Kostis Palamas



Τρέχ᾿ η ματιά μου ελεύθερη, χάνεται, σχίζει
κάτου τα κύματα τα σύννεφα ψηλά,
και πάει και σταματά εκεί που γλυκογγίζει
και με τη θάλασσα ο ουρανὸς μιλά.

Κοιμάται τ᾿ ακρογιάλι, η αύρα πλέει δειλά,
ασπρίζει εδώ πουλὶ κι ἐκεί ουρανὸς μαυρίζει.
Η νύχτα εχύθ᾿ η δύση μοναχὰ ροδίζει,
η μέρα είναι νεκρὸς οπού χαμογελά.

Μα και της δύσης σε λίγο φεύγ᾿ η χάρη,
και μεσ᾿ στη λίμνη μας θα δούμε το φεγγάρι
ένα ποτάμι ολόχρυσο πλατὺ να κάμει.

Και τότε θα σου πω αγάπη μου δροσάτη:
Μέσ᾿ στην καρδιά μας, θάλασσα πάθη γεμάτη,
ο Έρως είν᾿ αυτὸ τ᾿ ολόχρυσο ποτάμι.






My glance runs free, vanishes

through the waves and clouds up high

only to stop where the sky

touches the sea and talks


the shore asleep the breeze blows light

a bird turns white the sky becomes black

the night arrives only the west turns rosy

the day resembles a smiling corpse


and when the west’s joy fades away

we’ll gaze the moon into our lake

that it creates a wide river of gold


that time, my fresh love, I’ll say to you

deep in our hearts, sea filled with passion,

this golden river is our Love


ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ: 1550-2017, μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2018

NEO — HELLENE POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1550-2017, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2018

One thought on “Kostis Palamas

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s