► “Metis in Ancient Greece”: “Collaboration with José Cervera”💫 .-

⚡️La Audacia de Aquiles⚡️

► “Metis in Ancient Greece”:

“Collaboration with José Cervera”💫:

Statue of the Greek philosopher Plato (c. 428 B.C.-348 B.C.). Behind him, the Goddess of Wisdom, Athena. Modern Academy of Athens.

______________________________________________________________

Summary:

This article is divided into three sections.

The First section presents Metisas a character, a Titan Goddess.

Being swallowed by Zeus (his cousin and husband), Metis would succumb to the same fate that Cronus´children, as indicated in the Second section.

The Third section will categorize different types of Knowledge, in Ancient Greece; Metis, among them. In that same section, the post will highlight how the word Metis acquired different meaning, changing from the name of the Goddess (Metis, the  Oceanid Titaness & Zeus´cousin and wife) to refer to a type of Intelligence (Practical wisdom). Thus, Metis was considered to cover all cognitive processes that were necessary for man in order to face adverse or confrontational situations against powerful adversaries, often in unstable and complex environments…

View original post 1,723 more words

Φεντεραλισμός, Σοσιαλισμός, Αντιθεολογισμός – Μιχαήλ Μπακούνιν [pdf]

Αδέσποτος

el-0081

Το βιβλίο αυτό, ένα από τα σημαντικότερα έργα του μεγάλου Ρώσου ακτιβιστή και θεωρητικού, αποτελεί το απαύγασμα της προσωρινής έρευνας σχετικά με την καταγωγή της θρησκείας, του Κράτους κ.λ.π. λόγω δε

View original post 45 more words

Listen to Capital, Volume 1, by Karl Marx

by communists in situ

Of course the method of presentation must differ in form from that of inquiry. The latter has to appropriate the material in detail, to analyse its different forms of development, to trace out their inner connexion. Only after this work is done, can the actual movement be adequately described. If this is done successfully, if the life of the subject-matter is ideally reflected as in a mirror, then it may appear as if we had before us a mere a priori construction.

My dialectic method is not only different from the Hegelian, but is its direct opposite. To Hegel, the life process of the human brain, i.e., the process of thinking, which, under the name of “the Idea,” he even transforms into an independent subject, is the demiurgos of the real world, and the real world is only the external, phenomenal form of “the Idea.” With…

View original post 393 more words

Νίκος Εγγονόπουλος, Η ζωή και ο θάνατος των ποιητών

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η ζωή και ο θάνατος των ποιητών

Σινώπη
είναι το όνομα
–το επίσημο–
της «Πόλεως-Σύννεφο»
της και «Πόλεως των Πυρκαϊών» λεγομένης
που
βρίσκεται κάπου κατά
την
Νότιον Αμερική

η υδάτινη
και μάλλον ελληνιστικού πολιτισμού
αυτή πόλις
αιωρείται στους ουρανούς
σαν σκυτάλη
και τοποθετείται ασφαλώς
από τους ειδικούς
άλλοτε μεν στη μέση ακριβώς
μιας ευθείας γραμμής
χαραγμένης ανάμεσα στο Μαρακαΐμπο
και στο Βαλπαραίζο
της Χιλής
άλλοτε δε
ανάμεσα πάλε στο Μαρακαΐμπο και
στο
Ελμπασάν

εκεί
καθώς τα σπίτια είναι όλα καμωμένα από πυρκαϊές
οι κάτοικοι ζουν μέσα στις φλόγες
καίγονται συνεχώς
και ξαναγεννιούνται συνεχώς
από την τέφρα τους
απαράλλαχτα όπως
το πουλί
φοίνιξ

εκεί ακριβώς
εγεννήθη –ως γνωστόν–
και ο μέγας έλλην ποιητής της
αρχαιότητος
Αλέκτωρ

κατά την διάρκειαν ανασκαφών
ανευρέθη κάποτες αναμεσίς των ερειπίων
κι ένα παράξενο ποίημα
–εκείνης της εποχής–
γραμμένο επί χάρτου κοινού
με σιδηρούς
και χαλκούς αρμούς εναλλάξ
και μελάνην δακρύων

