Manolis Anagnostakis-translated by Manolis Aligizakis

Ο Ουρανός

Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου
να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
ύστερα να πάμε μαζὶ στο δάσος
ν᾿ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα
που στον κάθε κορμὸ έχουμε χαράξει
εδώ και χρόνια τα ιερὰ ονόματα
να τα συλλαβίσουμε μαζὶ
να τα μετρήσουμε ένα-ένα
με τα μάτια ψηλὰ στὸν ουρανὸ σαν προσευχή.

Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.

Δεν περνούν απὸ δω ξυλοκόποι

 

THE SKY

Firstly I want to hold your hands

to listen to your pulse

then we’ll go to the forest together

to hug the big trees

on the trunks of which long time ago

we engraved revered names

to trace their lines one by one

to count them one by one

with our eyes gazing high up as if praying.

 

The sky doesn’t hide our forest.

 

The lumberjacks don’t pass by here.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s