Οδυσσέας Ελύτης: Διόνυσος, α’

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μίκης Θεοδωράκης, Πομπή (ορχηστρικό) (έργο: Διόνυσος (1985))

[Ενότητα Προσανατολισμοί]

Διόνυσος

α’

Με δάδες που ξενύχτησαν μες στις οργιάζουσες πλαγιές των ξανθών ορχηστρίδων
Και με γαλάζιους σταλακτίτες που μεγάλωσαν μέσα σε παραμύθια με ύαινες
Αντάμα με χλωρές επαύλεις που ανοίγονται στο γέλιο τους και δε βρίσκουν πρωί
Μα όλα τα πυροφάνια τις τρελαίνουν στέλνοντας τις οπτασίες τους άθικτες
Μαζί με τις υδρίες των όρθρων που συμπερπατούν φωτοσκιασμένες με ήλεκτρο
Και με τους πέπλους των ξεχτένιστων ελπίδων που ατενίζουν τον εαυτό τους πέρα στις μεταβλητές θωπείες των οριζόντων
Οι ώρες έρχονται που αγάπησαν τις ώρες μας
Σαν άσπρες ξεγνοιασιές ανεμομύλων οι ώρες έρχονται που αγάπησαν τις ώρες μας
Με βήμα τελετουργικό σε λυγερή προϋπάντηση Μαρτίων οι ώρες έρχονται που αγάπησαν τις ώρες μας!

Από τη συλλογή Προσανατολισμοί (1940) του Οδυσσέα Ελύτη

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Οδυσσέας Ελύτης, Ποίηση (εκδ. Ίκαρος, 2002)

View original post

Φαίδων ο Πολίτης: I know… (Ξέρω…)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

I know…

I know,
you want more,
I want more.

But,
is this a reason to squander
the treasures we already got,
running after visions
which rarely materialize,
running after unknown gods
who will most probably fail us?

I know,
it is probably monotonous.

But,
let us stick by each other,
let us stick in each other,
let us never part again.

Ξέρω…

Το ξέρω: θέλεις πιο πολλά.
Κι εγώ θέλω πολλά. Ωστόσο
είναι αυτό λόγος ν’ ασωτέψουμε
τους θησαυρούς που αποχτήσαμε
τρέχοντας πίσω από οράματα
που σπάνια πραγματοποιούνται,
τρέχοντας πίσω από άγνωστους
θεούς, που ίσως μας γελάσουν;

Το ξέρω: είναι μονότονο ίσως∙ όμως
ας ενωθούμε ο ένας με τον άλλο,
ας ενωθούμε ο ένας μες στον άλλο
κι ας μη χωρίσουμε ποτέ ξανά.

μετάφραση Ντίνου Χριστιανόπουλου

Από τη συλλογή Σαχάρα – In memoriam (1951) του Φαίδωνα του Πολίτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία)

View original post 4 more words

Φαίδων ο Πολίτης, Όταν κατάλαβα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Όταν κατάλαβα

Όταν κατάλαβα
πως εγώ ο Κάιν κι ο αδελφός μου Άβελ
ή εγώ ο Άβελ κι ο αδελφός μου Κάιν
(στο μακρύ διάβα του χρόνου
δεν έχει ιδιαίτερη σημασία
το ποιος ήταν ποιος)
θα ήμασταν υποχρεωμένοι να κοιμηθούμε για πάντα
κάτω απ’ την ίδια αδιάβροχη κουβέρτα,
έχασα κάθε ενδιαφέρον για το φόνο.

Από τη συλλογή Κασσάνδρες και τυφλοί κροκόδειλοι (1961) του Φαίδωνα του Πολίτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φαίδων ο Πολίτης

View original post

Sissy Doutsiou/translated by Manolis Aligizakis

 

ΣΙΣΣΥΣ ΔΟΥΤΣΙΟΥ//Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

 

 

Η ΝΥΦΗ

 

 

Δακρυσμένες νύφες

και οι αναστενάρηδες να ουρλιάζουν.

Ένα θαύμα που δεν έγινε.

Βαθιά απελπισία.

Εγένετο το θέλημά σου —

ανοιγμένα τα εύθραυστα σκέλια της γυναίκας σου

κάθε πρωί ο αφέντης δίνει διαταγές

οι δούλοι προσκυνάνε.

Η γυναίκα του μια πόρνη

τα σεντόνια ωμά ροζ

άνευ ακραίου ενθουσιασμού

κάτω από τα πράσινα όνειρα

μέσα σε ένα σπίτι.

Λείπει η ευφορία

πεταγμένα εσώρουχα, βιβλία, κόμικ, πέτρες, πετσέτες,

ιδρωμένα σόρτς και αλατισμένες φανέλες.

Ένας οξύς πόνος

κλεινω τα πόδια μου

τα φέρνω στο στήθος μου.

