On Active Reception and Parody: Belmiro de Almeida’s “Arrufos” (Lovers’ Quarrel)

art in the periphery

by Arthur Valle (Universidade Federal Rural do Rio de Janeiro)

.

Fig. 1. Belmiro de Almeida, Lovers’ Quarrel, 1887, oil on canvas, 89 x 116 cm, Museu Nacional de Belas Artes, Rio de Janeiro Fig. 1. Belmiro de Almeida, Lovers’ Quarrel, 1887, oil on canvas, 89 x 116 cm, Museu Nacional de Belas Artes, Rio de Janeiro

In this post, I would like to present a work by the Brazilian painter Belmiro de Almeida (1958-1935), entitled Arrufos (Lovers’ quarrel, fig. 1), dated 1887. Described as “a domestic episode, a quarrel between spouses” (1) by Gonzaga Duque (1863-1911), one of the most important Brazilian art critics of his time, Arrufos has traditionally been compared to a painting by the French painter Henri Gervex, entitled Retour du bal (Return from the Ball, fig. 2). Gervex’s painting had been exhibited at the Parisian Salon of 1879, drawing the attention of art critics, notably Émile Zola, who described it as “a scene of jealousy between a woman in tears and a gentleman in a suit, nervously trying…

View original post 1,042 more words

Κ. Π. Καβάφης, Κάτω απ’ το σπίτι

To Koskino

1525167_1444293919123548_285682983_n

Χθές
περπατώντας σε μια συνοικία απόκεντρη
πέρασα κάτω απο το σπίτι
που έμπαινα σαν ήμουν νέος πολύ.
Εκεί το Σώμα μου είχε λάβει ο Έρως
με την εξαίσια του ισχύν.

Και χθες σαν πέρασα απ’τον δρόμο τον παληό
αμέσως ωραίσθηκαν απ’τη γοητεία του Έρωτος
τα μαγαζιά..τα πεζοδρόμια..οι πέτρες..
και τοίχοι..και μπαλκόνια..και παράθυρα..
τίποτε άσχημο δεν έμενεν εκεί.

Και καθώς στέκομουν κ’εκύτταζα την πόρτα
και στέκομουν κ’εβράδυνα κάτω απ’το σπίτι
η υπόστασις μου όλη απέδιδε
τη φυλαχθείσα ηδονική συγκίνησι.”

(1918)

View original post

camera lucida

Πατησίων και Στουρνάρη γωνία. Ωρα 8.20 μμ. Ενα αγόρι συναντά ένα κορίτσι. Πριν από δέκα, μετά από είκοσι, σε σαράντα χρόνια. Ενα αγόρι θα συναντά ένα κορίτσι στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη γωνία. Τα φώτα της πόλης θα εστιάζουν επάνω τους. Θα επισκιάζοναι τα πάντα τριγύρω. Συνέβη κάποτε στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Συμβαίνει πάντα στο ίδιο σημείο. Ισως να μην συνέβη και ποτέ. Εκείνη να μην πήγε ποτέ . Εκείνος ποτέ να μην περίμενε. Οποτε όμως κι αν περάσω, ένα αγόρι συναντά ένα κορίτσι Πατησίων και Στουρνάρη γωνία. Ετσι κι αλλιώς σε κάποιες διασταυρώσεις οι άνθρωποι φεύγοντας, αφήνουν πίσω ατόφια τα βήματά τους.

An Lou

Ph: Peter Turnley
16114069_1169415776441046_5962346530810338269_n

View original post

Ο ξένος XV (Γιάννης Ρίτσος)

Γιάννης Ρίτσος

Η αποστολή μου τέλειωσε
κι ακόμη αργοπορώ.
Αμφίρροπος ακόμη στέκω
στη γέφυρα που μου χτίζει το βλέμμα σου.
Ζητάς ν’ ακολουθήσεις τη σκιά μου
που χάνεται μέσα στο φως
σαν το σπαθί μέσα στη θήκη του.

Ο δρόμος είναι απέραντος
ο δρόμος είναι δύσκολος κ’ είναι γυμνός
σαν ένα χέρι που ποτέ δε χάιδεψε
και που ποτέ δεν συγχωρεί.

Ο δρόμος που οδηγεί κοντά μου βρίσκεται εντός σου.
Σκύψε βαθιά πολύ βαθιά σου
τόσο που να λυγίσεις όλος σ’ ένα τόξο
να σφεντονήσεις το βέλος στη σιωπή.
Εκεί ανατέλλει το φως μου που αγαπάς
το δικό σου φως
το φως όλου του κόσμου.

