The Argonautica – The Forgotten Classical Epic Poem That Changed Literature

Interesting Literature

In his latest Dispatches from the Secret Library, Dr Oliver Tearle considers Apollonius of Rhodes’ classic tale of Jason and the Golden Fleece

In the world of classical Greek epic poetry, two poems are universally renowned: The Iliad and The Odyssey. Both, of course, are attributed to Homer – whoever he may have been. But there is another classical epic poem, written a few centuries later, which has been largely forgotten – although the story it tells is one of the most celebrated tales from Greek mythology. This poem is The Argonautica, an epic poem about Jason and the Argonauts’ search for the Golden Fleece. Its author was a rather intriguing poet named Apollonius of Rhodes.

Well, he’s known as ‘Apollonius of Rhodes’, although here we come upon our first problem. He was more closely associated with Alexandria, it would seem, than Rhodes – and, indeed, rose…

View original post 846 more words

Striking While the Iron’s Hot, Part I: Matthiessen State Park

Lightscapes Nature Photography Blog

This year, there was a stretch of days at the very end of April/beginning of May in northern Illinois that involved rain.  Lots and lots of rain on something like four or five days in a row.  When a large quantity of rain falls in northern Illinois I think about heading out to Starved Rock State Park, which lies in Ottawa County, about 100 miles southwest of my Chicago area base.  With terrain utterly unique for the immediate region, the park consists of a series of sandstone canyons that lie just south of the Illinois River.  When there’s enough rain, ephemeral waterfalls flow near the heads of most of the park’s canyons, which explains why the park pops into my mind after a downpour or two.

Just a mile or two to the south of Starved Rock lies the less-well-known Matthiessen State Park.  Despite the proximity, Matthiessen has its…

View original post 410 more words

Πάνος Θεοδωρίδης, Η πόλη της Ρεντίνας

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η πόλη της Ρεντίνας

Την αγαπούσα όσο τίποτε στον κόσμο
κρόσσια αφημένα στη βροχή, λερό
ενδιαίτημα υφύγρου καρυκόξυλου
κι εκείνα τα μυρωμένα σκίνα της,
μικρά και τραγανά για το κοτσύφι

Την αγαπούσα όσο την ήξερα μόνον εγώ
δακρυσμένος, κρατώντας ένα φρυγικό
ή βλάχικο σκουφί στην κορυφή του λιχανού
κι έπειτα, τηγανιτά αυγά, κρασί ασβε-
στωμένο, βλέποντας ν’ αλλάζουν χρώμα

τα πλατάνια. Διότι την αγαπούσα
ως κάτοικος, ως ξενοπάροικος, ως κοινο-
τάρχης: κι όταν στις πέτρες της άγγιζα
τη φαιά απάτη των βρύων, τότε πράγματι
ήμουν λευκός, ένα χαρτί στα σύννεφα.

Πάει καιρός που δεν την αγαπώ.
Του ζώντος σώματος τη γοητεία,
γαλάζια μάτια, δορυφορικό πλεκτό
πάει καιρός που αυτά προτιμώ
και τις Ρεντίνες στα αρχεία θάβω.

Από τη συλλογή Ποιήματα που θα χαθούν στην ομίχλη (2001) του Πάνου Θεοδωρίδη

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Πάνος Θεοδωρίδης

View original post