9 Φεβρουαρίου, Πρόσκληση από τον Κύκλο των Φίλων

Ιορδάνης Π

ikona

Ο Κύκλος των Φίλων σας προσκαλεί στο Αίτιον Πολυχώρος,Τζιραίων 8-10, Μακρυγιάννη,  Αθήνα (Σταθμός Μετρό: Ακρόπολη), στις  9 Φεβρουαρίου 2017.

 Ο σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ Ιορδάνης Πουλκούρας και ο Διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Στάθης Γκόνος  συνομιλούν με τον Κωνσταντίνο Θ. Ζάρρα, αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

.                                   Θέμα:

 Μύθος και μυθουργία

σε μια εποχή αγωνίας

’‘Μήπως τον ’θάνατο του Θεού’ ακολούθησε ο ’θάνατος του μύθου’; Ή, μήπως μέσα από πολλές και δυσδιάκριτες ’μετενσαρκώσεις’ ο μύθος ζει ακόμη, ζει και βασιλεύει και την ψυχή μας, εν τέλει, με τον ένα ή άλλο τρόπο, κυριεύει;  Έχει νόημα να μιλάμε σήμερα για μύθο;  Ή, αν είχε κάποτε, έχει και σήμερα; Και ποιο είναι αυτό; Αυτά κι άλλα πολλά θα συζητήσουμε, κι ας είναι η αποψινή μια γοητευτική και νοηματογόνα μυθαγωγία σε ανάκτορα από παλιά λησμονημένα της μυθικής μας μνήμης.‘‘

Είσοδος Ελεύθερη. Ώρα…

View original post 20 more words

Της αγάπης αίματα (Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης, Το άξιον εστί

Σύνθεση: 1961-1963, Παρίσι-Αθήνα
Λαϊκό ορατόριο σε τρία μέρη για λαϊκό τραγουδιστή, ψάλτη (βαρύτονο), αναγνώστη (ηθοποιό), λαϊκά όργανα, συμφωνική ορχήστρα και μικτή χορωδία

Μέρος Β’: Τα πάθη
Της αγάπης αίματα(χορικό)

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Πιάνο:Γιάννης Διδίλης
Σαντούρι:Τάσος Διακογιώργης
Κιθάρα:Δημήτρης Φάμπας
Μπάσο:Βαγγέλης Παπαγγελίδης
Κρουστά:Εύανδρος (Παπαδόπουλος)
Ερμηνεία:Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μικτή Χορωδία της Θάλειας Βυζαντίου
Έργο:Το άξιον εστί (1964)

Της αγάπης αίματα
με πορφύρωσαν
Και χαρές ανείδωτες
με σκιάσανε
Οξειδώθηκα μες στη
νοτιά των ανθρώπων
Μακρινή Μητέρα
Ρόδο μου Αμάραντο

Στ’ ανοιχτά του πέλαγου
με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες
και μου ρίξανε
Αμαρτία μου να ’χα
κι εγώ μιαν αγάπη
Μακρινή Μητέρα
Ρόδο μου Αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε
μισανοίξανε
Τα μεγάλα μάτια της
μες στα σπλάχνα μου
Την παρθένα ζωή μια
στιγμή να φωτίσουν
Μακρινή…

View original post 1,032 more words

Το δοξαστικόν (Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης, Το άξιον εστί

Σύνθεση: 1961-1963, Παρίσι-Αθήνα
Λαϊκό ορατόριο σε τρία μέρη για λαϊκό τραγουδιστή, ψάλτη (βαρύτονο), αναγνώστη (ηθοποιό), λαϊκά όργανα, συμφωνική ορχήστρα και μικτή χορωδία

Μέρος Γ’: Το δοξαστικόν

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μίκης Θεοδωράκης
Συμφωνική μουσική:Μικτή Ορχήστρα Αθηνών
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Πιάνο:Γιάννης Διδίλης
Σαντούρι:Τάσος Διακογιώργης
Κιθάρα:Δημήτρης Φάμπας
Μπάσο:Βαγγέλης Παπαγγελίδης
Κρουστά:Εύανδρος (Παπαδόπουλος)
Ερμηνεία:Θεόδωρος Δημήτριεφ, Μικτή Χορωδία της Θάλειας Βυζαντίου & Ανδρικός Χορός Εθνικού Θεάτρου
Έργο:Το άξιον εστί (1964)

