Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Η πόλη της μουσικής

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η πόλη της μουσικής

[Ενότητα Η πόλη του βορρά με τη βύνη]

III

Μικρά, πολύχρωμα της μουσικής τετραγωνάκια
Πλακόστρωτα, που όταν πατάς καινούριοι σπάζουν
Στον αέρα ήχοι

Μια νύχτα με συρμάτινο φουρό
Με τρούλο πράσινο επάνω στα μαλλιά της
Μια νύχτα που ’γινε πρωί – ένα λαγούμι φως να μου περάσεις
Και κλείνοντας τα μάτια σαν φτερά
Μια νύχτα κίτρινη, που όλο αρμυρίζει στάλα στάλα
Το ποτάμι…

Επίμονα, επίμονα φωσάκια σαν φιλιά
Στα δυο μικρά τής μαριονέτας χέρια
Μια κρύπτη, μια βεντάλια, μια φωνή
Ανηφορίζοντας αργά μες στον αέρα
Και κάτω μακρυσμένες χλόες
Χάδια σαν σιωπές, σ’ ένα τεράστιο που όλο και στριφογυρνά
Τους βόμβους καφενείο…

Δίσκοι με ποτηράκια και γλυκά, χρυσές επιγραφές
–Κρυφά μετρούν ρολόγια ποιαν αλήθεια;–
Λες μουσική
Μια ορτανσία ροζ κι απ’ το παράθυρο μισανοιχτή
Μεγάλη σόμπα πορσελάνη με γράμματα τόσο λεπτά
Ζάλτσμπουργκ του χίλια εννιακόσια πάντα!

Από τη συλλογή 11 τόποι για 1 καλοκαίρι (2006)…

View original post 3 more words

ANTHOLOGY OF NEOHELLENIC POETRY

 

GEORGE DOUATZIS’

 

ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΣΚΟΛ

 

Δεν μπορούσα να αφαιρέσω τον κόσμο. Αλλά μπορούσα να αφαιρέσω τον εαυτό μου από τον κόσμο όποτε εγώ αποφάσιζα, πράγμα που με γέμιζε με αυτοπεποίθηση

 

Άλλωστε, φρόντιζα πάντοτε πολύ επιμελημένα την εμφάνισή μου διότι είχα να κρύψω πάμπολλες πληγές. Εκείνοι θαύμαζαν την κομψότητά μου και οι πιο ανόητοι την ζήλευαν κιόλας

 

Πώς να τους πείσω ότι το κόκκινο που έβλεπαν δεν ήταν του κασκόλ.

 

 

THE RED SCARF

 

I couldn’t erase the world but I could erase myself from the world, wherever I felt like it and this in fact filled me with satisfaction

 

Besides I always took care of my attire in detail since I had to hide many scars. People admired my trendy appearance and some even envied it

 

How could I convince them the red they saw wasn’t because of the scarf?

 

 

ANTHOLOGY of NEOHELLENIC POETRY, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, Canada, Autumn 2017

 

A Summary and Analysis of Virginia Woolf’s ‘A Haunted House’

Interesting Literature

By Dr Oliver Tearle

‘A Haunted House’, by Virginia Woolf, both is and is not a ghost story. In less than two pages of prose, Woolf explores, summons, and subverts the conventions of the ghost story, offering a modernist take on the genre. ‘A Haunted House’, which first appeared in Woolf’s 1921 short-story collection Monday or Tuesday, can be read here.

View original post 1,222 more words

Αντώνης Φωστιέρης, Η ποίηση δεν γίνεται με ιδέες

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η ποίηση δεν γίνεται με ιδέες

Πνεύμα σημαίνει φύσημα.

Όμως μη σπεύδεις. Άλλο το έωλο
Ρουθούνισμα μιας αύρας άλλο η λαίλαπα
Ενός γερού βοριά. Και πώς εσύ
Με πρωτοβάθμια σκέψη να εκπορθήσεις
Ποίημα;
Θυμάσαι: Πρέπει πρώτα να συλλάβει ο νους
Κι έπειτα η καρδιά θερμά να αισθανθεί.
Σαφείς οι οδηγίες. Λακωνικότατες.
Και όταν λέμε πρώτα να συλλάβει ο νους
Δεν εννοούμε σίγουρα τόπους κοινούς. Αθέατα
Νυστέρια ολόγυρα ορθοτομούν τα βάθη
Εγκέφαλοι μιας νέας εποχής εκφράζουνε
Το αόριστο
Με όλως ακριβή
Αοριστία.

Όπως και να ’χει
Ο Μαλλαρμέ το απέκλεισε:
Η ποίηση δεν γίνεται με ιδέες.
(Ωραία ιδέα. Μπορεί να γίνει ποίημα; Δύσκολο).

Άρα
Σου μένει το αίσθημα.

Το αίσθημα σου μένει
Συντριβής
Για τον αιώνιο θρίαμβο
Των αισθημάτων.

Από τη συλλογή Πολύτιμη λήθη (1993) του Αντώνη Φωστιέρη

Translatum: Favourite Poetry / Αντώνης Φωστιέρης

View original post