Yannis Ritsos-translated by Manolis Aligizakis

Ritsos_front large

ΑΦΗ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

 

Αυτό μονάχα. Τίποτ’ άλλο. Χρόνος διαμελισμένος.

Ανεμόμυλοι χάσκουν σε παλιούς λόφους εξορίας.

Οι σφουγγαράδες δε γύρισαν. Μια φανέλα χτυπιέται στο σύρμα.

Ανάβω τη λάμπα μου κι εργάζομαι μόνος

στο ίδιο νυχτερινό γυμνό χωρίς μοντέλο.

 

                                                             

TOUCH OF LONELINESS

 

Just this. Nothing else. Time dismembered.

Windmills gape on the ancient hills of exile.

The sponge divers didn’t return. An undershirt unfurls on the clothesline.

I light my lamp and work alone

on the same nightly nude statue without a model.

 

 

www.libroslibertad.com

www.manolisaligizakis.com

www.ekstasiseditions.com

Advertisements

A Short Analysis of Sir Thomas Wyatt’s ‘The Pillar Perished’

Interesting Literature

A summary of a classic early sonnet

Sir Thomas Wyatt wrote the earliest sonnets in English, and was a key figure in English Renaissance poetry. ‘The Pillar Perished’, as the sonnet beginning ‘The pillar perish’d is whereto I leant’ is sometimes known, is one of the most widely anthologised of Wyatt’s sonnets. At least, it’s now largely attributed to Wyatt, and certainly sounds like his work. Closer analysis of the sonnet’s language and imagery opens a window onto the world of the Tudor royal court, and reveals a heart-breaking expression of a man’s world that has crumbled around him.

The pillar perish’d is whereto I leant,
The strongest stay of my unquiet mind;
The like of it no man again can find,
From east to west still seeking though he went,
To mine unhap. For hap away hath rent
Of all my joy the very bark and rind:

View original post 699 more words

Το ποίημα της εβδομάδας 3/5

dimart

Διαδρομές

—Ελίζαμπετ Μπόρχερς—
Μετάφραση: Νίκη Αιντενάιερ

Η ματιά στο σκοτάδι,
η απόφαση να σηκωθείς.
Πού είχαμε μείνει;
Αυτόματες κινήσεις
και πρόγευμα.

Βιάζω τον εαυτό μου:
Τα μικρούτσικα φωτάκια της πολυκατοικίας,
η βοή του αεροπλάνου.
Αυτό είναι άραγε ποίηση;

Έκπληξη για το σηματοδότη.
Τι ήταν εδώ ως τώρα;
Ασχολούμαι με άλλα πράγματα.
Αυτό είναι ανθρωποληστεία,
σκέφτομαι, σωστά,
διασχίζω το δρόμο
από μπροστά σταματημένα αυτοκίνητα.

Όλα γνωστά κι απ’ έξω μαθημένα.
Οι τοίχοι, τα δέντρα, ο σκύλος,
και το ασανσέρ,
κι οι φάτσες.
Καμιά παρέκκλιση απ’ το κανονικό γιατί το σκέφτηκες.

Πάνω στο γραφείο
οι συνηθισμένες εντολές.
Συνεχίζουμε.

Η ματιά στο σκοτάδι.
Πού είχαμε μείνει;
Αυτό είναι μια νύχτα
και πάλι
νύχτα.

* * *

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

View original post

Shelducks in love, video