AUTUMN LEAVES

autumn leaves cover

ΣΤΑΛΛΕΣ

 

Ήταν ξημέρωμα όταν

στρέψαμε τα μάτια προς

το σκοτεινό σημείο του ορίζοντα

εκεί που σαν αγέρας

έστεκε η μοίρα μας

ανεξήγητη, απροσπέλαστη,

αδιάντροπα προκλητική,

και μόνο κείνος, με το ακρωτηριασμένο

μπράτσο αναστέναξε και πίσω

γύρισε να πάει προς στο σπίτι

στην ίδια την καρέκλα του να κάτσει

με μια τέτοιαν απίστευτη ηρεμία

λες κι είχε λύσει όλα του κόσμου

τα προβλήματα κι εμείς στέκαμε

με τα χέρια απλωμένα

βαρειές να πέσουν στις παλάμες μας

οι στάλλες της πρώτης

φθινοπωριάτικης βροχής.

 

 

 

RAINDROPS

 

It was daybreak when we turned

our eyes toward the dark

spot of the horizon where

like the wind our fate stood

inexplicable, inaccessible

shamelessly challenging us and

only him, the one with

the severed arm sighted and

turned back to the house

to sit in his chair with

such calmness as if he had

solved all the world’s problems

though we kept our hands

extended that onto our palms

would fall heavy the drops

of the first autumn rain

 

AUTUMN LEAVES, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2014

www.ekstasiseditions.com

www.manolisaligizakis.com

 

τα τανκς στο μουσείο

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

Με τα δανεικά σου φώτα
όχημα εσύ,
της νιότης περιστέρι,
πού χάθηκες;
στα χέρια που εξεγέρθηκαν
αγκαλιασμένα,
στις θάλασσες που σου δίδαξα την άνωση,
το κενό σου πως αναπαράχθηκε πάνω τους,
μυκητιακά;
πως άντεξες τους συναυτουργούς σου
πλέοντες,
σε μια θαμπή φωτιά
που πάγωσε,
σπειρί το σπειρί της μνήμης
την κλεψύδρα;
λησμόνησες που σε κάλεσα να πλάσεις,
την εφηβική μου απόγνωση;
λησμόνησες που υπήρξες,
μια κορδέλα στα μαλλιά,
η αφή των ξωτικών
και το βραχύ τραγούδι των λαβωμένων γλάρων;
Ποιός θα ζωγραφίζει πια στο στέρνο μου,
την αγωνία της πόλης για το ζευγάρωμα
των βράχων;
Ποιός θα βγεί εκεί έξω, να διδάξει τα παιδιά μας
ζωή;
Φορώντας – για πάντα – τούτα τα μεταμφιεσμένα όπλα
στα όργανά μας,
πόσο ελάχιστο έχει καταντήσει πια το φύλο μας!
Στα γαλάζια μας πλούτη
βυθισμένοι,
μα πένητες κι άστεγοι και ημιθανείς,
δεν έχουμε πια καμιάν ανάγκη,
μήτε χειραγώγησης, μήτε καταστολής/
για αυτό τα τανκς τους, εγκαταλείφθηκαν,
στο…

View original post 20 more words

Υποσημείωση στη μηχανική των μαζών

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

xeria1

Η λαϊκή επιθυμία παρασύρει στο διάβα της όλη την ακίνητη ύλη των απαγορεύσεων και των τύπων, όπου προσπαθεί να την περικλείσει ο θεοκρατικός μηχανισμός.

Ακολουθεί τη γενετήσια ορμή που συγκλίνει προς τις ορέξεις της βαρύτητας.

Ακολουθεί με γυμνό μάτι τις μαύρες εγκοπές ενός ακαθοδήγητου χάους απ’ τις εξουσίες. Εκεί όπου ξεμυτά ένα επίπεδο ζωής, σαν λουλουδάκι πάνω απ’ την άσφαλτο, σείοντας τα μετρημένα κοκαλάκια της ανθρώπινης ψυχής και τα γεννητικά όργανα που οι προδότρες καύλες οδηγούν στον ερωτικό πυθμένα.