Γιάννης Ρίτσος, Από τη συγκεντρωτική έκδοση  Ποιήματα [Α’ Τόμος] (1978)

View original post

Οι γλύκες του χειμώνα

Παιδείας Εγκώμιον

Claude Monet

Του Νίκου Τσούλια

      «Άντε τον βγάλαμε και τούτο το χειμώνα», έλεγαν οι γερόντοι παλιότερα στα χωριά, θεωρώντας πώς ο χειμώνας είναι η δύσκολη εποχή με τα κρύα και τις βροχές, ενώ στις άλλες εποχές ο χρόνος κυλάει πολύ πιο εύκολα και έτσι αν έβγαινε ο χειμώνας, μετά θα είχαν κερδισμένη τη χρονιά. Και είχαν δίκιο, γιατί τότε οι χωρικού έβγαζαν τους χειμώνες μέσα στα χωράφια και στις δουλειές και τα σπίτια ήταν ανοχύρωτα, χαμοκέλες και χαμόσπιτα τα περισσότερα, πού και πού κανένα δίπατο αλλά και αυτό μέσα στη γύμνια του.

View original post 1,184 more words

Τι φρίκη, να θέλουν να τα βρουν με τη Ρωσία!

Προδρομικός

Της Καρολίν Γαλακτερός*, Le Figaro.
Μετάφραση: Ευάγγελος Νιάνιος

[Ο αντιρωσισμός** των ΗΠΑ έχει μια σημαντική συνιστώσα αριστερής προέλευσης: προήλθε από τους αριστερούς κύκλους των λογίων του Μανχάταν. Αρχικά ήταν όλοι τους λενινιστές. Αργότερα σταλινικοί. Μετά τη ρήξη Στάλιν – Τρότσκυ έγιναν τροτσκιστές. Η επέμβαση των σοβιετικών τανκς στη Βουδαπέστη (1955) τους ώθησε να γίνουν αντισοβιετικοί. Στο πλαίσιο του αγώνα για ανάσχεση της προώθησης του κομουνισμού (Βιετνάμ, 1960) «συνεζεύχθησαν» με την πανίσχυρη βιομηχανία όπλων και αποτέλεσαν του νεοσυντηρητικούς. Η ΕΣΣΔ διαλύθηκε, ο κομουνισμός κατέρρευσε αλλά ο αντισοβιετισμός επέζησε μετατρεπόμενος σε αντιρωσισμό. Αυτόν ακριβώς τον αντιρωσισμό εκφράζει και αριστερή εφημερίδα Liberation με το εξώφυλλό της δυο μέρες πριν την ανάδειξη του κ. Φιγιόν στην ηγεσία της Δεξιάς στη Γαλλία και τις δηλώσεις του για συνομιλίες με τη Ρωσία. Διαβάζουμε: «Ο Πούτιν χρίει βασιλιάδες; Από το Μπρέξιτ ως την εκλογή Τραμπ και την έκπληξη Φιγιόν, οι πλανήτες δείχνουν να ευθυγραμμίζονται για τον Ρώσο…

View original post 1,262 more words

μαργαρίτα γιουρσενάρ (2) : χρόνος αυτός ο μεγάλος τεχνίτης

σημειωματαριο κηπων

 

 

 

      η πρώτη ανάρτηση για τήν ωραία Μαργαρίτα, εδώ 

 

      πάρχει κάτι γοητευτικό στην ιστορία τής ιστορίας – στην ιστορία δλδ τού πώς ένα γεγονός κερδίζει τήν (σχετικώς) αιώνια ζωή < έχουμε ξαναμιλήσει λίγο γι’ αυτό εδωμέσα νομίζω > : η (αλλόκοτη) αυτή διαδοχή γεγονότων, λόγων και έργων, έχει 3 (ή 4) βασικά σημεία σταθμούς : τό ένα (τό πλατύσκαλο – ή, ενίοτε, ο εντελώς χαμένος πια πλανήτης) είναι τό πραγματικό γεγονός. Τό δεύτερο είναι η αφήγηση περί αυτού από κάποιον που τό είδε και τό άκουσε. Τό τρίτο είναι ότι κάποια κάθεται και τό γράφει. Τό τέταρτο κάποιος που τό διανέμει τυπωμένο ή χειρόγραφο, και συνήθως ρετουσαρισμένο. Ακολουθούν οι μεταφράσεις – μετάφραση μπορεί να ‘χει υπάρξει και πιο πριν – και οι άλλες εκδόσεις. Ύστερα οι ερμηνείες, οι αλλοιώσεις, οι ξαναμεταφράσεις, οι χρήσεις οι καταχρήσεις και πάμε στο άπειρο…

      Κι ύστερα ακολουθεί μια, ακόμα…

View original post 2,344 more words