Andreas Kalvos//Ανδρέας Κάλβος

cebaceaccebbceb2cebfcf821

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

 

ΟΔΗ Α

Ποτὲ δὲν σὲ ἐλησμόνησα,
ποτέ· – Καὶ ἡ τύχη μ᾿ ἔρριψε
μακρὰ ἀπόσε· μὲ εἶδε
τὸ πέμπτον τοῦ αἰῶνος
εἰς ξένα ἔθνη.

 

Ἀλλὰ εὐτυχής, ἢ δύστηνος
ὅταν τὸ φῶς ἐπλούτη
τὰ βουνά, καὶ τὰ κύματα,
σὲ ἐμπρὸς τῶν ὀφθαλμῶν μου
πάντοτες εἶχον.

 

ANDREAS KALVOS

 

ODE  A

 

I have never forgotten you:

never, even as misfortune

threw me

for a quarter of a century

to foreign lands

 

 

However happy or unlucky

as the light gleamed upon

the mountains and waves

I always kept you before

my eyes

 

NEOHELLENIC POETRY—AN ANTHOLOGY, Translated by Manolis Aligizakis

 

www.manolisaligizakis.com

Yannis Ritsos//Γιάννης Ρίτσος

ritsos_front-large

ΣΕ ΔΥΟ ΕΠΙΠΕΔΑ

 

Αυτή η ωραία, αναρριχητική τριανταφυλλιά, πλαγιασμένη

στη σιδεροδεσιά—μ’ ένα βαθύτερο κόκκινο, μεταποιημένο

(ποιός ξέρει από ποιά μυστική διεργασία) σ’ ένα χρώμα

ευγενικά τριανταφυλλί, πρός τό ασημί,—λάμπει ακέρια

τούτες τίς μέρες τής άνοιξης, φωτίζει τήν πέτρινη σκάλα,

τούς έξω τοίχους, ώς καί μέσα τά μπρίκια τής κουζίνας,

 

μόνο πού τούτος ο σπάταλος πλούτος φέρνει στή μνήμη

εκείνα τά παλιά (καί τά μελλοντικά) φθινόπωρα, τότε

πού τά πλακάκια τής αυλής, η αποθήκη, η στέρνα,

ώς καί τά πάνω δωμάτια, η βιβλιοθήκη, τά κρεββάτια,

γεμίζουν πέταλα ξερά, κοτσάνια, αγκάθια, φύλλα,

καί χρειάζεται νά τά σαρώνεις κάθε τόσο.

Γι’ αυτό

όταν εκφράζουμε στήν οικοδέσποινα τό θαυμασμό μας

γιά τήν ωραία της τριανταφυλλιά—τί χρώμα, τί λάμψη—

εκείνη μόλις πού χαμογελά μ’ έναν τρόπο θλιμμένο

κι απόμακρο, σάμπως τό μόνο πού θά επιθυμούσε νάταν

ένα πολύ λεπτό δαχτυλίδι στό μικρό δάχτυλό της.

 

 

ON TWO LEVELS

 

This beautiful, climbing rosebush, leaning

on the iron frame – a transformed deep red color

(who knows from what secret mixing) a hue

gracefully rosy, yet closer to silver – shines

these spring days, lights the marble stairs

the outside walls, even inside the small kitchen pots;

 

only that this wasteful wealth brings to mind

those old (and future) autumns when

the yard tiles, the storage room, the cistern,

even the upstairs rooms, the library, the beds,

fill with dry petals, stems, thorns, leaves,

and you need to sweep them so often.

For this reason

when we express our admiration to the lady of the house

for her beautiful rosebush – what a color, what a shine –

she just smiles in a certain sorrowful and remote way

as if she would prefer that it was

a very delicate ring on her pinkie finger.

 

 

Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis

 

www.manolisaligizakis.com

 

Ανακαλύφθηκε αρχαίο αμφιθέατρο στη Σμύρνη

ΕΛΛΑΣ

Θέατρο ΣμύρνηςΕντελώς τυχαία, κατά την κατεδάφιση παλαιών σμυρναίικων οικιών ανακαλύφθηκαν τεράστιοι τετραγωνισμένοι ογκόλιθοι που οι εργασίες ανασκαφής έφεραν στο φως ένα αρχαίο αμφιθέατρο παρόμοιο με αυτό της Εφέσου.

View original post 208 more words

After All

Writing and Reflections

after all.jpg

Embracing an empty space,

that small hollow between

dreams and reality,

the path to success shines

and might not be so scary

after all

Because when silence

fills that void and rushes

in on angel wings,

tender voices whisper

simple answers — always there

after all

And when all the sharp edges

the cage of hesitation built

fall away slowly, steadily,

new open spaces emerge

to reveal anything is possible

after all



photo: mine

prompts: Poets on the Page, Five Minute Friday/31 Days, Fida Islaih

View original post

Το ποίημα της εβδομάδας

style rive gauche

Υπερρεαλισμός αγαπητοί, ποιό άλλο λογοτεχνικό -και μη- ρεύμα αγαπήθηκε και κατακρίθηκε τόσο; Μάλλον κανένα (εκτός αν λάβουμε υπόψιν τον μεταγενέστερο βρώμικο ρεαλισμό)! Στην Ελλάδα τον πρωτοδιαβάσαμε από τον Εμπειρίκο, αλλά τον αποδεχθήκαμε από έναν άλλον εξίσου σημαντικό έλληνα ποιητή, τον Νίκο Εγγονόπουλο. Το εβδομαδιαίο μας ποίημα φιλοξενούμε το Σονέτο Μάλλον Απαισιόδοξο, ένα από τα πιο ιδιαίτερα και δυνατά ποιήματα της νέας ελληνικής.

Σονέτο Μάλλον Απαισιόδοξο

Το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου
να διέκρινε άραγε των ροδόδεντρων την αρμονία;
Όχι – όχι – μιαν απέραντη ηθικολογία
δε θα βοηθήσει να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο

να ελπίζεις – να ελπίζεις πάντα – πως ανάμεσα εις τους ανθρώπους
– που τους ρημάζει η τρομερή “ευκολία” –
θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους
που τους διέπει καλοσύνη – πόθος ευγένειας – ηρεμία
ίσως όχι πολλές – ίσως να ‘σαι άτυχος: καμία –
τότες εσύ προσπάθησε να γενείς καλλίτερος
εις τρόπον ώστε να έρθει…

View original post 34 more words

Book Review! Virgin Mary – Refuge city: The Scroll of Spera by Amos Castel el Halili #VirginMaryTheScrollofSpera

Lifexperiment Blog

This is definitely a book which you cannot judge by its cover. Set in the late 1800´s, this book follows the life stories of 3 young women from very different backgrounds. Mary, the U.S. presidents daughter who bucks the system by making friends with her slave, Constanze who finds herself in a harem in the Ottoman empire after watching her family slaughtered and her mother taken and tortured, and Spera, a Ukrainian Jew fighting to survive ethnic cleansing and brutality. And what is the tie that binds these 3 different tales of very intelligent women together? Politics, industry and the rail road, of course! That huge corporate, western front on which industry relies and which has always been  either loved by or aggressively battled by the populace which it affects.

This is not a book I would have normally chosen for myself to read. The beginning of this book is absolutely…

View original post 213 more words