Aleppo by Cath Campbell

I am not a silent poet

Sharp on her tongue, acid
the berry she’s spent, but wanting
to sup the hell out the night
and shut away the bodies,
the trashed mosaic
of bone and flesh
from a country she’ll never visit.

The pictures come too fast,
roil up her throat,
burning gullet,
backfiring vomit.
They bombed the place
and it was murder, she says
to the no-one on the next stool.

She slides loose,
head astrum with the six o clock news,
views floor through haze,
numb-toed, torso swayed. Rocking.
Bollocks! Gonna walk the road home,
she mutters, and feeds her fare
into the too-fucking-late Red Cross box.

View original post

T. S. Eliot, Κούφιοι Άνθρωποι

Ιορδάνης Π

ΟΙ ΚΟΥΦΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

«Κύριο Κουρτς – πέτανε»

Μια δεκάρα για τον Γέρο-Γκάη

Α΄

Είμαστε οι κούφιοι ανθρώποι
Είμαστε οι παραγεμισμένοι ανθρώποι
Που σκύβουμε μαζί
Καύκαλα μ’ άχερα γεμάτα, αλίμονο!
Οι στεγνές μας φωνές
Σαν ψιθυρίζουμε μαζί
Είναι ήσυχες κι ασήμαντες
Σαν τον αγέρα στο ξερό χορτάρι
Ή σε σπασμένα γυαλικά των ποντικών το ποδάρι
Μες στο ξερό μας το κελάρι.

Μορφή χωρίς σχήμα, σκϊά δίχως χρώμα,
Παραλυμένη σύναμη, γνέψιμο χωρίς κίνηση˙

Εκείνοι που ταξίδεψαν
Με ίσιες ματιές στου θανάτου την άλλη Βασιλεία
Μας θυμούνται —α θυμούνται— όχι σα νά ‘μαστε
χαμένες
Παράφορες ψυχές, μα μοναχά
Οι κούφιοι ανθρώποι
Οι παραγεμισμένοι ανθρώποι.

Β΄

Μάτια που δεν μπορώ ν’ αντικρίσω στα όνειρα
Στου θανάτου τη βασιλεία των ονείρων
Αυτά δεν φανερώνουνται:
Εκεί, τα μάτια είναι
΄Ηλιος σε σπασμένη στήλη
Εκεί, ένα δέντρο σειέται
Κι οι φωνές είναι
Στου αγέρα το τραγούδισμα
Πιό απόμακρες.. πιό επίσημες
Από τ’άστρο που σβήνει.

Ας μην έρθω…

View original post 283 more words

KOSTIS PALAMAS

Kostis_Palamas

ΤΟ ΗΛΙΟΓΕΝΝΗΤΟ

Η χαρὰ τρανὴ στον Όλυμπο!
Οι θεοὶ μοιράζονται τη γη,
λείπει ο Φωτοδότης, και άκληρος
θα λησμονηθή.
Και ήρθε ο Φωτοδότης κ᾿ έγνεψε
προς τη θάλασσα, και αυτὴ
σάλεψε και ράγισε καρπόφορη,
και γεννήθη του Ήλίου το νησί!
Και ήταν το νησὶ χιλιόκαλο,
κ᾿ έζησαν εκεί τεχνίτες
και είτανε σαν υπεράνθρωποι,
γιατί κάποια αγάλματα έπλαθαν,
όλα ὡραία σα θεοί,
και όλα ζωντανὰ σαν άνθρωποι.

 

BORN TO THE SUN

The joy was great at the Olympus.

the Gods parceled the earth

while the Light Giver was absent

without a heir he’ll be forgotten.

But the Light Giver came and

signaling to the sea, the fertile being

stirred and the Sun’s island was born.

And it was the most beautiful

where craftsmen lived

who were like supermen

since they created some statues

as beautiful as Gods

and all alive like people.

