η βροχή/ ο ασαφής θάνατος 

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας


Η μυρωδιά του κερασιού στη γλώσσα μου,
βυθίστηκε βράχος
με καυτή κοιλιά και παγωμένα μέλη,
πηχτή σταγόνα χρόνου δίχως όρια,
όζον αψύ και θρυμματισμένη στάχτη/

Μετράω τη βροχή στα πλευρά σου ενώ βαριανασαίνεις,
σε κάθε στάση,
ένας φάρος με σκουριασμένο κάτοποτρο,
τρίζει στη χωρική του περιδίνηση/
μόλις φτάνει το σκοτάδι,
ζωγραφίζεις
στον τοίχο μιαν όρθια μέλισσα
-κύτταρο-
που διατάσσει τη στιγμή καθ´ ύψος,
και υλοποιεί
το χρόνο – σταγόνα μελιού/

Ενώ οι φωλιές του νερού
υποχωρούν,
σπίθες – κερί μυρίζουν έγκαυμα,
κι η εικόνα κλαίουσα περί της ουλής,
φέγγει απ’ το κελί, τα μάγουλα της Παναχράντου εν αρμονία/
Εκεί, στο καμένο χώμα της άνοιξης,
μια αποτυχία κυψέλης
που ζυμώνει με λάσπη,
θηλυκώνει ακριβώς
στη δαντέλα του νερού προς τον ασαφή θάνατο/

(να σμίξεις με τη βροχή
σημαίνει
-φτωχή σταγόνα-
απώλεια ταυτότητας,
εντός του πλημμυρισμένου όλου)

photo: Alvin Langdon Coburn
Leicester Square (The Old Empire Theatre)
1908,published 1909
Photogravure on…

View original post 15 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s