Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Η πόλη της μουσικής

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η πόλη της μουσικής

[Ενότητα Η πόλη του βορρά με τη βύνη]

III

Μικρά, πολύχρωμα της μουσικής τετραγωνάκια
Πλακόστρωτα, που όταν πατάς καινούριοι σπάζουν
Στον αέρα ήχοι

Μια νύχτα με συρμάτινο φουρό
Με τρούλο πράσινο επάνω στα μαλλιά της
Μια νύχτα που ’γινε πρωί – ένα λαγούμι φως να μου περάσεις
Και κλείνοντας τα μάτια σαν φτερά
Μια νύχτα κίτρινη, που όλο αρμυρίζει στάλα στάλα
Το ποτάμι…

Επίμονα, επίμονα φωσάκια σαν φιλιά
Στα δυο μικρά τής μαριονέτας χέρια
Μια κρύπτη, μια βεντάλια, μια φωνή
Ανηφορίζοντας αργά μες στον αέρα
Και κάτω μακρυσμένες χλόες
Χάδια σαν σιωπές, σ’ ένα τεράστιο που όλο και στριφογυρνά
Τους βόμβους καφενείο…

Δίσκοι με ποτηράκια και γλυκά, χρυσές επιγραφές
–Κρυφά μετρούν ρολόγια ποιαν αλήθεια;–
Λες μουσική
Μια ορτανσία ροζ κι απ’ το παράθυρο μισανοιχτή
Μεγάλη σόμπα πορσελάνη με γράμματα τόσο λεπτά
Ζάλτσμπουργκ του χίλια εννιακόσια πάντα!

Από τη συλλογή 11 τόποι για 1 καλοκαίρι (2006)…

View original post 3 more words

Advertisements

One thought on “Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Η πόλη της μουσικής

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s