ΑΡΘΟΥΡΟΣ ΡΕΜΠΩ – ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Ιορδάνης Π

Giacometti-Portrait of RimbaudΡεμπώ, του Alberto Giacometti, 1962.

ΑΝ θυμάμαι καλά, κάποτε, ήταν η ζωή μου έκπαγλη
γιορτή που άνοιγαν όλες οι καρδιές και όλα τα
κρασιά κυλούσαν.
Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου.
Και τη βρήκα πικρή.
Και τη βλαστήμησα.

Οπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Δραπέτευσα.
Ω Μάγισσες, Μιζέρια, Μίσος, εσείς θα
διαφυλάξετε το θησαυρό μου.
Κατόρθωσα να σβήσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.
Μ’ ύπουλο σάλτο, χύμηξα σα θηρίο πάνω σ’ όλες
τίς χαρές να τις σπαράξω.
Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαίνοντας,
τα κοντάκια των όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα, στην άμμο.

Η απόγνωση ήταν ο θεός μου.
Κυλίστηκα στη λάσπη.
Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.
Ξεγέλασα την τρέλα.

Κι’ η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλιο
του ηλίθιου.

Μα τώρα τελευταία, πριν τα τινάξω για καλά,
λέω ν’ αποζητήσω το κλειδί του αρχαίου συμπόσιου
μήπως βρω ξανά την όρεξή μου.

View original post 99 more words

A Short Analysis of T. S. Eliot’s ‘Whispers of Immortality’

Interesting Literature

A summary of a curious Eliot poem

One of the most popular of the quatrain poems published in T. S. Eliot’s second volume of poetry, ‘Whispers of Immortality’ (1920) is actually more about mortality than immortality. The title immediately evokes William Wordsworth’s ‘Ode: Intimations of Immortality’ – but Eliot’s worldview is altogether more classical than romantic, and his poem is partly a counterblast to Wordsworth’s Romanticism. But even this neat analysis or summary of the meaning of Eliot’s poem may, for all that, be too glib. You can read ‘Whispers of Immortality’ here.

As opening lines go, ‘Webster was much possessed by death’ is up there with Eliot’s other memorable openers, such as the description of the evening sky being like ‘a patient etherised upon a table’ from ‘The Love Song of J. Alfred Prufrock’, or ‘April is the cruellest month’ (The Waste…

View original post 821 more words

Τα αρχαία ελληνικά θέατρα χρησιμοποιούσαν κινητά σκηνικά, πριν από περισσότερα από 2000 χρόνια!!!

ΕΛΛΑΣ

Γράφει ο συγγραφέας – λαογράφος Γιώργος Λεκάκης

Ευρήματα σε Μεσσήνη, Μεγαλόπολη, Σπάρτη.

Ξέρουμε ότι γύρω από την Μεσόγειο (τουλάχιστον) οι αρχαίοι Έλληνες είχαν κτίσει (τουλάχιστον) χίλια αρχαία θέατρα! Κανένα από αυτά δεν ήταν όμοιο με το άλλο! Καθένα έχει (έστω) μια μικρή διαφορά από το άλλο, που το κάνει, ξεχωριστό, μοναδικό: Λ.χ: Τα θέατρα της Κνωσού και της Καλυδώνος δεν είχαν ημι-κυκλικό κοίλο (χώρο για καθίσματα), αλλά ορθογώνιο! Το θέατρο του Θορικού δεν είναι ημικυκλικό, αλλά ελλειψοειδές! Το θέατρο του Ευωνύμου δεν έχει κυκλική ορχήστρα, αλλά ορθογώνια! Το θέατρο της Αφροδισιάδος επικοινωνούσε απ’ ευθείας με την ακρόπολη! κλπ. κλπ.

View original post 608 more words

Γιατί οι Κρητικοί φορούν μαύρο πουκάμισο;

ΕΛΛΑΣ

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι η σημασία του σαρικιού, για ποιο λόγο φορούν οι Κρητικοί μαύρο πουκάμισο, τι επιρροές δέχτηκε η παραδοσιακή Κρητική φορεσιά ώσπου να πάρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

View original post 1,138 more words