Το λούσιμο των προβάτων

Της Iστορίας το περιθώριο

flock.jpg

Η ιδέα για το σημερινό κείμενο, που αφορά το λούσιμο των κοπαδιών, ξεκίνησε από την συγκεκριμένη φωτογραφία, που όταν την είδα, θυμήθηκα τις ιστορίες που μου έλεγε ο πατέρας μου, που πήγαινε να λούσει τα πρόβατα με τον παππού μου.

Όπως τα θυμάμαι, η διαδικασία για το λούσιμο των προβάτων, ήταν αρκετά δύσκολη και πολύωρη, αφού έπρεπε να οδηγήσεις το κοπάδι κοντά στην θάλασσα και με την βοήθεια των σκύλων, που μάντριζαν τα πρόβατα για να μην φεύγουν δεξιά και αριστερά, τα έριχνες στην θάλασσα προκειμένου να καθαριστούν. Μερικές φορές η διαδικασία γινόταν 2-3 φορές ώστε να καθαρίσουν καλά τα πρόβατα. Αν η θάλασσα ήταν βαθιά, υπήρχαν βοσκοί που έβαζαν κάποιον στην θάλασσα, που ήξερε να κολυμπάει καλά, ώστε να βοηθά τα ζώα να βγαίνουν από το νερό. Μάλιστα θυμάμαι που μου έλεγε πως το νερό της θάλασσας λερωνόταν πάρα πολύ από τις σκόνες και τις ακαθαρσίες που είχαν τα…

View original post 113 more words

Μαρία Λάτσαρη, Είναι όλα ίδια

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

[Ενότητα I. Συγγένειες]

Είναι όλα ίδια

Μικρούλης έπαιζες στο πάρκο της γειτονιάς
κι εγώ σε χάζευα
το πέταγμα ενός μόνο χελιδονιού
ανάμεσα στ’ άλλα
στο ίδιο πάρκο
τιτιβίζεις τώρα με τον πρώτο σου έρωτα
γυμνασιόπαιδο και έφηβος πια

την ίδια ώρα

ο συνομήλικός σου Αμάρ
πίσω απ’ το οδόφραγμα στην Νταράγια
αφήνει κάτω τ’ όπλο του
για να χαϊδέψει τον Γκομέισα
το νεογέννητο κουτάβι

ο εντεκάχρονος Γιονούς
στον καταυλισμό στη Λέσβο
παίζει μπάλα χαρούμενος
γιατί φορά τη φανέλα του Μέσι

η Τζαμίλ στην ουρά για το συσσίτιο
στο φυλάκιο της Ειδομένης
κάνει τη ρεπόρτερ με ένα αυτοσχέδιο μικρόφωνο
και η Αλζίνα με τη Μελέκ πνίγουν τα γέλια τους
πίσω απ’ τις πολύχρωμες μαντίλες

Τα παιδιά είναι όλα ίδια

Από τη συλλογή Εν δυνάμει πραγματικότητα (2016) της Μαρίας Λάτσαρη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Λάτσαρη

View original post