(ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ)

για τη φωτογραφία, την κριτική, τα μικρά και τα μεγάλα

IMG_3011Αύγουστος

Αντικριστά

η ζάχαρη

και και τα ροδάκινα.

Κι ο ήλιος

το απομεσήμερο

κουκούτσι σε καρπό.

Φυλάει προσεχτικά

το καλαμποκίσιο στάχυ

το γέλιο του

σκληρό και κίτρινο.

Αύγουστος.

Μαύρο ψωμί τρώνε τα παιδιά

κι υπέροχο φεγγάρι.

Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

View original post

Για την ουσία του ανθρώπου…….

για τη φωτογραφία, την κριτική, τα μικρά και τα μεγάλα

Η δίψα για αίμα των αγροτών και των άλλων συνεργών ,που ξεσπάει όταν ένας λύκος ή ένα λιοντάρι του βουνού αρπάξει τη νύχτα ένα πρόβατο ,προδίδει την όχι εντελώς ξεχασμένη λαιμαργία για ωμό κρέας -για ξαφνική επίθεση και κατασπάραγμα.

Ο αυθαίρετος χαρακτηρισμός «κτήνη »,για τους ληστές του ζωϊκού βασιλείου ,χτυπάει εξωτερικά με πανούργα βαναυσότητα ό,τι δεν μπορεί να ξεριζωθεί εσωτερικά,μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας ,δλδ ό,τι προηγείται του πολιτισμικού.

Πέρα απ’ αυτό, στο κτηνώδες μίσος εναντίον του λύκου εκδηλώνεται ακόμη και το ό,τι αντιλαμβανόμαστε έμμεσα σαν αποτρόπαια πράξη (όπως πράγματι και είναι ) την προσωπική μας αδηφαγία απ’ την οποία πρέπει να προφυλάγονται τα πρόβατα.Οι εκτροφείς κατοικίδιων ζώων ,μαθαίνουν στην καθημερινή τους επαφή μ’ αυτά κάτι απ’ την ατομικότητα και την εξαρτώμενη ζωή τους.Η προσωπική αποστροφή απέναντι στο φόνο του προστατευόμενου ,απέναντι στο πούλημά του στο χασάπη ,απωθείται στα βαθύτερα στρώματα της ψυχής και γιγαντώνεται στην οργή εναντίον του…

View original post 71 more words

Σταύρος Ξαρχάκος & Μάνος Ελευθερίου, Η μπαλάντα των φονιάδων

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η μπαλάντα των φονιάδων

Μουσική:Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι:Μάνος Ελευθερίου
Πιάνο:Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία:Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση:Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή:Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος:Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Μια νύχτα σκοτεινή
που κλαίγαν οι βοριάδες
εβγήκαν τρεις φονιάδες
να βρουν την αφορμή
και να πληρώσει ο φταίχτης
για το κακό της Πέμπτης

Τους βγήκε ρετσινιά
πως σπάσανε μια θύρα
και δέσανε μια χήρα
και χάθηκαν λεφτά
που φύλαγε στο στρώμα
με την ψυχή στο στόμα

Και πήραν τον παπά
τον δάσκαλο το Φώτη
–του κόσμου τα διότι–
και μπρος στο ιερό
γονατιστοί μπροστά τους
λεν τα πατερημά τους

Και βάζουνε γραφιά
τον διάκο να συντάξει
το Πρακτικό με τάξη
πως έφταιξε ο βοριάς
που φύσηξε τη νύχτα
και πήρε τόσα σπίτια

Λοιπόν, εις το εξής
να πάψουν οι χαφιέδες
μέσα στους καφενέδες
και μη συκοφαντεί
ως ο καθένας βλέπει

View original post 3 more words