Tasos Livaditis

Tasos Livaditis_Vanilla



Αν κάποτε γράψω τη βιογραφία μου, δε θα παραλείψω ν’

αναφέρω το μίσος μου για τα βαφεία — είναι μνησίκακα και

τα τελευταία παιδικά ρούχα τα έστειλαν πίσω χωρίς φτερά,

αρρωστήσαμε τότε βαριά κι όταν σηκωθήκαμε, νιώθαμε αμήχανοι

και ξένοι, σαν κάποιους που εξαφανίστηκαν για χρόνια κι όταν

επιστρέφουν δικαιολογούνται ότι ο κήπος ήταν λίγο μακριά —

πού είχαν πάει; Άγνωστο.

Μόνο η μητέρα έκλαιγε τώρα πιο συχνά.





If I’ll write my biography someday, I won’t forget to report my

hatred for dye houses — they are spiteful and when they returned

the last children’s cloths and without wings we got quite ill and

when we recovered we felt awkward and strange like the ones who

have disappeared for years and when they return they make excuses

that the garden was far away — where had they gone? Unknown.

Only now mother cries more often.



Τάσου Λειβαδίτη-Εκλεγμένα Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tasos Livaditis-Selected Poems/Translated by Manolis Aligizakis



One thought on “Tasos Livaditis

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s