 

KOSTIS PALAMAS, translated by Manolis Aligizakis, Vancouver, Canada, 2016

«Παιδί μου, πέρασα στο Πανεπιστήμιο»

dimart

—της Ελένης Κεχαγιόγλου για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Διαβάζοντας σήμερα το πρωί την εφημερίδα μου, έφτασα στις σελίδες με τις βάσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ. Γεγονός που δείχνει και το ηλικιακό κοινό στο οποίο οι εφημερίδες —ή έστω μέρος της ύλης τους— απευθύνονται. Οι βάσεις των σχολών είναι γνωστές από χθες, δωρεάν προσβάσιμες στον καθένα που διαθέτει απλώς ηλεκτρονικό υπολογιστή· ελάχιστοι μάλλον, και αυτοί άνθρωποι προχωρημένης ηλικίας, περιμένουν να τις πληροφορηθούν από το τυπωμένο χαρτί. Θυμήθηκα την εποχή που ήμουν παιδί και μαζεύονταν όλοι στα ραδιόφωνα για να ακούσουν τα ονόματα των επιτυχόντων, ακολουθούσαν ευχές και συγχαρητήρια τηλεφωνήματα. Σήμερα, αρκεί να είσαι στο FB προκειμένου να ενημερωθείς για τα παιδιά των ανθρώπων που σε ενδιαφέρουν. Κερδίζουμε χρόνο και ζούμε μια συλλογική γιορτή. Άλλο ένα από τα καλά του Διαδικτύου. Του Διαδικτύου που έχουν να ανταγωνιστούν οι εφημερίδες, επινοώντας εκ νέου τον ρόλο τους, ο οποίος προς το παρόν μοιάζει, για τις περισσότερες…

View original post 585 more words

Lawrence Ferlinghetti, Στους Νταντά Θ’ Άρεσε Μια Μέρα Σαν Κι Αυτή

To Koskino

quote-poetry-is-eternal-graffiti-written-in-the-heart-of-everyone-lawrence-ferlinghetti-36-18-43

Στους Νταντά θ’ άρεσε μια μέρα σαν κι αυτή
με τις ποικίλες της πολύ πραγματικές
μη πραγματικότητες
κάθε μια τους έτοιμη να γίνει
πολύ αληθινή για την τοποθεσία της
που ποτέ δεν είναι τόσο μακρινή
ώστε να ‘ναι η Βοημία
Οι Νταντά θ’ αγαπούσαν μια μέρα σαν κι αυτή
με τον ήλιο της σαν ανάλαφρο βολβό
που λάμπει τόσο διαφορετικά
για διαφορετικούς ανθρώπους
μα που ακόμα λάμπει το ίδιο
πάνω στον καθένα
και στο καθετί
σαν
ένα πουλί σ’ ένα τραπέζι έτοιμο να τραγουδήσει
ένα αεροπλάνο μέσα σ’ ένα επίχρυσο σύννεφο
ένα χέρι απ’ τη λάντζα της κουζίνας
να γνέφει σ’ ένα παράθυρο
ή ένα τηλέφωνο έτοιμο να χτυπήσει
ή ένα στόμα έτοιμο να κόψει το κάπνισμα
ή μια νέα εφημερίδα
με τη νέα ιστορία των νέων της
για μια καρκινοπαθή χορεύτρια
Ναι οι Νταντά θα πέθαιναν για μια μέρα σαν κι αυτή
με το γλυκό της καρναβάλι του δρόμου

View original post 96 more words

Why does Greek criticism have a problem with translations of new Greek poetry?

Piano Poetry Pantelis Politics

The arrival on my desk of yet another brand new anthology shows that international interest in Greek poetry continues to develop in several languages. Translations appear now regularly in magazines, books, festivals, performances, and other fora. They take the form of anthologies, compilations, special sections, or individual selections.

This broad dissemination, which has not happened to Greek poetry since the era of the 1970s, is treated unsurprisingly in Greece (only!) with (at best) silence or (at worst) scorn. In public and in private, in print and social media, journalists and scholars express their nervousness over this multilingual circulation, invoking one and the same predictable reason: Current global interest in Greek culture, they argue, can only be explained by the ongoing economic crisis, and therefore it has an exoticizing, if not colonizing, function; once the crisis recedes, it will evaporate. Yet this argument is little more than a defensive and isolationist…

View original post 260 more words

A Short Analysis of Seamus Heaney’s ‘Blackberry-Picking’

Interesting Literature

A critical reading of a classic Heaney poem

Seamus Heaney’s ‘Blackberry-Picking’ is one of the great twentieth-century poems about disappointment, or, more specifically, about that moment in our youth when we realise that things will never live up to our expectations. Heaney uses the specific act of picking blackberries to explore this theme. You can read ‘Blackberry-Picking’ here; below we offer a brief analysis of Heaney’s poems in terms of its language, meaning, and principal themes.

View original post 863 more words

Travel diary: North Iceland

View original post 550 more words