A Short Analysis of T. S. Eliot’s ‘Preludes’

Interesting Literature

A summary of a classic early Eliot poem

‘Preludes’ is a series of four short poems written by T. S. Eliot early in his career and published in his first collection, Prufrock and Other Observations, in 1917. In the following post we intend to sketch out a brief summary and analysis of ‘Preludes’, exploring the meaning of these short masterpieces and their significance for Eliot’s later poetry. You can read ‘Preludes’ here.

The first place to start with a summary of ‘Preludes’ is with the title. Eliot, who would effectively end his poetry career with a long work named Four Quartets, was fond of musical titles for his poems. A ‘prelude’ – literally ‘before the play’ – is a brief musical composition that is played before the main piece. This suggests that these poems are small-scale: as well as being short, they are seeking to capture something…

View original post 820 more words

Franz Mehring – “για τον Charles Dickens”

Μετάφραση και επιμέλεια Κώστας Λίλας. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο praxisreview.

Kείμενα του  Franz Mehring στο shades

 Φραντς Μέρινγκ, δημοσιογράφος, ιστορικός, κριτικός, ήταν ένας από τους ηγέτες της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, τόσο ως προς τη θεωρία όσο και ως προς την πράξη. Γεννημένος το 1846 στην Πομερανία σε οικογένεια της μεσαίας τάξης, ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως διδάκτορας της φιλοσοφίας στο Λάιπτσιγκ. Τα ευφυή άρθρα του εμφανίζονταν σε εφημερίδες που ο ίδιος εξέδιδε και, από το 1890 στη Neue Zeit του Καρλ Κάουτσκυ. Εντάχθηκε, ενάντια στον πόλεμο, στον Σπάρτακο, που ίδρυσαν ο Καρλ Λίμπκνεχτ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ, πέρασε πολλούς μήνες στη φυλακή και πέθανε το 1919, αφού έμαθε για την δολοφονία των δύο συντρόφων του. Τα πιο γνωστά ιστορικά του έργα είναι η «Ιστορία της Γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας (1897-08)» και το «Καρλ Μαρξ: Η Ιστορία της Ζωής του», που εκδόθηκε στη Γερμανία το 1918 μετά από καθυστερήσεις από την στρατιωτική λογοκρισία και τώρα…

View original post 1,886 more words

Γιάννης Νεγρεπόντης, Αυτός ο τόπος

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Λήδα Χαλκιαδάκη & Σπύρος Βλασσόπουλος, Έλα να δεις τον τόπο μου
(φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης 1974)

Αυτός ο τόπος

Κουραστήκαμε. Άλλο δεν μπορούμε
σ’ αυτόν τον τόπο εδώ
που η ιστορία αναβλύζει
σε κάθε μας βήμα.

Κι αυτές οι πληγές
που δε λένε να κλείσουν
σε κάστρα, σε ναούς, σε αγάλματα
σε τάφους συλημένους που δε συγχωρούν
σε αγίων εικόνες
μιας θρησκείας παρθένας μαινάδας∙
παντού το πάθος∙ το δέος αυτό
άλλο δεν το μπορούμε.

Τι να καταλάβουν οι άλλοι;
Έρχονται, φωτογραφίζουν, σημειώνουν
φεύγουν, περιγράφουν, ησυχάζουν.

Τι ξέρουν αυτοί απ’ τα δικά μας
μ’ αυτόν τον τόπο τον ανοικτίρμονα
τον παντοκράτορα, τον αβασίλευτο.

Από τη συλλογή Δωρήματα (1963) του Γιάννη Νεγρεπόντη

Πηγή: ανθολογία Η δεύτερη μεταπολεμική ποιητική γενιά (1950-1970) του Ανέστη Ευαγγέλου (εκδ. Παρατηρητής, 1994)

View original post

Μάνος Λοΐζος & Γιάννης Νεγρεπόντης, Ο γερο-νεγρο-Τζιμ

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Ο γερο-νεγρο-Τζιμ

Μουσική:Μάνος Λοΐζος
Στίχοι:Γιάννης Νεγρεπόντης
Τραγούδι:Μαρία Φαραντούρη
Δίσκος:Μάνος Λοΐζος | Τα νέγρικα (197΄5)

Ο γερο-νεγρο-Τζιμ
σ’ ολόκληρο το Χάρλεμ
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ
κορνέτα δεύτερη
δεν είχε σαν εσένα

Μέσα στη νύχτα ούρλιαζε η κορνέτα
λευκοί και νέγροι δίνανε τα χέρια
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ

Γιατί να καίν’ στο νότο τη σοδειά
όταν πεινάν στον κόσμο τα παιδιά
ποιοι και γιατί σκοτώσανε τον Τζον
τι θέλουν τα παιδιά μας στα Βιετνάμ

Ο γερο-νεγρο-Τζιμ
σε βρόμικο χαντάκι
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ
τώρα η κορνέτα
πιο δυνατά ουρλιάζει

Μέσα στη νύχτα ουρλιάζει η κορνέτα
λευκοί και νέγροι δίνουνε τα χέρια
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ

View original post