Η λαϊκή επιθυμία όταν εκφράζεται αβίαστα μοιάζει με τη μικρούλα μοιχαλίδα που ανάμεσα στην φρίκη και την ομορφιά διαλέγει την τεμπελιά και τη χαρά και την ανάπαυση απ’ το σκουριασμένο έγγαμο βίο του βιοπορισμού.

Η λαϊκή επιθυμία είναι εφαρμοσμένη πάλη των τάξεων εκεί που οι τάξεις γίνονται σεξουαλικά πειθήνιες στη μια και μοναδική άποψη.

Η λαϊκή επιθυμία κάποτε αποκτά μια γνησιότητα μοναδική, αντλώντας απ’ τον ωκεανό δακρύων των συνανθρώπων μας το…

View original post 19 more words

Προσεγγίσεις σε μια θεωρία του πολιτισμού

grassrootreuter

πηγή: Ελευθεροτυπία

Από τον Δήμο Μαρουδή

Μαξ Χορκχάιμερ

Η έκλειψη του Λόγου

μτφρ: Θέμις Μίνογλου

εκδόσεις Κριτική, σ. 243, ευρώ 13,12

Γράφοντας την Εκλειψη του Λόγου, ο Μαξ Χόρκχαϊμερ (Max Horkheimer) δηλώνει στον πρόλογο του πονήματος τον στόχο προς τον οποίο κατευθύνεται: Στόχος του βιβλίου «είναι να διερευνήσει την έννοια της ορθολογικότητας που αποτελεί το υπόστρωμα της σύγχρονης βιομηχανικής κουλτούρας, για ν’ ανακαλύψει αν η έννοια αυτή δεν περιέχει ελαττώματα που τη φθείρουν κατά ουσιαστικό τρόπο». (Μαξ Χόρκχαϊμερ Η έκλειψη του Λόγου, σ. 9). Ο Χόρκχαϊμερ, προσπαθώντας να εξιχνιάσει τους λόγους που οδήγησαν στην κολοσσιαίων διαστάσεων κρίση του ορθού Λόγου και του δυτικού πολιτισμού, αναφέρεται τόσο στα θεμέλια όσο και στην ουσία του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού: η υποκειμενικότητα, σήμα κατατεθέν της Aufklarung, έλκει την καταγωγή της από αυτές τις ίδιες τις καταβολές της σκέψης στην ελληνική αρχαιότητα, την αρχαιότητα του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, παίρνει δε την οριστική της…

View original post 2,262 more words

Ladies and gentlemen, the Grateful Dead

dimart

bn-ke678_0907de_g_20150907225521

Αυτό δεν είναι τραγούδι #878
Dj της ημέρας, ο Σίμος Β. Σίμος και ο Γιώργος Τσακνιάς

Πριν από 51 χρόνια και μία μέρα, στις 4 Δεκεμβρίου 1965 (σαν χθες, δηλαδή), οι Warlocks έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά στο Acid Test του San Jose με το νέο τους όνομα: The Grateful Dead.

Ήμασταν οι Warlocks, μέχρι που ανακαλύψαμε ότι υπήρχε κι άλλο συγκρότημα με το ίδιο όνομα, και το είχαν πριν από μας, κι έτσι αρχίσαμε να ψάχνουμε για νέο όνομα. Πήρα ένα λεξικό, το άνοιξα στην τύχη και, ειλικρινά, το πρώτο πράγμα που είδα ήταν αυτή η φράση: The Grateful Dead. Ήταν κάπως μακάβριο, αλλά μου άρεσε η αντίθεση στο συνδυασμό των δύο λέξεων. Σε κανέναν από το συγκρότημα δεν άρεσε, ούτε και μένα μου άρεσε, αλλά κάπως κυκλοφόρησε ότι ήταν ένα υποψήφιο όνομα και όλοι λέγανε γουάου, καταπληκτικό, ναι, αυτό. Τελικά αποδείχτηκε πολύ τυχερό όνομα: ήταν αρκετά αποκρουστικό ώστε να κρατάει μακριά…

View original post 146 more words