Maria Polydouri

maria-polydouri

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Φίλε, του φθινοπώρου ήρθε η Ώρα
στην πόρτα μου έξω. Κίτρινο φορεί
στεφάνι από μυρτιά. Στα νικηφόρα
χέρια της μια κιθάρα θλιβερή.

Κιθάρα παλαιική που κλει πληθώρα
μέσα της ήχους και ήχους. Ιερή
κοιτίδα. Κάθε πόνος, κάθε γνώρα
που ήταν γλυκιά και γίνηκε πικρή.

Ήχος μες στην καρδιά της αποστάζει.
Φίλε, του φθινοπώρου η Ώρα εκεί
στην πόρτα μου ήρθε, δίχως να διστάζει

και το κιθάρισμά της πότε πότε
σα να ‘τανε η φωνή σου η μυστική,
τους στίχους σου που μου τραγούδαες τότε.

DEDICATION My friend the hour of autumn has arrived just outside my door.  It wears a crown made of myrtle and in its victorious hands it holds a sorrowful guitar. Ancient guitar that hides inside itmany sounds and echoes, reveredbeginning, each and every pain, each sweetexperience that has become bitter sounds that dripping on its heart. My friend the hour of autumn has ruthlessly reached my door: no hesitation though sometimes the vibrations of its chords sound like long ago when your secret voice sang your verses for me.

 

Maria Polydouris//NEOHELLENIC POETRY — AN ANTHOLOGY, Libros Libertad, 2016

www.manolisaligizakis.com

Kostas Karyotakis

379full-kostas-karyotakis

ΣΕ ΠΑΛΑΙΟ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΗ

Φίλε, ἡ καρδιά μου τώρα σὰ νὰ ἐγέρασε.
Τελείωσεν ἡ ζωή μου τῆς Ἀθήνας,
ποὺ ὅμοια γλυκὰ καὶ μὲ τὸ γλέντι ἐπέρασε
καὶ μὲ τὴν πίκρα κάποτε τῆς πείνας.

Δὲ θά ῾ρθω πιὰ στὸν τόπο ποὺ ἡ πατρίδα μου
τὸν ἔδωκε τὸ γιόρτασμα τῆς νιότης,
παρὰ περαστικός, μὲ τὴν ἐλπίδα μου,
μὲ τ᾿ ὄνειρο ποὺ ἐσβήστη, ταξιδιώτης.

Προσκυνητὴς θὰ πάω κατὰ τὸ σπίτι σου
καὶ θὰ μοῦ ποῦν δὲν ξέρουν τί ἐγίνης.
Μ᾿ ἄλλον μαζὶ θὰ ἰδῶ τὴν Ἀφροδίτη σου
κι ἄλλοι τὸ σπίτι θά ῾χουν τῆς Εἰρήνης.

Θὰ πάω πρὸς τὴν ταβέρνα, τὸ σαμιώτικο
ποὺ ἐπίναμε γιὰ νὰ ξαναζητήσω.
Θὰ λείπεις, τὸ κρασί τους θά᾿ ναι ἀλλιώτικο,
ὅμως ἐγὼ θὰ πιῶ καὶ θὰ μεθύσω.

Θ᾿ ἀνέβω τραγουδώντας καὶ τρεκλίζοντας
στὸ Ζάππειο ποὺ ἐτραβούσαμεν ἀντάμα.
Τριγύρω θά ῾ναι ὡραῖα πλατὺς ὁ ὁρίζοντας,
καὶ θά ῾ναι τὸ τραγούδι μου σὰν κλάμα.

 

FOR AN OLD FELLOW STUDENT

 

Now that my heart has aged, my friend

and my years in Athens have passed

sweetly and joyously in parties

and sometimes in the grief of hunger

 

I won’t ever return to the homeland that

graced me with the celebration of youth

but only as a hoping passerby

traveller with my dream that vanished

 

a pilgrim I’ll go back to your house

to find out they don’t know where you are.

Along with someone else I’ll meet your Aphrodite

while others will occupy the house of peace.

 

I’ll go to the tavern to re-order

the Samos wine we used to drink

I’ll miss you and their wine will taste different

yet I’ll drink and I’ll get drunk

 

singing and staggering I’ll go

to Zappeion where we used to go together

the horizon will be wide open all around

and my song will sound like a lament.

 

Kostas Karyotakis//NEOHELLENIC POETRY—AN ANTHOLOGY, Libros libertad, 2016

 

www.manolisaligizakis.com

Αφιερώματα σε μεγάλους λογοτέχνες

Παιδείας Εγκώμιον

clip_image001

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) τιμά μεγάλους Έλληνες λογοτέχνες, οργανώνοντας αφιερώματα (πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνέδρια, εκθέσεις, ημερίδες και ειδικές εκδόσεις).

View original post 57 more words

Φωτίζοντας σκιές των Παιδαγωγικών συνεδριάσεων

Παιδείας Εγκώμιον

Χένρυ Μίλερ: "Πέτρα κι ουρανός εδώ παντρεύονται. Είναι η αιώνια αυγή του ξυπνήματος του ανθρώπου"...  Εικονογράφηση: Aτελιέ LifO

Χένρυ Μίλερ: “Πέτρα κι ουρανός εδώ παντρεύονται. Είναι η αιώνια αυγή του ξυπνήματος του ανθρώπου”…

Του Νίκου Τσούλια

      Έχουμε αναφερθεί στη δυναμική των Παιδαγωγικών Συνεδριάσεων των Συλλόγων των εκπαιδευτικών, στον πλούτο των ιδεών και των αντιλήψεων και στις συνθέσεις των, στην επίλυση των προβλημάτων και στην προώθηση τόσο των στόχων της πολιτείας όσο και των ποικίλων πρωτοβουλιών. Υπάρχει όμως και αρνητική όψη, η οποία όχι μόνο πρέπει να αναγνωριστεί – ως συστατικό μέρος της απαραίτητης ούτως ή άλλως αυτοκριτικής μας – αλλά και να αποτελέσει πεδίο διόρθωσης των «κακώς κειμένων».

