Karyotakis-Polydouri

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

Παρίσι

Παρίσι, ήταν καιρός τα ονείρατά μου
στο σκοτεινό πρωί σου να σκορπίσω
και να σ’ αφήσω παίρνοντας κοντά μου
τη θλιβερή χαρά να σ’ αγαπήσω.

Τώρα η Μεσόγειος λυγερή σειρήνα
που στο πλοίο μας γύρω αφροκοπάει
κι’ όλα του αφρού της τα κατάσπρα κρίνα
ένας σκοπός: μακριά σου να με πάη.

Κ’ ύστερα σα σιμώσουμε κει πέρα,
θάρθη προσταχτικό το φως ν’ ανοίξη
τα μάτια μου στην τρισγαλάζια μέρα
και την ενθύμησή σου να μου πνίξη.

Κ’ ύστερα τα νησιά της θα χυμήσουν.
Κ’ η Αθήνα, ξέρω, δε θ’ αργοπορήση.
Θε να στηθούνε να μου πολεμήσουν
της αμαρτίας τον έρωτα, Παρίσι!

Και θα θελήσουν να ξεχάσω πόσο
σου δόθηκεν αμέσως η ψυχή μου.
Καθώς χωρίς την έγνοια ν’ ανταμώσω
γύριζα μέσ’ στους δρόμους μοναχή μου.

Όμως παντού έπιανα εύκολα φιλίες
γιατί σα να με ξέραν μου γελούσαν
παντού, σπίτια και πάρκα κ’ εκκλησίες
κι’ όταν ξαναπερνούσα μου μιλούσαν.
Και θα θελήσουν να ξεχάσω, πόση
καινούργια νειότη συ μούχες χαρίσει,
πως τη μοίρα μου ακόμα έχω ανταμώσει
γυρίζοντας στους δρόμους σου, Παρίσι

 

PARIS

 

Oh Paris, it was time when

I scattered my dreams in your dark mornings

and now I leave you taking with me

the sorrowful joy that I love you.

 

The Mediterranean delicate siren

that flows around our ship

with all its frothy lilies

now takes me away from you

 

but we shall meet again in the future

when light will come carefully to open

my eyes before the gleaming blue day

that helps me live with your memory

 

and then its islands will charge

Athens, I know, isn’t far behind

and they’ll stand and fight

my sinful love for you, oh Paris,

 

and they will wish me to forget

how sweetly I gave you my soul

not longing to meet anyone

when I aimlessly saunter in your streets

 

Karyotakis-Polydouri/The Tragic Love Story, Libros Libertad, 2016

www.libroslibertad.com

A Short Analysis of Edward Thomas’s ‘As the Team’s Head Brass’

Interesting Literature

A critical reading of a classic poem

‘As the Team’s Head Brass’ is one of the best-loved and most widely-anthologised poems by Edward Thomas (1878-1917), who is viewed variously as a Georgian poet and as a poet of the First World War. Thomas wrote ‘As the Team’s Head Brass’ in 1916, focusing on attitudes to the ongoing war expressed by people back home in England, rather than fighting at the front. Below is the poem, and some words of analysis.

As the team’s head-brass flashed out on the turn
The lovers disappeared into the wood.
I sat among the boughs of the fallen elm
That strewed the angle of the fallow, and
Watched the plough narrowing a yellow square
Of charlock. Every time the horses turned
Instead of treading me down, the ploughman leaned
Upon the handles to say or ask a word,
About the weather, next about the war.

View original post 907 more words

Η στρατιά του Μεγ. Αλεξάνδρου

Χείλων

Η δύναμη της στρατιάς του Αλεξάνδρου είναι ένα από τα πολλά σημεία, για τα οποία υπάρχουν ελλιπείς πληροφορίες. Ούτε καν για την αρχική δύναμη, που ξεκίνησε από την Μακεδονία, δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες και το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Αλέξανδρος διεξήγαγε την Ευρωπαϊκή εκστρατεία επικεφαλής των δυνάμεων του Κοινού Συνεδρίου των Ελλήνων. Αυτό είναι σαφές διότι:

-Ο Φίλιππος δολοφονήθηκε λίγους μήνες πριν επιτεθεί στην Περσία, άρα οι συμμαχικές δυνάμεις πρέπει να είχαν ήδη συγκεντρωθεί και να έκαναν τις τελευταίες προετοιμασίες.

-Η στρατιά του Αλεξάνδρου μπροστά στα τείχη της Θήβας αριθμούσε περισσότερους από 30.000 πεζούς και 3.000 ιππείς, δηλαδή το σύνολο σχεδόν της δύναμης, με την οποία επιτέθηκε στην Περσία.

