Franz Kafka, Ποιήματα

To Koskino

kafka001

Στον Όσκαρ Πόλλακ
8 Νοεμβρίου 1903

Ψυχρή είναι σήμερα η μέρα και σκληρή.
Παγωμένα τα σύννεφα.
Οι άνεμοι σέρνουν το κρύο.
Παγωμένοι κι οι άνθρωποι.
Τα βήματα ηχούν σα μέταλλο
Πάνω σε χάλκινες πλάκες,
Και τα μάτια ατενίζουν
Λίμνες λευκές.

Στην παλιά πόλη είναι στημένα
Χριστουγεννιάτικα σπιτάκια με φώτα
Και πολύχρωμα παράθυρα που κοιτούν
Στη μικρή χιονισμένη πλατεία.
Ένας άντρας βαδίζει σιωπηλά
Στη φεγγαρόφωτη πλατεία μες το χιόνι,
Και τη μεγάλη του σκιά φυσά
Ο άνεμος πάνω στα σπιτάκια.

Άνθρωποι που σκοτεινές γέφυρες διαβαίνουν
Βιαστικά στη Λειτουργία πηγαίνουν
Με θαμπά φωτάκια στο χέρι.
Στο γκρίζο ουρανό σύννεφα περνούν
Πάνω από εκκλησίες
Με μισοσκότεινα καμπαναριά.
Κάποιος που σε αντηρίδα εκκλησίας ακουμπά
Το νερό της νύχτας κοιτά,
Με τα χέρια σε πέτρες αρχαίες.

***

Στην Χέντβιχ Βάιλερ
29 Αυγούστου 1907

Στον ήλιο του απογεύματος
με γερμένη την πλάτη μες το πράσινο
σε παγκάκια καθόμαστε.
Τα χέρια μας κρέμονται κάτω,
θλιμμένα ανοιγοκλείνουν τα…

View original post 206 more words

Karyotakis-Polydouri//The Tragic Love Story

KARIOTAKIS_POLYDOURI_cover_Oct31.indd

Ω ΒΕΝΕΤΙΑ

 

Ὦ Βενετία, πόλις ἀπὸ χρυσάφι κι ἀπὸ σμάλτο,
κορόνα στὴ λαμπρότητα τῆς Ἀδριατικῆς,
Μέγα Κανάλι, Γέφυρα τῶν Στεναγμῶν, Ριάλτο,
ὢ θύμηση ἀνεξάλειπτη μιᾶς ἐκθαμβωτικῆς

νύχτας, ποὺ ἐπερπάτησα στὴ μυθικὴ πλατεία
τοῦ Ἁγίου Μάρκου, μπρὸς στὸ παλάτι τῶν Δουκῶν,
ἀκούοντας νὰ σφυρηλατοῦν τὶς ὦρες μία μία
τὰ χάλκινα ὁμοιώματα τῶν δυὸ στρατιωτῶν —

πόσο πλάγι σου φαίνονται μικρὰ καὶ χωρὶς βάθος
τὰ αἰσθήματα ποὺ μᾶς κρατοῦν ἀκόμη ἐδῶ στὴ γῆ,
ἐφήμερος ἡ λύπη μας, ἀταίριαστο τὸ πάθος,
ὦ αἰώνια παράδοση τοῦ κάλλους καὶ πηγή!

 

OH, VENICE

 

Oh Venice, city made of gold and enamel

crown of the gleaming Adriatic Sea

great canal, bridge of sighs, Rialto

unforgettable memory of a dazzling

 

night when I walked to the mythical plaza

of Saint Mark towards the Palace of the Duke

hearing one by one the forging of the hours

the bronze semblances of two soldiers

 

how small and shallow they look next to you

the emotions that still keep us on this earth

our ephemeral sorrow, our unsuitable passion

oh, eternal spring of tradition and beauty.

 

 

KARYOTAKIS-POLYDOURI//The Tragic Love Story, Translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, Vancouver, BC, 2016

www.manolisaligizakis.com

www.libroslibertad.com

Love is a process

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #910
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

Μεταξύ 1977-1984 (υποτίθεται ότι) άκουγα τα πάντα – όσα με αφορούσαν, δηλαδή. (Δεν έχει σημασία τι – γούστο μου, καπέλο μου.) Μύθος! Ποτέ δεν γίνεται να έχεις ακούσει τα πάντα (εκτός κι αν είσαι ο Γιάννης Πετρίδης – αλλά και πάλι…). Σαράντα χρόνια έχουν περάσει κι ακόμα ανακαλύπτω ελλείψεις. Και χαίρομαι: όταν ακούω κάτι σημαντικό (που όμως που είχε ξεφύγει) από την περίοδο που η μουσική μετρούσε ευθύστροφα για μένα, είναι σαν να βρίσκω πίσω από τις μαξιλάρες του καναπέ εκείνο το κομμάτι του παζλ που μου έλειπε όταν έπρεπε, όταν προσπαθούσα να συμπληρώσω την εικόνα.

Μια τέτοια περίπτωση είναι το αποψινό τραγούδι, το “Love is a process” (1979) των Autopilot. Το άκουσα μόλις φέτος, και μάλιστα δυο φορές μέσα στην ίδια μέρα, χάρη σε δύο φίλους (ευχαριστώ, Σοφία & Μάνο!) που το ανέφεραν ξεχωριστά, σε διαφορετικές περιστάσεις. Είναι…

View original post 178 more words

152 έργα και 300 δράσεις έχουν ήδη προγραμματιστεί στην Πάφο και περιμένουν την αλλαγή του χρόνου για να αναλάβει η πόλη τα ηνία της πολιτιστικής πρωτεύουσας 2017. Σε εορταστικούς ρυθμούς και η πόλη Άαρχους της Δανίας, που αποτελεί τη δεύτερη πολιτιστική πρωτεύουσα για το έτος.

via Πάφος: Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2017 — ΕΛΛΑΣ