«Στο βάθος, είμαι ένας τζέντλεμαν»

dimart

10304332_675118805876277_4631594002636396847_n

Marlene Dietrich, 1901-1992

—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου—

Δύο γυναίκες, συνομήλικες, σημάδεψαν –η μια με την παρουσία της και η άλλη με την απουσία της– τη ναζιστική Γερμανία της 15ετίας ’30-’45: η πρώτη, η Λένι Ρίφενσταλ, υπηρέτησε με την τέχνη της το χιτλερικό καθεστώς χτίζοντας την εικόνα της σιγουριάς και της δύναμης που επιζητούσε να προβάλει στον κόσμο, εικονογραφώντας τις ατράνταχτες βεβαιότητές του. Η άλλη, η Μαρλένε Ντίτριχ, που γεννήθηκε σαν σήμερα, 27 Δεκεμβρίου του 1901, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να αμφισβητήσει όλα τα πρότυπα και να χαρίσει στον κόσμο εκείνο το πνεύμα της Γερμανίας που γεννήθηκε στα καμπαρέ της εποχής της Βαϊμάρης: την ελευθερία του λόγου, τη σεξουαλική απελευθέρωση, εκείνη τη ζέση για τη ζωή που πηγάζει ακριβώς από την επίγνωση της σκοτεινής πλευράς της.

Η Βερολινέζα Μαρία-Μαγδαληνή Ντίτριχ ήταν φτιαγμένη για την τέχνη – και για τους έρωτες, όπως ακριβώς δηλώνει και…

View original post 736 more words

Coal tit video — Dear Kitty. Some blog

This is a coal tit video from the Netherlands (also pointing out differences with great tit). Related articles Back to Nonsuch Park: Twitching Challenge Round 4 Great tit research in Lauwersmeer national park Birds eat harmful caterpillars How dead animals help living animals Dutch garden bird count results Dippers of Finland, bye bye! Blue tits […]

via Coal tit video — Dear Kitty. Some blog

«Φάκελος Λακωνική Ιστορία #08» Η καταστροφή του Κοσμά Γενάρης 1944

αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στη λήθη

Το παρελθόν είναι σα μια ξένη χώρα:

εκεί όλα γίνονται διαφορετικά

Λ. Π. Χάρτλεϋ

Συνεχίζουμε την καταγραφή μέσα από το ειδικό αφιέρωμα που έχουμε ξεκινήσει εδώ και περίπου ένα χρόνο με τίτλο «Φάκελος Λακωνική Ιστορία». Σε αυτήν την δημοσίευση θα παρουσιάσουμε στοιχεία από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στα χωριά του Πάρνωνα και συγκεκριμένα σε ένα από τα πιο όμορφα του βουνου, το χωριό του Κοσμά, διάσημο τουριστικό προορισμό στις μέρες μας. Αυτήν την φορά τα στοιχεία τα αντλήσαμε αποκλειστικά από το διαδίκτυο και ότι βρήκαμε στο αρχείο μας για αυτό το ιστορικό γεγονός. Να πούμε ότι την σημερινή δημοσίευση την αφιερώνουμε στους παρτιζάνους του ΕΛΑΣ από τον Κοσμά, τοn Άγιο Βασίλη και των άλλων χωριών του Πάρνωνα. Κάποιοι από αυτούς βρίσκονται ακόμα στην ζωή, αλλά και στην μνήμη αυτών που έχουν πεθάνει, των οποίων κάποιους γνωρίζαμε προσωπικά, είχαμε ακόμα και συγγένεια.

Ο Κοσμάς μετά την πυρπόληση του από τους ναζί Ο Κοσμάς μετά την πυρπόληση του από…

View original post 917 more words

Αφιέρωμα στον Μανόλη Αναγνωστάκη

ΚΕΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

Αφιέρωμα στον Μανόλη Αναγνωστάκη

Μέρος Β΄

 —

Αντί να φωνασκώ…

 —

Αντί να φωνασκώ και να συμφύρομαι
Με τους υπαίθριους ρήτορες και τους αγύρτες
-Μάντεις κακών και οραματιστές-
Όταν γκρεμίστηκε το σπίτι μου
Και σκάφτηκε βαθιά με τα υπάρχοντα
(Και δε μιλώ εδώ για χρήματα και τέτοια)
Πήρα τους δρόμους μοναχός σφυρίζοντας.
Ήτανε βέβαια μεγάλη η περιπέτεια
Όμως η πόλις φλέγονταν τόσο όμορφα
Ασύλληπτα πυροτεχνήματα ανεβαίνανε
Στον πράο ουρανό με διαφημίσεις
Αιφνίδιων θανάτων κι αλλαξοπιστήσεων.
Σε λίγο φτάσανε και τα μαντάτα πως
Κάηκαν όλα τα επίσημα αρχεία και βιβλιοθήκες
Οι βιτρίνες των νεωτερισμών και τα μουσεία
Όλες οι ληξιαρχικές πράξεις γεννήσεων
Και θανάτων -έτσι που πια δεν ήξερε
Κανείς αν πέθανε ή αν ζούσε ακόμα-
Όλα τα δούναι και λαβείν των μεσιτών
Από τους οίκους ανοχής τα βιβλιάρια των κοριτσιών
Τα πιεστήρια και τα γραφεία των εφημερίδων.
Εξαίσια νύχτα τελεσίδικη και μόνη
Οριστική (όχι καθόλου όπως οι λύσεις
Στα…

