Yannis Ritsos

Ritsos_front large




Μιά ολόκληρη μέρα ταξιδεύαμε σέ ακρογιαλιές ξεχασμένες.

Βάρκες, κολυμβητές, ένα κόκκινο ορόσημο, μιά γυμνή γυναίκα,

ο εσκαφέας τυλιγμένος σ’ ένα μεγάλο κατάλευκο νάιλον,

ένα ξενοδοχείο μέ περιστύλιο κάτω απ’ τά δέντρα. Τό κίτρινο πουλί

κοίταξε αλλού, χάθηκε, η σκιά του καρφώθηκε στό δρόμο. Τότε

φάνηκαν στάλες από αίμα στή μαρμάρινη σκάλα. Η γυναίκα

είχε τρομάξει. Τά παιδιά φωνάζανε κάτω στή θάλασσα. Κούραση κι έρωτας.

Ώσπου ήρθε τό βράδυ μέ ήσυχα φώτα σέ παράθυρα καί πλοία

μέσα σέ μιά βαθιά ελαφρότητα κάπως θλιμμένη, χορτασμένη

από γαλάζιο τίποτα.





One whole day we traveled in deserted seashores.

Boats, swimmers, a red landmark, a naked woman,

the excavator wrapped in a large snow white nylon,

a hotel with a colonnade under the trees. The yellow bird

looked elsewhere; it vanished; its shadow nailed on the road. Then

drops of blood appeared on the marble staircase. The woman

was frightened. The children shouted by the sea. Love-making and tiredness.

Until evening came with faint lights to windows and ships

amid a deep, somehow sad lightness, contented by the blue void.



YANNIS RITSOS — POEMS, Ekstasis Editions, 2013

ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ — Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη




One thought on “Yannis Ritsos

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s