Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Όνειρο επιούσιο

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Όνειρο επιούσιο

Τα παιδιά μου αλητεύουν στις γειτονιές
Χαμίνια σε μπαξέδες και δρολάπια
Πότε με τις πέτρες πότε με τα νερά
Ορμούν στα πεπρωμένα σας και τα τσακίζουν

Τα καλοκαίρια βουτάνε στα βαθιά
Βρίσκουν ένα μονόφθαλμο κουρσάρο
Κι όλοι μαζί κοιμούνται
Στο πιο επικίνδυνο θαλάμι

Όλο με γέλια με φωνές και τρέλες
Με τρεχάλες αίματα και ιδρώτα
Στα σκοτεινά σοκάκια στις αλάνες
Κερδίζουν το όνειρό τους το επιούσιο

Τα παιδιά μου έχουνε χάρτες και πυξίδες
Για τους αετούς που καντηλιάζουν στα υψώματα
Λάσκα την καλούμπα λάσκα η καρδιά τους
Και να ένας πήδος ως τον ουρανό

Με πατίνια και ποδήλατα όλο ίλιγγο και λάμψη
Κατηφορίζουν απ’ τις τούμπες τ’ απογεύματα
Μες στα λιβάδια τελετουργούνε το κορμί τους
Με ξανθά κορίτσια οπτασίες θεσπέσιες

Αυτά δεν έχουνε Θεό η φαντασία τα φυλάει
Όλο κλέβουν τις σφραγίδες και τα κλειδιά σας
Τις νύχτες ξεκλειδώνουν τις παμπ του παραδείσου
Ακούνε τους αγγέλους να παίζουν…

View original post 25 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s