View original post 2,861 more words

Το ποίημα της εβδομάδας

style rive gauche

Με μια μικρή καθυστέρηση έρχεται το ποίημα της εβδομάδας από τα Σονέτα της Συμφοράς του Χάρη Βλαβιανού. Είναι η πρώτη επαφή με το έργο του και σίγουρα δεν θα είναι η μόνη. Από τον επόμενο χρόνο σίγουρα θα διαβάσω και πεζά του.

45

Ήθελα να σε ρωτήσω τόσα πολλά, αλλά δεν έχει πια σημασία
αφού οι απαντήσεις θα είναι όλες λάθος
και σωστά- αφού και οι ερωτήσεις μου είναι όλες λάθος.
Και έτσι από λάθος σε λάθος φτιάξαμε αυτό το κουβάρι
που ο ψυχαναλυτής σου το ονομάζει “κοινή ζωή”.
(Κάτι θα ξέρει αυτός αφού παίρνει εκατό ευρώ την ώρα
και φροντίζει κάθε του αποστροφή να συνοδεύεται από δίλεπτες παύσεις.
-Λακωνικός είπες; Ποιας φράξιας ακριβώς; Της Καρνεάδου ή της Ηροδότου;)
Ακόμα και το σκυλί μας προτιμάει να κατουράει στον κήπο του γείτονα.
Έτσι είναι: την μια μέρα βγάζεις το καπέλο να χαιρετήσεις κάποιον
γνωστό
την άλλη αλλάζεις πεζοδρόμιο για να…

View original post 27 more words

Ο Χέρμπερτ Μαρκούζε και η πολιτική διάσταση της τέχνης ή αλλιώς, προς τη διαμόρφωση μιας νέας αισθαντικότητας

grassrootreuter

Αναδημοσίευση από εδώ

Ο Μαρκούζε τονίζει τη πολιτική διάσταση της τέχνης και της δυναμικής της. Η τέχνη ως διαμαρτυρία μπορεί να καταστεί όπλο ενάντια στον κομφορμισμό. Η πολιτιστική επανάσταση υπερβαίνει τα όρια της τέχνης και εισχωρεί στις δομές της καπιταλιστικής κοινωνίας και κατ’επέκταση στο άτομο. Η τέχνη οφείλει να αποτελεί ενίσχυση και προτροπή για κριτική σκέψη, μια «άρνηση» εναντίον της κατεστημένης πραγματικότητας. Μέσα στις εκφάνσεις της κουλτούρας στα έργα τέχνης απεικονίζονται έννοιες όπως ελευθερία, ευτυχία, πληρότητα και άλλα στοιχεία τα οποία η βιομηχανοποιημένη κοινωνία αρνείται την πραγμάτωσή τους. Αυτά τα νοήματα στο εσωτερικό του αισθητικού φαίνεσθαι δύνανται να καταστούν δυναμικό χειραφέτησης, υλικό για παρότρυνση κριτικής και αμφισβήτησης του υπάρχοντός. Για τον Μαρκούζε, η τέχνη από μόνη της δεν αντιπροσωπεύει πόσο μάλλον επιφέρει τη επανάσταση, δηλαδή τον ποιοτικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, τη διαδικασία αλλαγής, την απελευθέρωση αλλά «η τέχνη και η επανάσταση ενώνονται στην διαδικασία αλλαγής του κόσμου στην απελευθέρωση» (Χ…

View original post 2,462 more words

White Nights

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #896
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

Κοντά στα Χριστούγεννα, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80, πήρα –μετά από εφτά μήνες θητείας (ωραίες εποχές!)– την πρώτη μου σοβαρή άδεια (μια ολόκληρη βδομάδα) από την Πολεμική Αεροπορία, κι αυτό γιατί θα ήμουν κουμπάρος σε γάμο. Θα πάντρευα τον Α., παιδικό μου φίλο και ισάδελφο, με τη Σ., την καλύτερή μου φίλη. Ο γάμος θα ήταν πολιτικός, συνεπώς δεν είχαμε πολλές ετοιμασίες (ούτε και τα λεφτά που απαιτούν οι πολλές ετοιμασίες, για να τα λέμε όλα).