-Η ολοσχερής καταστροφή της Θήβας αποφασίσθηκε από τους Έλληνες συμμάχους του Αλεξάνδρου. Στους λίγους μήνες, που μεσολάβησαν ανάμεσα στην καταστροφή της Θήβας και την εισβολή στην Ασία, δηλαδή το χειμώνα του 335 – 334 π.Χ. ούτε αναφέρεται ούτε ήταν…

View original post 876 more words

Η λεπτή μαύρη γραμμή

Lefteria

Τι είναι αυτό που συνδέει έναν ηλίθιο πλανητάρχη, έναν παπά που απολύει έναν υπουργό παιδείας «αριστερής» κυβέρνησης, μία υπουργό πολιτισμού που θεραπεύει «αερίζοντας» έναν ανθρώπινο αυχένα και πολλά ακόμη αντίστοιχα «ανέκδοτα»;

«Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε!» θα έλεγε κάποιος σωστά, αλλά πιο συγκεκριμένα, είναι η λεπτή μαύρη γραμμή του φασισμού που απλώνεται σα μαύρο σύννεφο πάνω από τον πλανήτη, εγκλωβίζοντας όχι μόνο τους υπερασπιστές του, αλλά και τους φανατικούς του πολέμιους.

View original post 330 more words

Σύντομο υπόμνημα στο ποίημα “Γυναίκα” του Νίκου Καββαδία (Μέρος Β᾽)

Λωτοφάγοι

Το πρώτο μέρος του υπομνήματος (Εισαγωγή, σχόλια στους στ. 1-12) δημοσιεύεται εδώ. Στο δεύτερο και τελευταίο μέρος περιλαμβάνονται σχόλια στους στ. 13-36.Γυναίκα (ποίημα)13–28. Από την 4η ώς και την 7η στροφή, με πρώτη σχετική χειρονομία την αναφορά στην Αλταμίρα, η ασήμαντη ερωτική ιστορία που δίδει την αφορμή για το ποίημα ανάγεται στο επίπεδο του μύθου και απλώνεται, όπως σημειώσαμε στην Εισαγωγή, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του ιστορικού χωροχρόνου.

3992772_orig Γιώργος Κόρδης

13-16. Η στροφή αυτή συμπληρώνεται από την ένατη και τελευταία του ποιήματος (στ. 33-36). Η σύνδεση εξασφαλίζεται από το γεγονός ότι οι στροφές ξεκινούν με την ίδια λέξη («βαμμένη») ως τον μοναδικό όρο μιας ελλειπτικής πρότασης. Η τέταρτη στροφή παρουσιάζει τη Γυναίκα ως Πόρνη (πρβλ. και το «διψάς χρυσάφι, 34, «να σε φέγγει φως αρρωστημένο», 33), ως βυθισμένη πλωριά γοργόνα και ως το θηλυκό στοιχείο της προαιώνιας ερωτικής συνεύρευσης, που χάνεται στα βάθη…

View original post 2,474 more words

Karyotakis-Polydouri//The Tragic Love Story

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ἀσημένιο τὸ μέτωπο. Καὶ ὡραῖα
τὰ μάτια σου ἐφωσφόριζαν γαλάζα.
Τὸ πιάνο καθὼς ἄνοιγες, δυὸ νέα
τριαντάφυλλα τρεμίζανε στὰ βάζα.
μὰ οἱ κρόταφοί σου ρόδα πλέον ὡραῖα.

Ἐπάλευαν τὰ χέρια σου, ἐκερδίζαν·
τὰ πλήχτρα ὑποχωρούσανε· τὶς νότες,
τὴ μελῳδία σὰν ἔπαθλο χαρίζαν.
Ἀκούαμε. Καὶ τὰ αἰσθήματα, δεσμῶτες
ποὺ τὴν ἐλευτερία τοὺς ἐκερδίζαν.

Δὲν θυμοῦμαι καλά, πέρασαν χρόνια,
πὼς εἶχες ὅμως λέω καὶ τραγουδήσει·
ἐξὸν ἂν ἐκελάηδησαν ἀηδόνια.
Λάλο ἢ βουβό, τὸ χεῖλο σου εἶναι βρύση,
ἐλάφια κουρασμένα ἐμὲ τὰ χρόνια.

Ἡ πεταλούδα πάντα θὰ πετάξει
ἀφήνοντας στὰ δάχτυλα τὴ γύρη.
Θρίσμα τὸ ἀντίο, τὸ χέρι σου μετάξι,
κι ἐχάθηκες. Ἀπὸ τὸ παραθύρι
ἡ πεταλούδα πάντα θὰ πετάξει…

 

TRIBUTE

 

Forehead of silver and your blue

eyes reflected beautifully

as you opened the piano

two fresh roses shivered in the vase

like flowers your temples bloomed.

 

Your hands fought and won

against the keys that retrieved

creating notes, the melody reward.

We listened. And the emotions-slaves

regained their freedom.

 

Years have gone, well I don’t remember,

though I  believe that you had also sung

unless the nightingales sang

whether silent or talking your lips are fountain

when my years are but tired deer.

 

Butterflies will always flutter

leaving the pollen on the hand

goodbye only but a rustle, your hand as silk

when you vanished; butterflies

will always fly out through the window.

Karyotakis-Polydouri/The Tragic Love Story, Libros Libertad, 2016

www.libroslibertad.com

Το παράπονο (1996)

Χείλων

«Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα

Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ
Σαν να ‘μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα ‘ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.»

Οδυσσέας Ελύτης
Στίχοι του μελοποιημένου, από τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, ποιήματος του Οδυσσέα Ελύτη που ερμηνεύθηκε από την Ελευθερία Αρβανιτάκη.

View original post