one dwelling made of clay

with a roof made of cane and soil

with a window always open

with a door ravaged and cracked

perforated emotions and

this was the palace

where I was served

my palatial dinner and

this was my first cry

in the wilderness of the just world

 

One thought on “The Second Advent of Zeus

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s