Άξιον εστί το φως και η πρώτη
χαραγμένη στην πέτρα ευχή του ανθρώπου
η αλκή μες στο ζώο που οδηγεί τον ήλιο
το φυτό που κελαήδησε και βγήκε η μέρα

Η στεριά που βουτά και υψώνει αυχένα
ένα λίθινο άλογο που ιππεύει ο πόντος
οι μικρές κυανές φωνές μυριάδες
η μεγάλη λευκή κεφαλή Ποσειδώνος

[…] Οι σημάντορες άνεμοι που ιερουργούνε
που…

View original post 1,717 more words

Μανόλης Αναγνωστάκης: Πέντε μικρά θέματα, V

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μανόλης Αναγνωστάκης & Μίκης Θεοδωράκης: Χαρά, χαρά
(τραγούδι: Πέτρος Πανδής / δίσκος: Μπαλάντες (1975))

Πέντε μικρά θέματα

V

Χαρά, Χαρά, ζεστή αγαπημένη
Τραγούδι αστείρευτο σε χείλια χιμαιρικά
Στα γυμνά μου μπράτσα το είδωλό σου συντρίβω
Χαρά μακρινή, σαν τη θάλασσα ατέλειωτη
Κουρέλι ακριβό της πικρής αναζήτησης
Άσε να φτύσω το φαρμάκι της ψεύτρας σου ύπαρξης
Άσε να οραματιστώ τις νεκρές αναμνήσεις μου
(Ανελέητο κύμα της νιότης μου).

Ω ψυχή την αγωνία ερωτευμένη!

Από τη συλλογή Εποχές (1945) του Μανόλη Αναγνωστάκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μανόλης Αναγνωστάκης

View original post

A Short Analysis of T. S. Eliot’s ‘Burnt Norton’

A summary of Eliot’s classic poem

‘Burnt Norton’ is the first poem in T. S. Eliot’s last great cycle of poems, Four Quartets. It was published in 1935 as a standalone poem; it would only be five years later, when Eliot wrote ‘East Coker’, that he came up with the idea of writing four poems loosely based around significant places for Eliot. How we should analyse and interpret ‘Burnt Norton’ remains open to question. Is it a fine example of Eliot’s later devotional poetry, or does it show Eliot moving into abstraction and vagueness? You can read ‘Burnt Norton’ here.

Burnt Norton is a manor house in Gloucestershire, England, which Eliot visited with an old friend, Emily Hale, whom he had known as a youth in the United States. Following his separation from his first wife, Vivienne, in the early 1930s, Eliot rekindled his old friendship with Hale…

View original post 1,021 more words

camera lucida

Αφήνουν δίπλα τους άδειες θέσεις
για να βολέψουν τα υπολείμματά τους
Φωνάζουν δυνατά με σιωπές
για να’ ναι σίγουροι πως δε θα ακουστούν
Το βλέμμα τους είναι σε μόνιμη ανακωχή
με το είδωλό τους στον καθρέφτη
Άλλοτε γεμίζουν τα κενά της ζωής τους
με δανεικά απ’ τις ζωές των άλλων
κι ούτε που αγγίζουν
για να μην αλλοιώσουν το αποτύπωμά τους
Εκείνοι με τις κοφτές ανάσες
τις ποτέ κομμένες
αναρωτιούνται μετά γιατί δεν αγαπήθηκαν

An Lou

Ph: Janine Niépce
15894420_1157935194255771_203364928177005221_n

View original post

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Παιδείας Εγκώμιον

Κων. Π. Καβάφης

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,
ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Aριστομένης, υιός του Μενελάου.
Ως τ’ όνομά του, κ’ η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.
Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά
δεν τες επιζητούσεν˙ ήταν μετριόφρων.