το ποίημα δε ήταν το εξής:

View original post 74 more words

Νίκος Εγγονόπουλος, Ποίημα που του λείπει η χαρά αφιερωμένο σε γυναίκα υπέροχη δωρήτρια πόθου και γαλήνης

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ποίημα που του λείπει η χαρά αφιερωμένο σε γυναίκα υπέροχη δωρήτρια πόθου και γαλήνης

αφού το θέλεις
γυναίκα αρμονική κι ωραία
έτσι καθώς ένα βράδυ του Μαϊού ετοποθέτησες απλά κι ευγενικά μιαν άσπρη ζωντανή γαρδένια
ανάμεσα στα νεκρά λουλούδια
μέσα στο παλιό –ιταλικό μού φαίνεται– βάζο με παραστάσεις γαλάζιες τεράτων και χιμαιρών
έλα
πέσε στα χέρια μου
και χάρισέ μου
–αφού το θέλεις–
τη θλίψη του πρασίνου βλέμματός σου
τη βαθιά πίκρα των κόκκινων χειλιών σου
τη νύχτα των μυστηρίων που είναι πληγμένη μέσα στα μακριά μαλλιά σου
τη σποδό του υπέροχου σώματός σου

Από τη συλλογή Η επιστροφή των πουλιών (1946) του Νίκου Εγγονόπουλου

View original post

Ρήσεις, Αποφθέγματα, Δηλώσεις / Quotes: Έζρα Πάουντ – Ezra Pound #3

DER KAMERAD

Εάν κάποιος δεν είναι έτοιμος να πεθάνει για χάρη των ιδεών του, είτε είναι δειλός ή οι ιδέες του δεν αξίζουν.

— Ezra Pound

 


 

If someone is not ready to die for the sake of his idea, either he is cowardly, or the idea is worthless.

— Ezra Pound

View original post

Μάριος Μαρκίδης, Παλιά νησιά

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Παλιά νησιά

Κάποτε βαρέθηκε και τα παλάτια
και τα αρώματα της Καλυψώς.
Τα βράδια προφασίζονταν πονόδοντο για να γλιτώσει από τα χάδια της.
Δεν ήθελε πια να ταξιδέψει
δεν είχε άλλα χρόνια να χαρίσει στη θάλασσα
μα το ξημέρωμα τον έβρισκε να φτιάχνει τις βαλίτσες του

για λίγα διψασμένα βράχια
για κάποιον ψόφιο σκύλο που τρέμει και τον ίσκιο του
για κάτι ψωρομάγαζα στην προκυμαία που τα σπάνε κάθε βράδυ οι μνηστήρες.

Από τη συλλογή Μετά είκοσι έτη (1985) του Μάριου Μαρκίδη

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

View original post

Οδυσσέας Ελύτης, Δολώματα για τον κανένα

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Δολώματα για τον κανένα

Ένα τριαντάφυλλο που γίνεται ποίηση μπορεί να σε συντρίψει πολύ περισσότερο από μια γροθιά που δεν γίνεται ποίηση. Μυριάδες λόγια μαραίνονται στα κόκκινα βιβλία, όταν ένα απλό κοριτσάκι πυροβολεί.

Καθώς φαίνεται, ακόμη και για ν’ αποτραπούν καθεστώτα –τι θρίαμβος– χρειάζεται η καλή ποιότητα.

Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Με πλήρη επίγνωση ότι μια μέρα ο πλανήτης αυτός θα καταψυχθεί ή θ’ αναφλεγεί μαζί με τα επιτεύγματά τους.

Άλλης λογής ήρωες, που, αυτοί, θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την ποτέ ανθρωπότητα.

Ενότητα «Τα μικρά έψιλον» από τη συλλογή κειμένων Εν λευκώ (εκδ. Ίκαρος, Δεκέμβρης 1992) του Οδυσσέα Ελύτη

View original post