Ένα μικρό σμήνος πουλιών

καλωσορίζει τα δάκρυα μπροστά του

σκέφτομαι τον ποταμό Ους —

ισορροπημένα σε ξανθιά αγκάθια κοιτάζεις τους μώλωπες

παίζουν σαν παιδιά κοιτάζουν το ένα το άλλο

αρσενικό — θυληκό —  γένος ουδέτερο.

Λυπάμαι, σήμερα φεύγω.

Κάποια παιδιά είναι καταδικασμένα να μεγαλώσουν.

 

 

 

 

THE BRIDE

 

 

 

Teary brides

and the screaming live coal walkers.

The miracle that wasn’t.

Indescribable desperation.

Let your wish come true —

The tender legs of your woman are open

each morning the master gives orders

the slaves obey.

His woman a whore

on plain pink bedsheets

beyond a shred of enthusiasm

under green dreams

inside a house.

Absent euphoria.

Undergarments, books, comics, stones, napkins thrown on the floor

sweaty shorts and salty inside shirts.

A sharp pain

I contract my legs

bend them to my chest.

A small flock of birds

welcomes my tears in front of your eyes

I think of the river Ouse —

as if balanced on blonde thorns you inspect the bruises

as they play like children one against the other

male-female-neuter genders.

I’m sorry, but today I’ll leave.

Some children are doomed to grow.

 

 

 

ANTHOLOGY of NEOHELLENIC POETRY, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, Autumn 2017

 

 

Το ποίημα της εβδομάδας 24/5

dimart

Κύκλος

—Κλείτος Κύρου—

Τα σπίτια ακολουθούν
Μια εσωτερική διαρρύθμιση
Δική τους
Εκτός σχεδίου
Πλην όμως προβλεπομένη

Από τα παράθυρα εισβάλλουν
Σμήνη χελιδονιών αμέτρητα
Ήχοι φτερωτοί και οπτασίες δροσιάς
Ιδίως από την ανατολή

Από τις πόρτες σκοτεινό ποτάμι
Δίχως διακοπή βγαίνουν οι νεκροί

Σαν πέφτει η νύχτα
Μπαίνουν πάλι απ’ τα παράθυρα
Μαζί με τα χελιδόνια
Τους ήχους
Και τις οπτασίες

Τότε
Αερίζουν τα δωμάτια
Όπως και στα ορφανοτροφεία

* * *

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

View original post

Άνδρας παλαιάς κοπής: Είδος προς εξαφάνιση;

ΕΛΛΑΣ

Γράφει ο Ανδρέας Θεοδωρακόπουλος*

Άνδρας Παλαιάς Κοπής (ΑΠΚ), gentleman, κύριος με όλη τη σημασία της λέξης, «κύριος με το Κάππα κεφαλαίο». Ποια είναι αυτά τα συστατικά και χαρακτηριστικά, τα οποία καθιστούν κάποιον άνδρα, παλαιάς κοπής; Επιχειρώ να καταγράψω κάποια απ΄αυτά.

View original post 610 more words

Νέα μελέτη για τα αρχαία τείχη του Πειραιά στη Μαρίνα Ζέας

ΕΛΛΑΣ

Τα αρχαία τείχη του Πειραιά κάτω από το δρόμο στην περιοχή της Μαρίνας Ζέας.

Θέλετε προβλήτες; Προστατέψτε πρώτα τα αρχαία! Την τριτοκοσμική και προσβλητική για τις αρχαιότητες κατάσταση, που επικρατεί σήμερα στη Μαρίνα Ζέας προσπαθεί να αναστρέψει το υπουργείο Πολιτισμού διά του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που θέτει σαφείς και απαρέγκλιτους όρους για την προστασία και ανάδειξη των αρχαιοτήτων, προκειμένου να δώσει την έγκρισή του για την κατασκευή δύο νέων προβλητών, οι οποίες θα προστεθούν φυσικά, στις πολλές υπάρχουσες.

View original post 580 more words

Θεμιστοκλής, ο πατέρας της δόξας του Πειραιά

ΕΛΛΑΣ

Το έτος 483 π.Χ. χρήματα άρχισαν να εισρέουν στο Αθηναϊκό Ταμείο, όταν μια πλούσια φλέβα μεταλλεύματος ανακαλύπτεται στα ορυχεία του Λαυρίου. Τότε ο Θεμιστοκλής συμβουλεύει με τα χρήματα αυτά να εξασφαλιστεί η άμυνα της πόλης με την ενίσχυση της ναυτικής οχύρωσης και την κατασκευή νέων πλοίων, καθώς φοβόταν την εκδίκηση των Περσών που λίγο καιρό πριν είχαν ηττηθεί στον Μαραθώνα.

View original post 660 more words