Κλαούντια

LATE NITE T R I S T A N ,

     Εντάξει, το παραδέχομαι την παρακολουθούσα όποτε μπορούσα. Αυτό δε σημαίνει ότι συνεχώς την έπαιρνα από πίσω — αντιθέτως μόνο εφόσον τύχαινε να έχω διάλειμμα ανάμεσα στα μαθήματα και βόλευε και η διαδρομή, τότε μόνο φρόντιζα να κινούμαι από πίσω της, αφήνοντας αρκετά μέτρα απόσταση. Άλλωστε τα μονοπάτια, ακόμα και τα πιο μοναχικά ανάμεσα στα δέντρα, ήταν σχεδόν πάντα γεμάτα φοιτητές.
     Ήξερα ελάχιστα γι’ αυτήν. Λεγόταν Κλαούντια και μάλλον δεν ήταν Αγγλίδα.
     «Σε είχα δει στο σινεμά την περασμένη Τρίτη. Στο Κάρολ»
    «Γεια…» μου είπε με μάτια μισόκλειστα, λες και προσπαθούσε να με διακρίνει. Πάσχιζε να θυμηθεί από πού με ξέρει. Λογικό — δε με ήξερε. Την είχα αιφνιδιάσει στο τέλος του σεμιναρίου — παρακολουθούσαμε και οι δύο το μάθημα Μακροοικονομίας. Τουλάχιστον ήλπιζα να με είχε προσέξει στην τάξη.
     «Συγνώμη», πρόσθεσε, «γνωριζόμαστε;»
     Αν και τα χέρια μου ήταν παγωμένα…

View original post 1,035 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s