Tasos Livaditis

Tasos Livaditis_Vanilla

ΕΚΤΟΣ ΒΟΛΗΣ

 

Και κάθε φορά που με ταπεινώνουν, νιώθω μιαν ανείπωτη

αγαλλίαση που τους ξεγέλασα — γιατί εγώ είμαι καλά προφυ-

λαγμένος στο πατρικό σπίτι, πίσω απ’ τον κομό, εκεί που κρυβό-

μαστε για να κλάψουμε

χωρίς ποτέ να μάθουμε γιατί κλαίμε.

 

 

 

OUT OF SCOPE

 

And every time they humble me I feel such an indescribable

joy that I’ve fooled them — because I’m well protected in the family

home behind the side table where we hide in order to cry

without ever discovering why we cry.

 

 

 

Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.ca

www.manolisaligizakis.com

Cloe and Alexandra

cloe-and-alexandra_cover_aug265

ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΣΤΡΩΜΑ

Αφού έφυγαν οι υπάλληλοι,
αργά το απόγευμα, την περίμενε
στο γραφείο του.
Ξεντύθηκαν, και η λαίμαργη γλώσσα του
έφτασε μέχρι τα πόδια της,
κι όπως ήταν παγωμένα
με το στόμα του τα ζέστανε.
Έσμιξαν στο πάτωμα,
σ’ ένα πρόχειρο στρώμα
από μεγάλα μαξιλάρια του καναπέ.

 

IMPROVISED BED

 

When the personnel left,

late in the afternoon, he

waited for her in his office.

They stripped naked and his hungry tongue

travelled down to her feet

frozen from the cold

he warmed them with his mouth.

They coupled on the floor,

on an improvised bed made of

the big pillows of the couch.

 

~CLOE and ALEXANDRA, μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη, Libros Libertad, 2013

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

Cloe and Alexandra

cloe-and-alexandra_cover_aug265

ΓΥΜΝΙΑ

 

Χθες βράδυ σ’ ονειρεύτηκα.

Με τα φώτα της πόλης για μάτια,

 

το σώμα γυμνό,

 

μυρωδιά ανοιξιάτικης λεύκας

και για μόνο κάλυμμα

 

το σκοτάδι.

                      

 

NAKEDNESS

 

Last night I dreamed of you.

Under the city lights

 

your body naked

 

scent of spring poplar

and for cover

 

only darkness.

 

~CLOE and ALEXANDRA, μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη, Libros Libertad, 2013

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

 

 

Νέο μνημόνιο

Προδρομικός


Το θέμα του ευρώ πρέπει, επιτέλους, να τεθεί επί τάπητος.
Κι όσες δυνάμεις δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος αυτής της συζήτησης, θα δείξουν για μιαν ακόμα φορά ότι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι οι τύχες της Ελλάδας και των Ελλήνων.

Το θέμα του ευρώ (εν σχέσει με την Ελλάδα) συζητείται παντού. Εκτός απ’ την Ελλάδα. Ακόμα περισσότερο: το θέμα του ευρώ (σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες) επίσης συζητείται σε όλες αυτές τις κοινωνίες. Μόνον στην Ελλάδα το ευρώ είναι ταμπού κι όποιος προσπαθεί να το εξετάσει γίνεται από χέρι αιρετικός, παρίας και αποσυνάγωγος. Και ο Τύπος, σχεδόν στο σύνολό του, και τα πλείστα από τα πολιτικά κόμματα φαίνονται σαν να συμμετέχουν σε μια συνωμοσία σιωπής εις όσα αφορούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα: ένα Νόμισμα Κατακτητή.

Η γενική κατάσταση της χώρας, πολιτική, οικονομική και κοινωνική, είναι τραγική. Το χρέος δεν βγαίνει. Η οικονομία…

View original post 658 more words

Ύμνος του Κρεμλίνου για την Ελλάδα και τον Αλέξη Τσίπρα! Πρωτοφανής ανακοίνωση στήριξης στην κυβέρνηση. — netakias.com

Την ώρα που οι αρχές των σαμαροβενιζέλων έψαχναν “γνωστούς αγνώστους” να φορτώσουν το έγκλημα των παρακρατικών, εμείς γράφαμε:

via Ύμνος του Κρεμλίνου για την Ελλάδα και τον Αλέξη Τσίπρα! Πρωτοφανής ανακοίνωση στήριξης στην κυβέρνηση. — netakias.com

Ψυχή, μη λησμονείς την έπαρση… (Ζωή Καρέλλη)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Marc Chagall, Flying Carriage, 1913

Ψυχή, μη λησμονείς την έπαρση.
Το άσπονδο που τρέφεις,<
σαν έρωτας σκληρότατος υπάρχει
και εισχωρεί ως το μεδούλι του σκελετού,
που συγκρατεί του σώματος την ύψωση.

Μη λησμονείς την έπαρση,
φαρμάκι αδυσώπητο, φάρμακο δυνατό
κρατάει την έκφραση άκαμπτη
και δυναμώνει η γνώση του χωρισμού.

Ποιος χωρισμός θα σε βαστάξει ανένδοτη
κι ακέρια; Πώς ειμπορεί
μια τέτοια να συγχωρήσει προσφορά;
Ω συμφορά, τα χέρια της αγάπης παραλύουν
και προχωρεί στο δρόμο της πορείας,
εξόριστος ο άνθρωπος.

Δίχως της συγκατάβασης τη χάρη,
στεγνών’ η δύναμη την ευφορία του σώματος.
Σα θάνατος αδιέξοδος η δύναμη της έπαρσης,
σπάνιο, απαίσιο χάρισμα της μοναξιάς αγέρωχης.

Μη λησμονείς την έπαρση.
Μονάχα, όταν σου γίνει δοκιμασία, ψυχή,
θα μάθεις τη σημασία
της άκρατης, σφοδρής υπερηφάνειας<
το ακόρεστο μυστικό.

Από τη συλλογή Της μοναξιάς και της έπαρσης (1951)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ζωή Καρέλλη

View original post

The Universal Right to Capital Income – Project Syndicate op-ed

Yanis Varoufakis

Screen Shot 2016-01-28 at 16.54.28Screen Shot 2016-10-31 at 14.29.27.pngATHENS – The right to laziness has traditionally been only for the propertied rich, whereas the poor have had to struggle for decent wages and working conditions, unemployment and disability insurance, universal health care, and other accoutrements of a dignified life. The idea that the poor should be granted an unconditional income sufficient to live on has been anathema not only to the high and mighty, but also to the labor movement, which embraced an ethic revolving around reciprocity, solidarity, and contributing to society. [To read on click here.]

View original post