Δυο μέρες πριν από την τελετή έγινε η μετακόμιση στο διαμέρισμα που είχαν νοικιάσει οι μέλλοντες νεόνυμφοι. Ήταν σχετικά κοντά στα πατρικά όλων μας, σε μια συνοικία που λέγεται «Αναγέννηση» (ούτε που ξέρω γιατί). Τρέχαμε όλη μέρα πέρα-δώθε, με δανεικά αυτοκίνητα – τρελό κουβάλημα. Αργά το βράδυ είχαμε μεταφέρει ό,τι ήταν να μεταφέρουμε και σωριαστήκαμε ανάμεσα στις κούτες κατάκοποι. Νηστικοί όλη…

View original post 736 more words

ANTONIS FOSTIERIS

images

ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΟΙ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ

 

Τρεις ώρες φτάνουν για να γράψεις ένα ωραίο ποίημα
Όμως τριάντα χρόνια δεν αρκούν να γράψεις ένα ποίημα
Όσο αν ζητάς κι αν θυσιάζεις. Η άνοιξη
Κατάλαβα πως είναι υπόθεση ρουτίνας για τη φύση
Που εχθρεύεται το πνεύμα και αμαυρώνει το άφθαρτο.
Σκέψου καλά: Κάθε μορφή αθανασίας αντίκειται
Στην έννοια του όντος. Κάθε αντίθεση
Θα συντριβεί κάτω απ’ τη φτέρνα του καιρού
Καθώς πατάει με δρασκελιές και πέλματα γρανίτη. Ανοίγοντας
Μια υπόνοια παρόντος
Καίγοντας
Τα φρύγανα των πράξεων σε ουρανομήκεις φλόγες ήλιου.
Όπου παρόν
Σημαίνει απλώς το παρελθόν του μέλλοντος
Ή, πιο σωστά, το μέλλον ενός άλλου παρελθόντος
Αφού, όσο ξέρω, δεν υπάρχει ακόμα η συνταγή
Να φτιαχτεί μια στιγμή διαρκείας.
Τι άπληστοι
Σταθήκαμε στ’ αλήθεια τι άσωτοι
Μες στη φιλαργυρία μας. Ποιος θα πιστέψει άραγε
Πως σπαταλήσαμε τη λίγη αιωνιότητα που μας αναλογεί
Χαμένοι σε μιαν έρημο από λέξεις. Σπέρνοντας
Και περιμένοντας το νέο φρούτο να φυτρώσει απ’ το κουκούτσι,
Αφήνοντας
Το γινωμένο φρούτο να σαπίσει.
Στ’ αλήθεια τι άπραγοι
Τι ανεπίδεκτοι αθανασίας οι θνητοί.

 

 

INSUSCEPTIBLE TO IMMORTALITY

 

 

Three hours are enough to write a beautiful poem

yet thirty years aren’t enough to write a poem

no matter how much you desire it or what you sacrifice.

I understand it is a matter of routine for nature

that hates pneuma and blackens the imperishable.

Think of it: every form of immortality stands opposite

the concept of being. Every opposition

will vanish under the heel of time

that walks in straddles and an soles of granite. Opening

the suspicion of the present

and burning

the brushwood of events into the sky-high fire of the sun

where the present

underscores the past of the future

or better the past of the other future

since, as far as I know, there no recipe

to make a moment that lasts.

How greedy

we truly have been, how prodigal

in our avarice. Who would believe

that we’ve spent the little eternity that belongs to us

lost in the desert of words. Seeding and waiting

for the new fruit to sprout from the seed

leaving

the ripened fruit to rot.

Truly how empty-handed

how insusceptible to immortality mortals are.

 

 

NEOHELLENIC POETRY-AN ANTHOLOGY, translated by Manolis Aligizakis, work in progress, Libros Libertad, summer 2017

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ: 1. Το τραγούδι του τράγου

Λωτοφάγοι

“ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥ”

Όσο ξεκάθαρη είναι η ετυμολογία του όρου τραγῳδία, τόσο αβέβαιη είναι η ερμηνεία του και η ταύτιση των ιστορικών του αναφορών. Τραγῳδία σημαίνει προφανώς τράγου τράγων) ᾠδή. Οι φιλόλογοι όμως έχουν αναπτύξει διάφορες θεωρίες για το ακριβές περιεχόμενο του όρου.

Η παλαιότερη αντίληψη είναι ότι ο όρος τράγοι αναφερόταν στους σατύρους, αυτούς τους παιγνιδιάρηδες, ερωτύλους, ζωόμορφους δαίμονες-ακολούθους του Διονύσου. Η αντίληψη όμως αυτή αποδείχθηκε ανακριβής, όταν διαπιστώθηκε ότι κατά την αρχαϊκή και την κλασική περίοδο οι σάτυροι δεν απεικονίζονταν με τραγίσια αλλά με αλογόμορφα χαρακτηριστικά.

Παρωχημένη θεωρείται επίσης και η αντίληψη ότι η τραγῳδία ήταν ο διαγωνισμός που είχε ως έπαθλο τον τράγο (η θέσπιση των τραγικών αγώνων είναι πολύ μεταγενέστερη εξέλιξη).

Τραβηγμένη είναι τέλος και η θεωρία ότι οι σάτυροι ονομάζονταν τράγοι λόγω του ότι, όπως και το ζώο αυτό ήταν φιλήδονοι και σεξουαλικά αχαλίνωτοι.

Η πιο διαδεδομένη σήμερα αντίληψη…

View original post 836 more words