Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Το Βόιο

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Το Βόιο

[Ενότητα Σημαδούρες]

Μια μικρή κηλίδα στην ψυχή μου το Βόιο
σαν βιαστικός χρόνος, σάλιο μικρού παιδιού που ονειρεύεται
Κίτρινα ομοιόμορφα κομμάτια στάρι ανάμεσα στις πλαγιές
και περήφανες δρύες
Κρανιές, ξεχασμένες λεύκες, σπιτικές ακακίες
Σε ικανή απόσταση ένας πανέμορφος γεωφυσικός
Απ’ την άλλη οπτική γωνία, πιο μακρινή
να μπαίνει στο κάδρο ο πολιτισμός
Αυτοκίνητα νέου τύπου, σε κάθε εκδοχή τετρακίνησης, υπερτερούν
σπίτια ανάκατα –σεισμοδάνεια και τα παλαιά
χωριά τελικά με και χωρίς το απαιτούμενο χρώμα
Πάντα η θέληση μιας ιδιαίτερης ράτσας να επιβιώσει
Ναι, αλλά χωρίς υπερφίαλες βλέψεις
χωρίς ιδιαίτερες παραχωρήσεις στο φιλότιμο και στην καθαρότητα της ματιάς
Απουσιάζουν οι φλυαρίες
Συμφιλιώθηκα τελικά με την καταγωγή μου με τα της ποίησης αργότερα
Η κατάληξη στη μεγάλη παντοτινή πόλη
στη γεμάτη ιδεολογήματα ερωτική, συμβασιλεύουσα, συμπρωτεύουσα κ.ά.
αποδελτίωσε από τα λευκώματα της φλαμουριάς,
σαν να αιωρείται ο σοφός καρπός της στο κτήμα του παππού Ηλία,
το γονιδιακό μου πεπρωμένο
Κι…

View original post 35 more words

Τόλης Νικηφόρου, μια άτυχη ζαριά

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

μια άτυχη ζαριά

τι όνειρο ήταν κάποτε
τι πάθος
η περιπέτεια της ζωής
η γνώση πάνω απ’ όλα
να ταξιδέψουμε
να ερωτευτούμε
ν’ ανακαλύψουμε τον κόσμο

πενήντα χρόνια αργότερα
με όλα όσα ζήσαμε
με αιώνια αναπάντητα
τα εφηβικά μας ερωτήματα
και με τη φλόγα που δεν λέει να σβήσει
δεν έχουμε καταλάβει τίποτα
υπήρξαμε ένα τίποτα
μια σύμπτωση
ένα λάθος
ή ένα παραμύθι
που ψιθυρίζει η θάλασσα στην άμμο

ένα παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα
μια άτυχη ζαριά

Από τη συλλογή φλόγα απ’ τη στάχτη (2017) του Τόλη Νικηφόρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τόλης Νικηφόρου

View original post

El Bacalao

dimart

ib143548

Αυτό δεν είναι τραγούδι #983
Dj της ημέρας, το dim/art

Μέρα που ‘ναι σήμερα, ένα τραγούδι για τον μπακαλιάρο. Χρόνια πολλά!

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com. 

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

View original post

Spermatic Imagery in Whitman’s Leaves of Grass

A R T L▼R K

51fN7qdcJZLOn the 26th of March 1892, American poet Walt Whitman died in Camden, New Jersey, aged 72. A humanist, whose work progresses from realism to transcendentalism, he is probably America’s best loved poet. His collection Leaves of Grass, which he published in 1855 with his own money, is an American epic dedicated to the common person, yet it was initially perceived as controversial. It was described as obscene for its overtly sexual language, even more so as it used free verse with a cadence based on the Bible.

While the poet’s own sexuality has been the subject of endless debate, Whitman explored this side of his human makeup fully in his work. He openly agreed with Swedish 18th century Christian mystic Emanuel Swedenborg who equated religious ecstasy with the desire to copulate. Equally, Whitman recurrently used orgasm as a metaphor for the divine act of artistic…

View original post 768 more words