View original post 667 more words

Rare otter triplets on video — Dear Kitty. Some blog

This 5 October 2016 video shows rare otter triplets, in De Onlanden nature reserve in Drenthe province in the Netherlands. Dutch NOS TV writes about it today (translated): According to RTV Drenthe this is the first time that the protected marten relative species gives birth to triplets in De Onlanden. The other litters in the […]

via Rare otter triplets on video — Dear Kitty. Some blog

Cuckoo’s New Song

Writing and Reflections

cuckoo

Sometimes that old cuckoo

refuses to sing,

aware that robbed time

can create a most

beautiful mess

Sometimes those rivers

of time flowing swiftly by

get stuck in clumsy eddies,

creating nature’s nurseries

of future plans

Sometimes, somehow

the prospect of a quiet pause

proposes a reconsideration of

each projection and each intention,

making room for a new song



photo: mine

prompts: Poets on the Page, Five Minute Friday/31 Days, WP Daily Post, #Beautiful Mess, #PoetteerChat

View original post

Κυριακή Απόγευμα

Πότε-πότε την Κυριακή

Κυριακή απόγευμα. Ένας από τους βασικούς λόγους που έκανα αυτό το blog. Σχεδόν πάντα θα είναι από οριακά υποφερτή έως εξωφρενικά δυσβάσταχτη.

Δεν ξέρω τί την κάνει να κουβαλάει τόσο μεγάλο φορτίο και να το μεταφέρει σε όλα. Ακόμα και στα μπατζούρια που θα κλείσεις, γιατί κι αυτό το καλοκαίρι δεν τελειώνει. Η κυριακίλα όμως θα μπει από τις γρίλιες να σου θυμίζει ότι δεν μπορείς να της ξεφύγεις τόσο εύκολα.

Παίρνεις μία ανάσα, ανοίγεις ένα βιβλίο που, ειλικρινά σας μιλάω, ακόμα και η ανάγνωσή του έχει άλλη αίσθηση την Κυριακή. Λίγο πιο γήινη, ανέχεσαι λιγότερο τα τερτίπια των ηρώων. Το κλείνεις γιατί δεν του αξίζει τέτοια οπτική.

Προσπαθείς να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου ότι δεν γίνεται μία μέρα, η οποιαδήποτε μέρα, να σου υπαγορεύει πώς να νιώθεις. Τραβάς κουρτίνες, ανοίγεις τα μπατζούρια για να μπει όσο φως έμεινε. Παλεύεις τα «απάλευτα», γιατί είναι προτιμότερο απ’ το να γίνεις υποχείριό…

View original post 108 more words

Για το φευγιό του Ηλία Λάγιου

To Koskino

Στις 5 Οκτωβρίου 2005 αποδημεί, «χωρίς εισιτήριο», ο ποιητής Ηλίας Λάγιος. Επιχειρεί το απονενοημένο διάβημα με ένα salto mortale από το μπαλκόνι του σπιτιού του. Στα 47 χρόνια που πρόλαβε να ζήσει απέδειξε πως ο διανοούμενος, ο πνευματικός άνθρωπος, μπορεί να είναι «οργανωτής» μιας μαχητικής ουτοπίας.

Ο Λάγιος ρίχνει τον ποιητή από το βάθρο του, σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται χωρίς να γίνεται γραφικός. Ο λόγος του είναι αψύς. Του αρέσει να «παίζει» με διάφορους τρόπους γραφής.Καταπιάνεται με την καθημερινότητα, την σαπίλα, το θεό και τον Έρωτα. Κυρίαρχο μοτίβο ο θάνατος. Η ποίηση του φοβίζει τον απαίδευτο και τρομάζει τον βολεμένο. Τίθεται ενάντια σε κάθε μορφής εξουσία, μισεί τους καθωσπρέπει και αγαπά τους περιθωριακούς. Γράφει για τη ζωή όπως είναι και λέει τα πράγματα με το όνομα τους.

Γεννήθηκε το 1958 στην Άρτα, μεγάλωσε στο Ναύπλιο και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα. Εργάστηκε ως επιμελητής εκδόσεων μεταξύ των…

View original post 391 more words

Παραδοχή (Γιάννης Ρίτσος)

Γιάννης Ρίτσος

Νικημένος απ’ το γαλάζιο
με το κεφάλι ακουμπισμένο στα γόνατα της σιωπής
πεθαμένος από ζωή
πεθαμένος από νιότη
βουλιαγμένος κάτου απ’ τη φωτιά του
με το φύκι σαλεύοντας στη μασκάλη του-

Το κύμα της μέρας δεν εύρισκε αντίσταση
μήτε σ’ ένα χαλίκι της σκέψης του.

Είταν έτοιμος πια για τον έρωτα
και για το θάνατο.

Γιάννης Ρίτσος

Από τη σειρά Σημειώσεις στα περιθώρια του χρόνου (1938-1941)
Από τη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα [Α’ Τόμος] (1978)

View original post