Aγόραζε βιβλία ελληνικά,
ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ’ οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται˙
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.
Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά˙
κ’ έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας
κουβέντες στοιβαγμένες μέσα…

View original post 1 more word

Πολιορκία κοντινού μέλλοντος

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

baron

Όταν το πρώτο βιολί στα εκδοτικά χαρακώματα το παίζει κάποιος άνευρος ειδικός, τακτοποιημένος στο γεωγραφικό μήκος και πλάτος των ιδεών τού αφεντικού του, στους υπόλοιπους, τότε, δεν μένει παρά να χρησιμοποιήσουν το πληκτρολόγιο, ως το ακορντεόν τού τρομοκράτη που καιροφυλαχτεί μαζί με τις μελωδίες του να ρίξει και μια κροτίδα. Όχι τόσο για να τρομάξει την υπνωτισμένη κοινή γνώμη αλλά για να την ξυπνήσει.

Κάθε σκέψη που αναδύεται απ’ τον αφώτιστο εσωτερικό μας κόσμο αγοράζεται φτηνά απ’ τον αρμόδιο νταβατζή για να πουληθεί πανάκριβα ως βασιλικός πολτός ή βουβαλίσιο γάλα.

Οι βιβλιομπακάληδες τού κέντρου των Αθηνών και της περιφέρειας, κάτι φιγούρες που σφιχταγκαλιάζουν τον εαυτό τους, κάτι πρόσωπα χωρίς εξωτερική φυσιογνωμία, πασπαλισμένοι θραύσματα εκφράσεων αυτολύπησης και κακομοιριάς, εγίναν χρυσές σκατόμυγες που εμπορεύονται ως επί το πλείστον την αγωνία τού ψώνιου να δείξει τη φάτσα του στη μαμά, μέσω του κοινωνικού καθρέφτη.

Αρωστούληδες νεογέροντες, αποτυχημένοι καλλιτέχνες αλλά βαρβάτοι εμπορόμυαλοι, καρφωμένοι σε…

View original post 229 more words

η εμπειρική πρόσληψη/ θεός αν είναι

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

jessica-todd-harper-self-portrait-with-marshall-2008-web

Σε μια κυριακάτικη λειτουργία που συμβαίνει σε κάποιο ναό, μεγάλης ενορίας, ενώ οι ιερείς, εκτελούν χειρονομίες, σχηματοποιώντας τους υποδοχείς δικτύου – σταυρούς, λάβαρα, εξαπτέρυγα, κλπ- η αυστηρή και πυκνή θεϊκή ουσία κατευθύνεται προς την απλοϊκή συνείδηση των πιστών που περιμένει αδρανής και παθητική. Το ποίμνιο κοινωνεί αυτή τη ροή ανάμεσα στους υποδοχείς, και τη μετουσιώνει σε πεποίθηση, οι ιερείς λειτουργούν μόνο ως πεπεισμένοι (δίχως ίχνος αμφιβολίας θέλω να πω), και γενικά το όλον, ακροβατεί πάνω στην ιδέα μιας βεβαιότητας: της ύπαρξης ενός αιώνιου (βασιλικής υπόστασης και λειτουργικότητας) όντος που περιέχει όλους τους χρόνους και όλους τους τόπους. Στην πράξη μια ευκτική αναδύεται μέσα από όλα αυτά: η θέωση θα συμβεί με την καταστολή της ιδιαιτερότητας, είθε, λοιπόν, να καταρρεύσουν οι αντιστάσεις του (γήινου) εαυτού έναντι της ομοιομορφίας του αιθέριου και κοινωνούντος υπερσυνόλου. Την ίδια στιγμή, οι έφηβοι του εκκλησιάσματος, ζαλίζονται από τη θερμότητα της σάρκας τους και τα μάτια τους δακρύζουν…

View original post 240 more words

DiEM25-UK: Organisational launch meeting at Conway Hall, London

Yanis Varoufakis

diem25-uk_conwayhall2by Andrew J. Brown

On Saturday morning, January 28, 2017, at Conway Hall in Central London, long an important place for radical religious, philosophical, social and political thinking in the UK, DiEM25 held its UK organisational launch.

View original post 4,192 more words