Ajmer Rode//Manolis Aligizakis




Πέταξα με σμάρια πουλιά

που ορμούν στο χωράφι

όταν ο καρπός έχει ωριμάσει


έχω διαλογιστεί με γιόγκις

που αυτοσυγκεντρώνονται βαθειά

στόν κόσμο με τη λεπτή επιδερμίδα


πολέμησα δίπλα σ’ αγωνιστές

που ζήτησαν

ένα ποτήρι τσάϊ

στη μέση της μάχης


περπάτησα δίπλα σ’ ασκητικούς

που μεταλλάσουν

τα σύνορα φυλών και χρωμάτων δέρματος

και σεργιανίζουν σ’ άλλες χώρες

κυρήττοντας αγάπη


Σε μια πρώϊμη μεταφορά



Κάποτε σαν μεσίας του διαστημικού αιώνα

κάποτε του πλυντηρίου του υπαλλήλου σκύλος

παντοτινός αναχωρητής ανάμεσα στο σπίτι

και του ποταμού την όχθη γίνομαι.


Premature Metaphor


I have winged with the flock

that descends

where the crop is good


wandered with yogies

who sleep deep

in the world with thin flesh


fought along the warriors

who ask

for a glass of sharabat

at the height of battle


moved with ascetics

who transcend

boundaries of races and colors

roam free on other lands

preaching love


On a premature metaphor

I float.

Sometimes a space age messiah

sometimes a washer-man’s dog

-ever wandering between the house and the river bank –

I become.



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s